25(365)

25ข้อคิดที่อยากให้พวกคุณได้อ่านเพื่อเสริมสร้างกำลังในการใช้ชีวิต365วัน

   เพียงสละเวลาเพียงไม่กี่นาทีของคุณเพื่ออ่านจนจบ เพื่อให้ประโยคใน25ข้อนี้ทำจุดประสงค์ที่ผมต้องการหนุนใจใครสักคนนั้นก็จะสำเร็จลุล่วง


1
ในโลกนี้เต็มไปด้วยคำพูดบั่นทอนใจ ฉะนั้นให้เรามุ่งมั่นที่จะใช้ศิลปะในการเสริมสร้างผู้อื่นด้วยคำพูดที่เราพูดกับเขา พูดถึงเขา เป็นหนึ่งสิ่งที่สำคัญ ที่เราต้องทำในแต่ละวัน

2
จงระมัดระวังที่จะพูดความจริงอยู่ตลอดเวลา และไม่พูดสิ่งใดนอกจากความจริง

3
ถ้าเราใส่ใจผู้คนอย่างจริงใจ เราไม่จำเป็นต้องพยายามทำให้พวกเขาประทับใจแม้แต่น้อย

4
ถ้าการวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้มาจากความรักและความปราถนาดีที่จะช่วยเหลือ มันก็เป็นสิ่งที่โหดร้ายและบั่นทอนทำลายนั่นเอง

5
ผู้นำที่ดี จะฟังอย่างให้เกิยรติ ยอมรับเมื่อทำผิด และเต็มใจที่จะแก้ไข อ่อนโยนแต่ก็มีความเด็ดขาด


แต่เราจะไม่มาถึงซึ่งความเข้าใจหากเรายังคงมีความหยิ่งผยองมาขวางกั้น เราสามารถเรียนรู้จากผู้อื่นได้ เมื่อเราถ่อมตน และยอมรับว่าเป็นผู้รู้น้อย

7
คำวิพากษ์วิจารณ์ทุกคำสามารถเป็นประโยชน์กับเราได้ เพราะถ้อยคำเหล่านั้นสอนและบางครั้งอาจจะเป็นความจริงก็ได้

8
อันที่จริงสิ่งแวดล้อมที่ร้ายกาจกลับเป็นเหตุผลที่ทำให้เรารอดมาได้ ความยากลำบากก่อให้เกิดพละกำลังและความเข้มแข็ง

9
ความสามารถในการยกโทษให้ผู้อื่นนั้นเป็นคุณสมบัติที่สัมพันธ์กับความสุขมากที่สุด และอาจเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากที่สุด

10
ไม่ว่าใครก็อาจล้มลงด้วยความบาป หากใครคิดว่าเป็นไปไม่ได้ พวกเขานั้นโง่เขลาสิ้นดี

11
ในการประทุษร้ายต่างๆในความยากลำบาก ในการถูกข่มเหง ในความอับจน เพราะว่า อ่อนแอเมื่อใด เราก็จะเข้มแข็งมากขึ้นเมื่อนั้น

12
เมื่อเรายังเป็นเด็ก เรามักอยากจะโตเป็นผู้ใหญ่ แต่เมื่อสูงวัยขึ้น เราจะมองย้อนกลับไปและถวิลหาวันเก่าๆ 

13
จงหยุดมองไปข้างหลัง และพร่ำรำพัน กับความผิดพลาดในอดีต แต่จงเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความหวังและชื่นชมยินดี


14 
คุณเองอาจจะกำลังแสวงหาความเข้าใจ และคำตอบสำหรับความจริงที่คุณโหยหาในทุกแห่ง 
คุณอาจจะอ่านหนังสือมากมาย และคิดจริงจังกับชีวิต แต่ก็ยังไม่พบคำตอบที่สนองความต้องการที่ซ่อนอยู่ในจิตใจ

15
เมื่อสมองของเราพูดกับตัวเอง มันควรจะพูดว่า ความคิดสกปรกและความชั่วร้ายจงออกไป เมื่อเราคิดเช่นนั้น เราก็จะรู้ว่าเราควรทำอะไร ทำตัวอย่างไร จะไปไหน จะพูดอะไร

16
เราชอบไปที่นั่นเพื่อดูสิ่งต่างๆ แม้ว่าจะไม่มีมันแต่เราก็จะมีความสุขอย่างสมบูรณ์แบบได้

17
เพราะว่าเราไม่ได้เอาอะไรเข้ามาในโลกฉันใด
เราก็เอาอะไรออกไปจากโลกไม่ได้ฉันนั้น

18
สมบัติล้ำค่าไม่วางให้เห็นเหมือนก้อนหิน
หากอยากได้ทอง คุณต้องขุด

19
ไม่ช้าก็เร็ว คนที่เรารัก ต้องจากเราไป และเราต้องการคำปลอบใจ การมีใครสักคนมาสวมกอด แสดงความเมตตา ร่วมร้องไห้และอยู่เคียงข้างก็อาจจะช่วยคลายความเศร้า แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ตอบคำถามในสิ่งเราอยากรู้

20
มรดกที่แท้จริงที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ไม่ใช่สิ่งของ แต่คือวิถีชีวิตของพวกเขา

21
เราสารภาพบาป แต่ก็ยังดึงมันกลับขึ้นมาและร่ำไห้ให้กับมัน

22
ไม่มีงานต่ำไม่มีงานสูง เราทุกคนพึ่งพากันและกัน ฉะนั้น อย่าลืมคนที่เตรียมชูชีพให้กับเรา

23
เราทุกคนสูญเสียอำนาจในการควบคุมตนเองเมื่อมีอายุมากขึ้น แต่จะมากหรือน้อยแตกต่างกันไป

24
แต่ละคนมีเหตุผลที่จะหัวเสีย แต่สิ่งที่จำเป็นในเหตุการณ์สมมติก็คือ ใครสักคนที่ยอมรับการปฏิบัติอย่างที่ไม่สมควรโดยไม่ไปลงกับคนอื่น


25
เรามักจะอะลุ่มอล่วยกับบาปเล็กๆน้อยๆโดยเรียกมันด้วยชื่อที่ยอมรับได้ง่ายกว่า 
เราเรียกอารมณ์ร้ายว่า "ความหงุดหงิด" 
เราเรียกความเท็จว่า"พูดเกินจริง"
เราเรียกความไม่ซื้อสัตย์ว่า"ธุรกิจที่ดี"
หากจะเอาชนะความบาปเหล่านั้น เราจะต้องยอมรับมัน ตามความเป็นจริง เรียกมันด้วยชื่อจริงของมัน และกลับใจใหม่ด้วยใจจริง.











ปล.การเผยแพร่คำสอนของพระเจ้าถือเป็นการรับใช้พระเจ้าอย่างหนึ่ง 

ขอบคุณพระเจ้า




จากหนังสือ มาณาฯ365


SHARE

Comments