ความรักก็เหมือนลูกโป่งที่พร้อมจะลอยจากเราไปอยู่เสมอ
"ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นคนแบบนี้หรอกนะ"

ฉันก้มลง เอามือยันพื้นฟุตบาทที่นั่งมาราวครึ่งชั่วโมง ลงบนหญ้าข้างล่าง
ฉันชอบสีเขียว สีแห่งชีวิตและสิ่งใหม่

"คนแบบไหน"
เธอกล่าว สายตายังไม่ละไปจากฉัน 
"ก็คนแบบนี้นี่แหละ... คนที่ไม่กล้าพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
คนที่ไม่กล้าปะทะและพยายามเลี่ยงมาตลอด คนที่อ่อนแอ..."

"คนที่ชอบร้องไห้คนเดียวแบบไม่มีเสียงอะนะ"  เขาแทรก
ฉันมองหน้าแทนคำตอบ

สำหรับฉันน้ำตาเป็นตัวแทนของความอ่อนแอ
และการร้องไห้เป็นสัญลักษณ์ของคนขี้แพ้


ไม่เว้นแม้เรื่องความรัก
ความรักเหมือนลูกโป่งหลากสีที่เข้ามาในมือ ให้ฉันกำ
ก่อนที่บางลูกจะหลุดลอยออกจากมือหายไป
ตอนเด็กๆ จำได้ว่าทุกครั้งที่ทำลูกโป่งลอยหาย ฉันจะร้องไห้
แล้วร้องให้แม่ช่วยซื้อลูกใหม่ให้หน่อย
แม่ไม่ยอมซื้อให้ และบอกฉันว่า "ถึงมันไม่ลอยหาย มันก็ฟีบอยู่ดี"
ฉันไม่เชื่อแม่...


ขอตังค์ไปซื้อลูกโป่ง คราวนี้สีเหลือง
ฉันผูกปลายเชือกไว้กับข้อมือสั้นๆ 
จนลูกโป่งลอยโดนหัวไปมา พอถึงบ้านฉันรีบแก้เชือก
และผูกมันไว้กับเก้าอี้แทน
ลูกโป่งไม่มีทางหายไปไหน
ไม่หายไปแน่ๆ 


ก่อนนอนฉันมองจ้องมันนิดหนึ่ง ราวกับสะกดมันไว้
รุ่งเช้าฉันจะปลดมันออกมาเล่นอีกครั้ง
จนรุ่งเช้า...ฉันก็พบว่าข้อสันนิษฐานของฉันผิดโดยสิ้นเชิง
ลูกโป่งสีเหลืองสวย ฟีบลง ห้่อยตกเกือบติดฟื้น
ฉันไม่ร้องไห้... แค่มองและแม่ก็ตะโกนมาจากหลังครัวว่าให้เอากรรไกรตัดปลายเชือก
แล้วรวบซากลูกโป่งนั้นไม่ทิ้งซะ


ไม่มีใครเคยบอกเลยว่าลูกโป่งก็เหมือนความรัก
มันสีสด สวยงาม ละมุน และพร้อมจะจากไปในชีวิตเราได้เสมอ
และเพราะความเปราะบาง อ่อนโยนของมัน
หลายคนจึงหลงรัก และจดจำไม่เคยละหาย

"ไม่ต้องเป็นคนแบบนี้ก็ได้นะ"
เธอบอก ขณะที่ฉันลงไปนั่งคลุกอยู่ที่พื้นนั่นแล้ว
"ไม่เป็นได้เหรอ"
ฉันยิ้ม

บางทีชีวิตเราอาจเป็นเหมือนเด็กที่หวงลูกโป่งอยู่ตลอดเวลาก็ได้
หวง...
จนลืมไปว่า ความรักก็เหมือนลูกโป่งที่พร้อมจะลอยจากเราไปอยู่เสมอ
หรือไม่ก็ฟีบและแปลงสภาพไป จนเราอาจจำมันไม่ได้


หรือบางที
เราแค่ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยมือบ้าง
น่าจะง่ายที่สุดแล้ว...
SHARE

Comments

parenic
2 years ago
หรือบางทีก็ต้องเรียนรู้ที่จะเติมลมให้มันเรื่อยๆ มั้งคะ แต่ถ้าเติมอยู่ฝ่ายเดียวคงเหนื่อยแย่ :( 
Reply
parenic
2 years ago
หรือบางทีก็ต้องเรียนรู้ที่จะเติมลมให้มันเรื่อยๆ มั้งคะ แต่ถ้าเติมอยู่ฝ่ายเดียวคงเหนื่อยแย่ :( 
Reply
kumakuma
2 years ago
เราเหมือนกำลังกำเชือกมันอยู่เลยค่ะ
Reply
Namnuch
2 years ago
เรากำมันไว้แน่นแค่ไหน สุดท้ายก็ปล่อยลูกโป่งก่อนที่มันจะลอยหายไปหรือฟีบแตกไปเองทุกครั้ง ^^
Reply
Mr_T
2 years ago
บางทีผมก็เชื่อว่าคนเราเกิดมาเพื่ออยู่คยเดียว 😌
Reply