ฉันเริ่มได้กลิ่นอายแห่งความสุข
      วันนี้อากาศดีมากเลย เธอว่าไหม ?
ท้องฟ้าสีสดใสไม่เหมือนเคย
ลมพัดหอบความชุ่มชื่นทีละระลอก ระลอก
ปลิวมากระทบหัวใจที่แห้งแตกระแหงกระด้าง
......ให้แลดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้บ้าง
    แดดทอสีอ่อนจาง เพียงพอให้ไออุ่น ตกกระทบนัยต์ตาดวงกลมโต เกิดประกายวาวน้อย แทนที่นัยน์ตาอันขุ่นมัวเหมือนเก่าก่อน 
     ไออุ่นนั้นไม่ร้อนจนทำร้ายผิวกายให้ไหม้เกรียม  ทอแสงแค่พอให้หัวใจที่แห้งแตกระแหงอันฝังอยู่ใต้หิมะ ได้เริ่มละลาย ทีละน้อย ทีละน้อย 
......เห็นเนื้อใจที่กระตุกขึ้นมาได้บ้าง
    กลิ่นอายฤดูหนาวใกล้เข้ามาจริง ๆ แล้วสินะ
แต่ทำไมถึงรู้สึกอุ่นใจ มากไปทุกที 
             ลมชวยรวยกลิ่นชื่นรื่นรมย์                        ลมพัดความทุกข์ตรมจางหาย                          กลิ่นอายมวลอากาศแห่งสุข                          ก่อขยายวงกว้างข้างข้างดวงใจ                           ท้องฟ้าฟ้าสุดฟ้าท้องฟ้า                            กระจ่างละมุนตากว่าวันไหน                            อยากจดอยากจ้องกว่าวันใด                  อยากหยุดเวลาไว้หลับใหลนิรันดร์     
SHARE
Written in this book
เมื่อวานของวันพรุ่งนี้
แต่ละวันความรู้สึกเกิดขึ้นมากมายในทุก ๆ ช่วงหายใจ แต่ความรู้สึกหนึ่งเดียวที่ติดตรึงไม่สามารถลบออกจากสมองและหัวใจได้ นั่นหล่ะ คือ สิ่งสำคัญที่น่าจดบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำ .ไม่ว่าเรื่องร้ายหรือดี. #ฉันจะจดบันทึกทุกวันตราบที่ฉันยังมีความรู้สึก
Writer
Juji
เทพารักษ์
รู้สึกดีสักพัก จะรู้สึกรักไปเอง ❤

Comments