ถูกสร้างมาเพื่อถูกทำลายจริงๆเหรอ ไม่ควรค่าแก่การรักษาเลยเหรอ
มันค่อนข้างจะแปลกประหลาดที่เธอมักจะคิดถึงเขาทุกครั้งที่อากาศเย็น

ราวกับว่าเธอจะรอให้เขาวนกลับมาเหมือนนิยายแสนโรแมนติคที่เธอเคยอ่าน

ทั้งๆที่รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ใครจะห้ามความรู้สึกตัวเองได้

หรือบางที เธอก็คิดว่า เธอแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เธอกำลังรู้สึกมันคืออะไร

ถ้ามันไม่เศร้าจนทำให้น้ำตาไหล ถ้ามันไม่มีความสุขจนยิ้มออกมาไม่รู้ตัว

เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร

รัก โลภ โกรธ หลง พระท่านบอกว่า ไม่รู้สึกอะไร คือทางออกที่ดีที่สุด

ทำไมความว่างเปล่าถึงหนัก

นี่ไม่ใช่เรื่องราวของผู้หญิงคนนึงที่อกหักจากชายหนุ่มที่เธอรัก

แต่เป็นเรื่องราวของคนๆนึงที่อกหักจากการมีชีวิต

ชีวิตคนเรามันก็เหมือนส้มนั่นแหละ เป็นเมล็ด เติบโต สวยงาม บอบช้ำ ก่อนจะค่อยๆแหลกสลายไปตามกาลเวลา

เราเติบโตมาเพื่อถูกทำลาย ชีวิตสอนเธอแบบนั้น

ยิ่งเราได้ทำความรู้จักกัน ก็เหมือนเราจะเอาแต่ทำร้ายกันไปมา

โตขึ้นอยากเป็นอะไร มัธยมจะเรียนที่ไหน ทำไมได้เกรดเท่านี้ สอบเข้ามหาวิทยาลัยดังๆได้หรือเปล่า งานที่ทำได้เงินดีไหม

.

แล้วยังไงต่อ

.

วันที่เธอถามหาความหมายของการมีชีวิตอยู่มันคือชั่ววูบของความรู้สึกที่ว่า เราจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม

เปล่า เธอไม่ได้อยากหายไปจากโลกนี้

เธอแค่กำลังหาคำตอบ

ความฝันหรือความรัก ได้เป็นหรือครอบครอง สุขหรือทุกข์

หรือไม่ควรจะรู้สึกอะไรเลย

เราจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม

เราจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร

.



แล้วถ้าวันนึงเธอตอบคำถามนี้ได้



.



แล้วยังไงต่อ

SHARE
Writer
oliveeeeee
student
based on sad story

Comments