อย่าให้สังคมกลืนกินคุณ
ก่อนที่คุณจะเข้าสังคมขนาดใหญ่ 
ก่อนที่คุณจะพบปะกับผู้คนมากมาย
ก่อนที่คุณจะเจอคนหลากทัศนคติ
คุณยังจำตัวคุณก่อนหน้านี้ได้ไหม?
ตอนนั้นกับตอนนี้แตกต่างกันหรือเปล่า?
เราเป็นคนหนึ่งที่โดนสังคมกลืนกินไปช่วงระยะหนึ่ง การที่เราได้เจอผู้คนมากมายจากการทำงานบริการ ผู้คนหลายหลากที่มารับบริการ มันทำให้เราได้เจอกับตัวอะไรหลายๆอย่าง จนบางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า 
เห้ยคนแบบนี้ก็มีหรอ
แบบนี้ก็ได้หรอ
หนักสุดคงเป็นความคิดที่ว่า สรุปแล้วแบบนี้เขาเรียกคนปกติใช่ไหมแล้วคือแบบเราไม่ปกติ 
นอกเหนือการทำงานก็มี เราช่วยเหลือเขาแต่เขากลับปัดมือเราทิ้ง ขอโทษขอบคุณไม่มี คิดแต่จะได้จะสบาย


แต่ละวันโดนบั่นทอนจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า 
จากความเห็นแก่ตัวคิดว่าโลกหมุนรอบตัวเอง ความอีโก้สูง ความชิงดีชิงเด่น ความใจร้อนของมนุษย์ 
มันทำให้เราสูญเสียความเป็นตัวเองไป
เราเริ่มรู้สึกเอือมระอา
จากที่ทำอะไรด้วยความยิ้มแย้มกลายเป็นทำทุกอย่างแบบไม่สบอารมณ์
จากที่ชอบช่วยเหลือก็ไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น
จากที่สดใสร่าเริงกลับกลายเป็นเฉยชา
จากที่มองโลกในแง่ดีกลับมองโลกไม่น่าอยู่
ทำแต่ละวันให้มันผ่านๆไปแบบน่าเบื่อ
เบื่อมนุษย์ความรู้สึกแบบนี้มันแย่มากจริงๆ
เราอยากบอกว่าไม่ว่ายังไงจงรักษาตัวตนเองไว้ อย่าให้อะไรมาทำร้ายใจของคุณและอย่าไปทำร้ายใจของใคร ไม่ว่าใครก็ไม่อยากดิ่งจมลงไปโลกไม่ได้โหดร้าย สังคมต่่างหากที่โหดร้าย 

ปล.ตอนนี้เรากลับมาเป็นตัวเราเหมือนเดิมแล้ว
จงเรียนรู้ที่จะอยู่ เข้าใจสิ่งต่างๆ ปกป้องตัวเอง

ขอบคุณตัวเอง รักนะตัวเรา :)







SHARE
Written in this book
สิ่งตกตะกอน
เศษเสี้ยวจากชีวิต ที่ตกผลึกมาเป็นข้อคิด
Writer
castle
Dreamer
ท่ามกลางความรวดร้าว เก่งแล้วนะที่โตมาอย่างดี

Comments