ก็แค่ย้อนกลับไปตรงจุดเริ่มต้นอีกครั้ง
เมื่อก่อนเคยคิดว่าจะอยู่เพื่อมองหาความรัก
เฝ้ารอคนๆนั้น...
แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้วแหละ...
เราจะมีชีวิตอยู่เพื่อทำตามใจตัวเอง...
ออกเดินทาง...
มองหาสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุข..
ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ตัวเองต้องรอ...
เพราะ..เราค้นพบแล้วว่าความรัก..
ไม่จำเป็นต้องรอ...เพราะถ้ามันใช่...
มันคงไม่รอนานขนาดนี้...
ตลอดเวลาที่ผ่านมา..
เพิ่งรู้สึกว่าโคตรไร้สาระ...
ใช้เวลาโคตรเปลือง...
คือเราใช้เวลานานเกินไปหรือเปล่า...
กับการรอคนๆเดียว...

รอทั้งที่พอรู้คำตอบว่ามันมีแค่ไม่กี่%เท่านั้นที่จะสมหวัง...
ที่เหลือเหรอ...ก็บาดเจ็บนะสิ...
ถ้าความรักคือการลงทุนอย่างที่ใครๆบอกไว้...
เราว่าคงไม่ใช่ขาดทุน...อาจจะถึงขึ้นล้มลาย..
ล้มเงินทุนอาจใช้เวลาไม่นาน...
แต่ถ้าหัวใจล้มละลาย...
เมื่อไหร่ละที่มันจะกล้ารักคนใหม่


บางทีเราควรปล่อยให้ความรักทำตัวเป็นดนตรีแล้วปล่อยให้เรื่องราวบอกเล่าความเป็นไปของมันมันคงจะดีกว่า....การคาดหวัง
ว่าความรักครั้งนี้...ว่ามันต้องดี..
ต้องสมบูรณ์แบบ...
เพราะต่อให้เราพยายามเปลี่ยนแปลง
หรือลบตัวตนของตัวเองออก..
เพื่อใครสักคน...
คำถามคือมันยังใช่ความรักอยู่ไหม

หรือความจริงเราแค่อยากเอาชนะ
ในวันที่เรายังยึดติด..
เราจะคิดแค่อยากเอาชนะ...
แล้ว 'ผลลัพธ์' ที่ได้ละ...
เคยคิดบ้างไหมว่าจะทำยังไง
แพ้แล้วยังไงเหรอ? 
ชนะแล้วยังไงเหรอ?
ได้แค่ความสะใจแต่มันคุ้มไหม...
กับที่เราทุ่มเท
แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป...
ณ วันหนึ่งเมื่อเราโตขึ้น...
เราจะรู้เองว่าบางทีความรักก็ไม่ใช่คำตอบของชีวิต..
เพราะถึงไม่มีความรักแต่เรายังมีชีวิตไม่ใช่เหรอถึงแม้จะสูญเสียความรักแต่เรายังไม่สูญเสียชีวิตไม่ใช่เหรอ...
ในเรื่องของชีวิต...มันมีอะไรหลายอย่าง..
ที่เรายังไม่ได้ทำ...
ยังมีโอกาสที่ได้เรียนรู้อีกตั้งหลายเรื่องราว
แล้วทำไม...
เราถึงปล่อยให้อารมณ์ชั่ววูบ...ทำลายชีวิตทั้งชีวิตของเรา    เมื่อความโกรธ 'กระทบใจ' อย่าแลก 'โลกทั้งใบ' แค่ความสะใจ 'แค่ไม่กี่วินาที'เมื่อความรักทำร้ายใจ...
ก็แค่ปล่อยให้มันเป็นไป
อนุญาตให้ร้องไห้ได้..แต่ไม่อนุญาตให้อ่อนแอเจ็บครั้งนี้...เมื่อเราโตขึ้น...
เราจะรู้เองว่ามันก็แต่เรื่องนิดเดียว
อย่างที่ใครเคยบอกไว้...
สิ่งเดียวที่บังคับไม่ได้คือ 'หัวใจ'ไม่แปลกถ้าจะต้องมีคนที่ผิดหวัง...
ก็แค่คนนึงคนที่เขาไม่รักเรา...
ร้องไห้อ้อนวอนแล้วได้อะไรเหรอ...
โสดนิ...จะคุยกับใครก็ได้..ไม่ดีใจเหรอ?มีเวลาว่างตั้งเยอะ...อิสระเยอะแยะ...
ทำไมต้องเหงา...ทำไมต้องเศร้า..
คิดแค่เรื่องดีๆ...
ไหนๆวันนี้ก็โสดแล้ว...ไหนๆวันนี้ก็ 'ขี้เกียจรอแล้ว'
ชีวิตโสดใช้ยังไงนะ...
ไม่มีคนคุย..ต้องคุยกับใครดีนะ..
ต้องไปเที่ยวไหนดี...
#ลืมหรือยัง...
การใช้ชีวิตตอนโสดใช้ยังไง...
#ก็แค่กลัลบไปใน 'ช่วงเวลาที่ไม่มีใคร'
เกิดมาคนเดียว....อยู่คนเดียวมาหลาย10ปี
จะกลับไปอยู่คนเดียวอีกครั้ง
มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรใช่ไหม
สวัสดีความโสด...ล่าก่อนความรัก...
'มีโอกาสเราคงได้เจอกันใหม่นะ...
SHARE
Writer
praewa_wa
เสพติดความเจ็บปวด
เพราะ "การเขียน" มัน "อธิบาย" ทุกอย่างได้ดีกว่า "คำพูด"

Comments