พนักงานดีเด่น


          แสงจากหลอดไฟดวงสุดท้ายในออฟฟิตถูกปิดลงด้วยปลายนิ้วของเจนจิรา คงเป็นอีกคืนที่หญิงวัยสามสิบห้าปีคนนี้ต้องทำงานที่ค้าง เสร็จเป็นคนสุดท้ายของออฟฟิต  เจนจิราเดินเหม่อลอยระหว่างทางไปลิฟท์ แล้วก็หยุดดูบอร์ดประกาศผลพนักงานดีเด่นของบริษัท เหมือนตอกย้ำคุณค่าของเธอในบริษัท เธอยืนดูรูปหญิงสาวบนบอร์ด หนึ่งในพนักงานดีเด่น เธอคนนี้เข้ามาทำงานบริษัทนี้หลังเจนจิรา 3ปี แต่ปัจจุบันมีตำแหน่งที่สูงกว่าเจนจิรา อาจเป็นเพราะนามสกุลฟังคุ้นหูหรือเธอดูสวยกว่าดูเด็กกว่าหญิงวัยสามสิบกลางที่ชื่อ เจนจิรา ที่ทั้งอ้วน ดูเชื่องช้าและไม่สวยจนออกขี้เหร่ในนิยามของผู้ชายส่วนใหญ่ตัดสิน 


          นาฬิกาปลุกตอนเวลา 6:00 น ในเช้าวันเสาร์ เจนจิรารีบดันตัวเองลุกนั่งเอื้อมมือปิดเสียงเตือนจากนาฬิกา ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนต่อ เมื่อสำนึกได้ว่าเป็นวันหยุดของเธอ 

          แสงแดดยามเที่ยงส่องลอดเข้ามาในห้อง ทำให้เจนจิราตื่นอีกครั้ง เธอลุกไปแปลงฟันล้างหน้า ไม่มีอะไรดีไปกว่าโทรสั่งพิซซ่าหรือไม่ก็ไก่ทอด มากินระหว่างดูซีรีย์ที่ดูค้างอยู่ในวันหยุดนี้ เป็นกิจกรรมประจำวันหยุดของเจนจิรามาตลอดหลายปี ทำไงได้ก็เธอไม่มีแฟนหรือเพื่ิอนก็พากันมีครอบครัวไปหมดจนไม่มีเวลามายุ่งกับหญิงอ้วนขี้เหร่วัยสามสิบห้าคนนี้หรือเธอจะไปเดินช็อปปิ้งในวันหยุดเหมือนคนโสดทั่วไป นั้นไม่เป็นสิ่งที่เจนจิราทำในยุคของร้านค้าออนไลน์มากมายแน่ๆ เธอมักย้ำกับตัวเองตลอดว่าเธอมีความสุขในวันหยุดที่พักผ่อนอยู่ห้องไม่ออกไปไหน 


          ซีรีย์จบไปพร้อมกับพระเอกโอปป้าสุดหล่อโอบกอดนางเอกที่หน้าสวยไม่แพ้กัน แค่กระซิบเบาๆว่า ผมรักคุณ . . .    เจนจิราดูจบไปพร้อมกับความสุขในจิตนาการเช่นกัน แต่เธอก็ไม่หวังให้เกิดฉากนี้ในชีวิตจริงของเธอ เพราะคงจะวุ่นวายไปเปล่าๆ ชีวิตเธอในตอนนี้ก็ดีและสงบสุขอยู่แล้ว แม้อาจจะไม่สมหวังในหลายเรื่ิองตลอดหลายปีหรือนับตั้งแต่เกิด จนเธอปล่อยวางได้ในปัจจุบัน


          เธอเลื่อนดูไทม์ไลน์ในสังคมโซเชียลบนจอมือถือ รูปลูกชายในวัยน่ารักของเพื่อนเธอ ทำให้เจนจิราอดอมยิ้มไม่ได้ แม้เธอจะไม่เคยเจอเพื่อนคนนี้มาห้าปีตั้งแต่งานแต่งงาน เธอจำได้ว่าเธอปฏิเสธที่จะเป็นเพื่อนเจ้าสาว เพราะกลัวเพื่อนลำบากในการหาชุดให้ . . . ถัดมาก็ปรากฏอัลบั้มรูปเพื่อนผู้ชายของเจนจิราที่กำลังเหยียบหิมะไปบนภูเขาที่ ABC แต่ละภาพอลังการมาก เจนจิราไม่สามารถจิตนาการหรือเข้าถึงอารมณ์ความสุขของเพื่อนเธอคนนี้ได้ ถ้าเป็นเธอคงไม่เสียเงินเกือบครึ่งแสนไปลำบากลำบนแบบนี้แน่ ดูรูปในเน็ตสบายกว่า เจนจิราคิด . . .  มีหนึ่งการแจ้งเตือนที่สังคมออนไลน์ เป็นการแจ้งเตือนวันเกิด เจนจิรากดดูก็ปรากฏชื่อพนักงานดีเด่นของบริษัทคนนั้น ผู้หญิงคนที่เจนจิราเห็นจากบอร์ดนั่นเอง เธอพิมพ์อวยพรวันเกิดตามมารยาทของเพื่อนร่วมงานไป พลางไล่ดูรูป เรื่องราวของพนักงานดีเด่นคนนี้  ไม่ว่าจะรูปไหนโพสไหนเรื่องไหนของเธอคนนี้ก็จะเป็นสนใจของผู้ชายเต็มไปหมด ก็ธรรมดาเธอทั้งสวยทั้งหุ่นดี รูปเธอวิ่งมาราธอนมีคนมากดไลค์เกือบหมึ่นเลย เจนจิราเลื่อนดูไปพร้อมกับความรู้สึกฉิจฉาที่เกิดนิดหน่อย . . . 

          
          "ตื๊ด . . . " เสียงแจ้งเตือน 


          พนักงานดีเด่นหญิงสาวสวยคนนั้นมาตอบเจนจิราที่โพสอวยพรไปเมื่อหลายนาทีก่อน เจนจิรากดคลิกไปอ่านโดยไว . . . 


          "ขอบคุณค่ะพี่เจน วันนี้แพรวมีงานวันเกิดเล็กๆ ถ้าว่างพี่มางานด้วยกันน่ะ" ข้อความตอบกลับจากหญิงสาวคนนั้น 


          ความคิดหลายอย่างของเจนจิราเกิดขึ้นหลังข้อความนี้ เธอรู้จักชื่อฉันด้วย? เธอชวนฉันไปงานวันเกิด?   . . . เจนจิรารู้สึกดีที่มีคนเห็นเธอในสายตา แม้เธอคนนั้นอาจชวนเป็นมารยาท ไม่เกินชั่วครู่ต่อมา ข้อความแชทของเจนจิราก็แจ้งเตือนเข้ามา 


          "หวัดดี พี่เจน"
         
          "นี่ลิงค์แผนที่งาน hht//mapthai./#+er ถ้าพี่ว่าง พี่มางานวันเกิดแพรวน่ะ 😁😀"

          
          เจนจิราตอบขอบคุณสั้นๆไปในบทสนทนานี้ พร้อมกับเกิดความคิดที่จะไปงานวันเกิดของน้องแพรวคนนี้ เธอเชิญเรามาขนาดนี้ ถ้าเราไม่ไป เสียน้ำใจแน่ๆ เจนจิราคิด . . . 



          ณ หน้าโรงแรมแห่งหนึ่งตามลิงค์แผนที่ในบทสนทนา เจนจิราลงจากแท็กซี่ พลางคิดในใจว่าไม่ใช่งานวันเกิดเล็กๆตามที่เจ้าของวันเกิดบอก ในเวลาห้าโมงเย็นกว่า คนเริ่มมางานกันเยอะ เจนจิราในชุดคุมสีชมพูอ่อนที่เคยใส่ไปงานปีใหม่บริษัทเดินตามทางไปยังส่วนจัดเลี้ยงของโรงแรม หน้างานทางเข้าก็ปรากฏ แพรว หญิงสาวเจ้าของงานในชุดราตรีสีขาวยืนรับแขกอยู่ เจนจิราไม่รอช้าที่จะเดินไปหาพร้อมกับกล่องของขวัญที่พึงซื้อเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้า 


          "ขอบคุณที่มาค่ะ พี่เจน" เจ้าของงานพูดต้อนรับเจนจิราในขนาดที่ตัวเองวุ่นวายในการพูดคุยกับแขกคนอื่น เจนจิรารู้สึกดีกับการต้อนรับ 


          เจนจิรานั่งโต๊ะกับพนักงานสูงอายุในบริษัท เธอคิดว่าโต๊ะนี้เหมาะกับเธอที่สุดแล้ว เจนจิราหันไปมองแพรวที่ยังยืนอยู่ทางเข้างาน ดูเธอเหนื่อยจริงๆ ทำไงได้เธอเป็นพนักงานดีเด่นก็คงต้องทำตัวให้สมกับหน้าที่การงานหน่อย ภายในงานมีโต๊ะที่จะรับแขกได้ประมาณร้อยคน เธอคงจะเชิญทั้งบริษัทจริงๆ 


         และก็เป็นอย่างที่เจนจิราคิด คนในบริษัทมาเกือบครบทุกแพนง แต่เจนจิราไม่สนใจอะไรไปมากกว่าอาหารบุฟเฟต์ในเวลานี้ เธอถือจานลองชิมไปทุกเมนู 

          "ขอบคุณที่มาค่ะ พี่เจน อาหารอร่อยหรือเปล่าค่ะพี่ ฮ่าๆ" เสียงทักทายแบบเป็นกันเองจากเจ้าของวันเกิดคนสวยทำเอาเจนจิราเงียบไปชั่วขนาด พลางคิดบวกในใจเกี่ยวกับพนักงานดีเด่นที่เจนจิราตั้งแง่อิจฉาริษยาแบบความรู้สึกนางร้ายในละครทีวี

          "พี่เจน ลองชิมกุ้งแม่น้ำอบเกลือรึยัง? อร่อยมากกกกก" เสียงพูดที่พร้อมกับจูงมือนำทางไปเหมือนเจนจิราเป็นเพื่อนสนิท ทำให้เจนจิราคล้อยตามไปโดยปริยาย พร้อมกับความกลมกล่อมของเนื้อกุ้งอบเกลือก็ดียิ่งขึ้นตามไป

          "นี่ไวน์ค่ะ" แพรวหยิบแก้วไวน์แดงจากโต๊ะยื่นให้เจนจิราพร้อมกับความรู้สึกที่อยากให้ลองชิม 


          ไวน์แดงหลังจากแก้วที่เจ้าของวันเกิดยื่นให้ ปัจจุบันนับรวมได้เป็นแก้วที่ 5  เจนจิรารู้สึกดีกับไวน์และกับพนักงานดีเด่นคนนี้ของบริษัทมากขึ้น แพรวจะเดินไปพูดคุยกับทุกคนในงานรวมทั้งกับมาคุยกับเจนจิราตลอดเวลา  เธออาจเป็นนางฟ้าจิตใจดีจริงๆ  เจนจิราเริ่มลบความคิดอคติที่ผ่านมา . . . 


          งานเดินทางมาถึงช่วงที่มีการร้องเพลงเต้นกันเล็กๆน้อยๆ บนเวทีก็มีเจ้าของวันเกิดร้องเพลงอยู่เรื่อยๆ  เจนจิรานั่งอยู่โต๊ะหลังๆ ไวน์แดงที่เจ้าของวันเกิดมาเสิร์ฟตลอดก็ผ่านไปหลายแก้วเกินกว่าที่เจนจิราจะนับได้ เธอเริ่มมึนพร้อมกับผ่อนคลายไปกับงานและเสียงเพลง 


          ตาเริ่มลายกับหูที่ฟังไม่ชัด หัวใจที่เต้นแรงกว่าปกติและเสียงหัวเราะที่เริ่มดังขึ้นของเจนจิรา เป็นอะไรที่เธอเริ่มควบคุมไม่ได้ มีเสียงเบาๆที่พอจะฟังได้ว่าเป็นเสียงของเจ้าของงานวันเกิด พร้อมกับมือที่โอบหลังเจนจิราแบบเป็นมิตร พร้อมกับพูดว่า . . . 


          "พี่เจนค่ะ ไปเต้นกับแพรวสักเพลงน่ะ ไปสนุกกันหน่อยคะ"  เจนจิราตามไปเวทีพร้อมกับความเมาของไวน์แดง . . .
          

          . . . หน้าไทม์ไลน์ของเจนจิราในวันต่อมามีคนแท็กคลิปวีดิโอผู้หญิงอ้วนขี้เหร่ในชุดสีชมพูเต้นเพลง ฮิปโป ด้วยความล้มลุกคลุกคลานบนเวทีเป็นที่ขำขันชอบใจของทุกคนในงาน โดยในคลิปมีเจ้าของงานวันเกิดยืนหัวเราะอยู่ข้างๆ โดยมีแคปชั่นว่า . . . 


          "ขอบคุณที่มาวันเกิดนะค่ะ พี่เจน อิอิ" เจนจิรากรี๊ดร้องลั่นห้อง


          . . . . . เธอมันนังมารร้าย!!! 





      
          


SHARE

Comments

Girlwearsblue
2 years ago
คนอ้วนก็มีหัวใจนะ!

ชอบการเล่าเรื่องมากเลยค่ะ :)
Reply
tot_thiti
2 years ago
ผมก็มีหัวใจน่ะ 55+

ขอบคุณครับ ^^
Pptng
2 years ago
ชอบเจนจิราาาาา
Reply
tot_thiti
2 years ago
ขอบคุณคับ ^^