วันธรรมดาที่รู้สึกแปลก.
       แปดโมงเช้าวันอังคาร เราเองอะอยู่แถวสนามหลวงแล้ว จริงๆละเราเรียนเก้าโมงเช้าแต่ว่า บ้านไกลไงก็เลยต้องตื่นแต่เช้ามา วันนี้ตอนเช้าที่เราอยู่บนรถก้มีฝนตกโปรยปราย แต่จริงๆก้แอบหนักอยู่นะ 5555 เราตื่นมาตั้งแต่ตีห้าครึ่งละ แล้วก้เจอข้อความที่ม.ส่งมาตั้งแต่ประมาณตอนตีหนึ่งกว่าๆถ้าเราจำไม่ผิด คือส่งมาเปนตับๆ แบบนี่ตื่นมาส่งขค.หาเราเลยเนี่ย พน.จะไม่เรียนเช้า จะมาเรียนตอนบ่าย เพราะจะไปหาหมอ เจ็บคอมากจนนอนไม่หลับเลย ประมาณนี้ คืออยากให้แกรู้จริงๆว่าแบบ เวลามันพิมพ์มาอะ เราจะนึกถึงซาวน์เอ็ฟเฟ็กต์แบบแม่งกำลังจะตายจริงๆ -____- คือเอาตรงๆเราแอบคิดนะ ไม่ดิคิดตรงๆเลยว่า แม่งมาอ้อนเราอะ อารมณ์รู้ว่าเราเป็นห่วงอยู่แล้ว ก้อยากให้ห่วงมากขึ้น เพราะเราเคยอ่านเจอมาว่าคนเกิดราศีนี้ วันเกิดนี้ จะชอบเป็นแบบนี้ แล้วมันก็เป็นจริงๆอะแก 5555555555 แต่ก้นั่นแหละ จุดจุดจุด 
         มาเล่าถึงชีวิตเราหน่อยดีกว่า พอเราถึงมหาลัยเราก้ไปกินข้าวที่โรงอาหาร อยากกินไข่ดาวกับข้าวเปล่าตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพิ่งได้กินตอนนี้เห้อ -______-  พอเสร็จเราก้ไปปริ้นชีทที่จะเรียนมาให้เพื่อนแล้วก้ให้ม.ด้วย แกเราเป็นคนดีใช่มั้ยอะ น่ารักละแถมใจดีอีก โห มีแบบนี้คนเดียวในโลกนะไอม.น่าโง่!!!  ก้ไม่มีไร วน.อาจารย์ตอนเช้าสอนแค่แปปเดียวเองงแบบไม่ถึง ชม. แล้วก้เลิก เรานี่ตายไปเลย อาจารย์ทิ้งหนูไว้กลางทางแบบนี้ได้อย่างไรคะ T T เราต้องนั่งรอเรียนตั้งแต่สิบโมงกว่าจนถึงบ่ายแหนะ
         พอเสร็จกือบๆเที่ยงม.ก็ไลน์มาหาเราอีก คือตอนนั้นเรากำลังกินขนมอยู่ แบบถามว่า อยู่ไหน เราก้ไม่ตอบ คือ เราไม่ได้อยู่มออะ เธอรู้เธอก็ไม่มีประโยชน์อะไรมั้ย เราก้เลย แบบตอบแบบบ่ายเบี่ยงไป จนม.ตอบว่าเดียวก็เจอกันเองแหละ พอเราเปิดห้องเรียนมา ตกใจเลยเว้ย คือม.นั่งอยู่ในห้องละ เออนั่นแหละ เอาจริงๆเราชอบนะที่ม.ใส่เสื้อคอกลมน่ะ มันดูโอเคดีเว้ย แบบปกติแรกๆมันจะแบบใส่เสื้อที่มันมีปก เราว่ามันทำให้แก่ เราก้เลยไปบอกม.ว่า มึงทำไมไม่ใส่เสื้อยืดบ้างอะ เราชอบ 5555555 หลังจากนั้นมันก้ใส่บ่อยเลย แต่บางทีแม่งอาจจะมีแต่เสื้อแบบนี้ก้ได้มั้ง 5555
       พอเราเจอมัน มันก้เลยบอกเราว่า เราอะเล่นตัวไม่ยอมบอกว่าอยู่ไหน เอ่า เราก้เลยตอบไปว่ารู้ไปแล้วก่ไม่มีอะไรปะ เออออ จริงๆไม่มีไรหรอก 555 พูดไปงั้น

       วันนี้ไม่มีอะไรมากจริงๆเรียบๆง่ายๆ แต่ก้มีความรู้สึกมาอีกแล้วอะ 555555 ความรู้สึกที่ว่า  

เราอาจจะกล้าพอที่จะแสดงออกในแชทมากกว่าตัวจริง เพราะเรื่องจริงมันมีความรู้สึก สีหน้า แววตา ทุกอย่างประกอบกัน ไม่เหมือนแชทที่ไม่สามารถรู้ถึงจริงๆได้ ไม่มีที่มาที่ไปอย่างแน่ชัดและแน่นอนว่าคืออะไร...
      เราว่าเราคนจริงแล้วนะแต่ถ้าให้แสดงออกต่อหน้าคนเยอะๆก็ไม่เวิคอะ มันแบบ .... ไงไม่รู้ 55555 แต่ถ้าเรื่องสองคนอยู่ด้วยกันเหมือนมีแค่"ระหว่างเรา"แบบนี้ต้องรอติดตามตอนต่อไปว่าจะเป็นยังไง เออลืมบอกเลยสรุปอิม.เป็นแค่ต่อมทอนซิลอักเสบ อืม.....กูอะคิดมาก .....


ปล.อีกทีตอนนี้เราง่วงมากและอยู่โรงพยาบาล ทำไมอะหรอ? พอดีเรามาเป็นเพื่อน เพื่อนมาหาหมออะ แล้วก้ง่วงมาก อยากกลับบ้านนอนแบ้ว ดึกๆมาอัพสิ่งที่รีคอลได้อีกทีเนอะ บายย



JellyYell133 170117




SHARE
Writer
JellyYell
Kw is in love with her Mb.
Base on my true story. เพราะเรื่องราวบางเรื่องต้องถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรเพื่่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ สิ่งที่กลับมาอ่านในอนาคต ความรู้สึกในวันแต่ละวันนั้นจะยังคงย้อนกลับมาเสมอหลังจากที่อ่านเรื่องราวนี้........133

Comments