MON 09/01/2017 เช้าสีดำกับความอยากตาย

ความหมดแรงบันดาลใจเริ่มส่งผลให้เรารู้สึกแย่กับตัวเอง เราไม่ได้อยากเป็นบ้า นอนตายเป็นผัก ทำตัวขี้เกียจ หรือไม่เอาไหนเพราะงานไม่เดินอย่างใครคิด เราแค่คิดไม่ออก มันเหมือนมีหมอกในสมอง แต่ตอนแรกมันแค่สีขาวขุ่นๆ ค่อยๆ เทา และเริ่มเป็นสีดำ...

เรารับตัวเองตอนนี้ไม่ได้ รับกับสิ่งรอบตัวไม่ได้
อยากตายว่ะ 

เบื่อว่ะ...เบื่อกับการที่ต้องมารู้สึกเหมือนส่องกระจกแล้วเห็นแต่ความล้มเหลว พอใครแวะมาอ่านถึงตรงนี้คงจะคิดว่า 'ก็ลุกสิวะ' ใช่...ก็ลุกขึ้นสิ จนตอนที่พิมพ์นี่ก็ลุกอยู่ (กวนตีน) 

พูดน่ะมันง่ายเว้ย ถ้าแค่พยายามปลุกใจ ดูคนที่แย่กว่าเพื่อรู้สึกดีว่าตัวเองยังมีไรดีกว่า หรือให้คนที่ดีกว่าเป็นแรงบันดาลใจ แล้วลุกขึ้นได้ง่ายๆ คงไม่มาเสียเวลากินยาหาหมอโรคซึมเศร้าหรอก นี่พูดจริงๆ นะ

ตอนนี้เลยต้องพยายามคิดซะว่าเช้ามันสีดำเพราะฝนตก ไม่ได้มีอะไรน่ากลัว น่าเครียด น่ากังวล เดี๋ยวพอฝนซา มันก็หายไป 
SHARE
Written in this book
บันทึกสีเทาบนถนนลูกกวาด
บอกเล่าบันทึกเกี่ยวกับตัวเอง และการเดินทางผ่านถนนมืดๆ ที่ชื่อว่า "โรคซึมเศร้า"
Writer
LILITU
Vampire
Prof. of Being Dead insides. A Girl who obsessed with Death, Crime, Cat and Night Creatures. Nothing more...nothing less.

Comments

BETHNIA
11 months ago
ฝนหยุดแล้ว เดี๋ยวก็เช้าค่ะ
กอดค่ะ❤
Reply
LILITU
11 months ago
//กอดค่ะ
per_specs_tive
11 months ago
เดี๋ยวเซโรโทนินก็กลับมา สวิงไปมา เป็นกำลังใจเนอะ
Reply
LILITU
11 months ago
รอคอยให้มันเพิ่มขึ้นอยู่ค่ะ :)