"หล่อน" ที่ "น่ารำคาญ" ในตัว "ฉัน"
ช่วงสาย ๆ ของวันศุกร์
ฉันชวน เขา เข้ามาในห้อง
มันเป็นไม่กี่ชั่วโมงสุดท้าย ที่เราจะอยู่ด้วยกัน

ฉัน ไม่รู้ว่า เขาคิดยังไง
ข้างนอกนั่น เขาปฏิบัติกับฉัน เหมือนเพื่อนที่ดี
แต่เมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง ฉันเริ่มไม่แน่ใจ
ในสายตา วาจา และรอยยิ้ม

อยากรู้จึงถาม
"เราแค่เพื่อนกัน หรือมีอะไรมากกว่านั้น"
เขาครุ่นคิด
"ผมสับสน ตอนแรกผมคิดว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ มันมีอะไรมากกว่านั้น"
เรายังไม่ใช่คู่รัก มันเป็นความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียก แต่หอมหวานกว่่าการเป็นแค่เพื่อนนัก

ก่อนจากกันเขาถาม "กอดมั้้ย"
ฉันกอดเขา แล้วถาม "จูบมั้ย"
แม้ด้อยประสบการณ์ ฉันก็อยากจูบเขา

ฉันยื่นทิชชู่ให้เขา เพราะลิปสติกของฉันมันเลอะริมฝีปากเขาไปหมด

เขาจากไป ในที่แสนไกล
มีเพียงข้อความ แต่ก็ไม่เหมือนข้อความจากเพื่อนคนเก่า

สถานะที่เปลี่ยนไป
มันทำให้ฉันเจอ "หล่อน"

หล่อนผู้มี จินตนาการยอดเยี่ยมแต่ช่างไร้เหตุผล
หล่อนผู้พยายามเอา ความสุข ของฉันไปผูกกับเขา
หล่อนที่อ่อนไหว เต็มไปด้วยความรู้สึก และช่างบอบบาง
หล่อนผู้ปริ่มไปด้วยความคาดหวังไร้สาระ
หล่อนที่ น่ารำคาญ ในตัวฉัน

ก่อนหน้านี้ ฉัน สวยงาม และแข็งแกร่ง
แต่ฉันก็ค้นพบ "หล่อน" อีกด้านของตัวฉันเอง
อ่อนแอ เปราะบาง น่ารำคาญ

มีแต่ "ฉัน" เท่านั้นที่เจอ "หล่อน"
ฉันเล่าเรื่อง หล่อน ให้เพื่อนสนิทบางคนฟังบ้าง

"เรื่อง ธรรมดา ของนักหัดรัก" พวกเขาว่า

ขอบคุณความมีวุฒิภาวะของตัวเอง
ที่ไม่ยอมให้ "หล่อน" ได้เจอ "เขา"

"นี่!! ฉันเจอผู้หญิงน่ารำคาญในตัวฉันด้วย ตั้งแต่เราไกลกัน แต่ฉันไม่ให้หล่อนเจอนายหรอกนะ"
SHARE
Writer
LadyFromMars
Amateur writer
Some fantasy things in this colorful world.

Comments