SAT 07/01/2017 START MANIA สายกีต้าร์ขาด

ซึมเศร้าไม่ได้มีแต่ความหมองหม่น
บางครั้งมันมีความเริงร่าจนเกิดปกติ
คล้ายกับสายกีต้าร์ที่ขึงตึงจนดีดผึงขาดออกมา


วันนี้จู่ๆ ก็เข้าเริ่มภาวะที่เรียกว่า "Mania" หรือ ช่วงตื่นตัวเกินเหตุ เราเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่งว่าบางครั้งโรคซึมเศร้าก็มีอาการบางอย่างที่มีสลับขั้วกันคล้ายโรค Bipholar หรืออารมณ์สองขั้ว ซึ่งจะมีภาวะอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ สลับกันอย่างเป็นนัยยะ

เราเองก็มีช่วงที่รู้สึกตื่นตัว คือมันเริ่มจากเบื่อ และอยากออกจากบ้าน ไม่ได้อยากไปเที่ยวนะ แค่อยากออกไปจากบรรยากาศตรงนั้น แล้วเราเลยเริ่มจากแค่เดินออกจากบ้านไปซื้อกาแฟหน้าปากซอย แวะคุยกับคนรู้จักบ้าง เราแค่อยากคุยกับใครที่ไม่ใช่คนในบ้าน และไม่อยากเข้าไปในบ้าน เราเลยแวะคุยกับพี่สะใภ้ที่เจอพอดี และแวะเยี่ยมหลานที่ไม่สบาย พยายามหาทางถ่วงเวลาที่จะไม่เข้าไปในบ้านให้เร็ว

บางทีก็ไม่เข้าใจ...พอเราเริ่มคุยกับคนอื่น เราก็พูด...พูดไม่หยุด พูดเยอะมาก แต่มันไม่ได้รู้สึกดีนะ สัมผัสได้ว่าเหมือนตัวเองมียิ้มเบาๆ แต่เรายังซึมเศร้า เรารู้สึกถึงช่องว่างข้างใน และความวิตกกังวล แต่เราก็ยังพูด...พูดเยอะเหมือนหยุดไม่ได้ นี่เราเริ่มคิดว่าเราเป็นไบโพลาร์ป่าววะ แต่เราก็ไม่ได้เริงร่าขนาดนั้น เราแค่พูดเยอะอย่างเดียว ในใจยังเศร้า และเบลอ คิดงานไม่ออก คิดถึงงานก็รู้สึกเศร้า หดหู่ และคิดว่าถ้าต้องกลับไปเปิดงานแล้วคิดอะไรไม่ออกอีก ก็เศร้า 

ประหลาดที่พอคิดแบบนี้ในใจ ปากก็ยังชวนคนอื่นคุยเรื่องทั่วๆ ไป ไม่ยอมกลับบ้าน ไม่อยากหยุด นอกจากความพูดมากแล้ว เราไม่ได้มีแรงบันดาลใจอะไรเพิ่ม ไม่ได้รู้สึกถึงพลัง หรือความขยัน เราแค่อยากพูด และไม่อยากกลับบ้านมาเจอความหดหู่...ความหดหู่ที่ว่าเรายังคิดงานไม่ออก ทำงานไม่ได้ สำหรับคนทำงานเขียน มันเครียดนะเว้ย เวลาเจออาการแบบนี้ คือทำมาหากินไม่ได้อ่ะ แล้วจะเอาอะไรแดก

กลับมาบ้าน ก็ยังแย่ แต่ก็ยังพูดมาก พูดกับทุกคน พูดไม่ค่อยเป็นเรื่องที่เข้ากับคนในบ้านได้หรอก บางทีเค้าก็ไม่ได้ใส่ใจฟังด้วย แต่เราก็หยุดไม่ได้ จนตอนนี้ที่รู้สึกเมื่ออยู่คนเดียวคือ...เหมือนตื่นเต้น หัวใจเต้นแรง อึดอัด

ตกลงเรากำลังแสดงอาการ Mania ของโรค Bipholar หรือแค่พยายามแสดงออกว่าเราโอเค ทั้งที่เราไม่โอเคกันแน่นะ...

อืม...สายกีต้าร์เวลาขึงแน่นไป บางทีมันก็ขาดเปรี๊ยะได้ล่ะมั้ง 
SHARE
Written in this book
บันทึกสีเทาบนถนนลูกกวาด
บอกเล่าบันทึกเกี่ยวกับตัวเอง และการเดินทางผ่านถนนมืดๆ ที่ชื่อว่า "โรคซึมเศร้า"
Writer
LILITU
Vampire
Prof. of Being Dead insides. A Girl who obsessed with Death, Crime, Cat and Night Creatures. Nothing more...nothing less.

Comments