ปฏิหาริย์ ด้วย "ความดี"
 
  กาลครั้งหนึ่ง พึ่งเกิดไปนาน 
 เดือนสุดท้ายของปลายปีที่แล้ว ช่วง 5 ธันวา ที่ผ่านมา

  ผมกำลังไป ถวายพระราชกิจ 
  ให้กับ องค์ในหลวงรัชกาลที่9 ซึ่งท่าน ทรง สวรรณคตแล้ว


  ตัวผม ตื่นแต่เช้า แล้วรีบไปที่ สนามหลวงทันที ระหว่างทาง 

  มีสิ่งที่ไม่คาดคิด เกิดขึ้น 

  มีรถแท็คซี่ คันหนึ่ง ผู้โดยสาร เปิดประตู 
 จนไม่ทันได้สังเกตว่า มีรถมอเตอร์ไซด์ กำลังวิ่งผ่าน บริเวณนั้นพอดี ซึ่งนั่น คือ 
 ตัวผมที่ซ้อนท้ายที่พี่วิน มอเตอร์ไซด์ พอดี แล้วถูกประตูแท็คซี่ พลาดถูกชนล้มไป 
 คนเปิดนั้น ปรากฏว่า เป็นผู้ปกครอง และ เด็กนักเรียน คนหนึ่ง ตกใจกลัวพอดี


  สิ่งที่เกิดขึ้น จากนั้น ผมกระโดด ออกจากมอเตอร์ไซด์ ด้วยความตกใจกลัว 
  แต่พี่วิน และมอเตอร์ไซด์ ค่อนข้างที่ สาเหตุ มาก ส่วนแท็คซี่ 
  ทั้งคนขับ และผู้โดยสาร ถูกส่งไปให้ปากคำ ที่ สน.พระราชวัง 
  โดยที่ผม คือ คู่กรณีที่ถูกกระทำ มาขอรับปากคำ และ อยากรู้เหตุผล คนที่ทำกับว่า
 

      “ เกิดอะไรขึ้น ทำไม ถึงรุกรี้รุกรน รีบลงออกจากแท็คซี่ ขนาดนั้น ???”


   การกระทำของผู้ปกครองกับเด็กนักเรียน ผมคิดได้ สองจิตสองใจ

   1. คุณเจตนา ที่ทำร้ายชีวิตผมหรือเปล่า
   2. อาจเป็นเหตุสุขวิสัยจริงๆ โดย รู้เท่าไม่ถึงการณ์

   ผ่านไป 30 นาที
 
   ร่างกายของผม เจ็บปวดมากๆ 
   แต่พลังใจที่แท้จริง รู้ว่า ผมต้องไปงานอาสาให้จงได้ อีกใจหนึ่งคิดว่า
   ทำไม ต้องมาเจออะไรร้ายๆเช่นนี้ จนได้ เสียงด้านลบ พูด ทำไม อยู่ตลอดเวลา


   จากนั้น ตำรวจที่โรงพัก ถามผมว่า “ไหวไหม ยังไปได้ใช่เปล่า....???” 
   ผมตอบอย่างมั่นใจ นิดๆว่า ทุกอย่างยัง โอเค อยู่ครับ (ทั้งที่ภายนอก เจ็บแท้ๆ)


    ขณะนั้นเอง ผู้ปกครอง และ เด็กนักเรียน คนนั้น กล่าวขอโทษตัวผม 
    แต่ ตัวตนภายใน ร้องไห้แทบพูดไม่ออกเลย สรุป ว่า ทั้ง2คน ไม่ถูกเอาความ 
    แถมตำรวจ ให้กำลังใจผมได้ไปต่อ ถวายงานอาสา ที่สนามหลวงต่อไป


   ผม เอ็ดใจ ได้ว่า ทำไมยังเดินได้ ยังขยับได้อีก ทั้งๆที่ถูกคน 
   แต่ มีบางอย่าง ที่ทำให้ผมเข้าใจ 

   ส่วนหนึ่ง อาจเป็นเพราะ
   โอกาสสร้างคุณงามความดี และช่วยเหลือคนมากมาย จนกระทั้ง



                ในหลวงรัชกาลที่9 แม้ว่า ท่านทรงบรรทม บนสวรรณคาลัย แล้ว 
                แต่ท่านทรงรับทราบน้ำพระทัย จากการกระทำ ของผม 
                ถึงได้ทรงคุ้มครองตัวผมจากฟากฟ้า ตัวผมเลยรอด 
                ด้วยคุณค่า คุณงามความดีต่างๆ ผมต้องไม่ลืม พระคุณของท่าน 
                ตราบจนชั่วนิจนิรันดร อย่างหาที่สุดไม่ไม่ได้


 
   ไม่ใช่เรื่องนี้เรื่องเดียว 
   ก่อนหน้านั้น คืนที่ฝนตกหนัก พายุเข้า ทำให้ตัวผม 
   พลาดชนถูกเสา จนหัวแตกเลือดไหลกลางหน้าผาก จนเกือบตาย 

      ผมผ่านจุดนั้นไปได้ยังไง.........!!!!!!!
 
   ผมเชื่อว่า มีเบื้องบนกำลัง ให้บททดสอบ ชีวิตที่ยิ่งใหญ่สูงสุด 
   จนบัดนี้ อาการที่เจ็บป่วยต่างๆนาๆ ทยอยบรรเทาลง เข้าไปทุกที ที่สำคัญที่สุดพลังใจ ของผม เกินร้อยจริงๆ และสิ่งนั้น ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ทั้งวิธีคิดและคำพูด ไปอีกก้าวหนึ่ง 

    ผมไม่ใช่ผู้วิเศษ แค่คนธรรมดา เท่านั้น

   บัดนี้ ผมมีเป้าหมาย อย่างหนึ่ง คือการวิ่งออกกำลังกาย ในสนามที่ไกลที่สุด ภายในวันเดียว และใช้เวลาสั้น แต่เส้นทางยาวที่สุด เท่าที่พลังมี เพื่อเป็นของขวัญให้กับท่าน และ ขอบคุณฟากฟ้าที่ได้รับบทเรียนที่หนักอึ้ง จากผม แล้วภาพนั้น จะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผม ตลอดกาล และ ตลอดไป

     ในที่สุด ผมทรงกระทำสิ่งนี้ สำเร็จ แล้วได้ทรงมอบของขวัญชิ้นนี้ ให้กับท่าน
   อย่างสมภาคภูมิ หาที่สุดไม่ได้เลย



 
SHARE
Written in this book
ไม่ได้มาแบบ....เล่นๆ
เป็นการเดินทางของ ผู้ชายคนหนึ่ง ที่ต้องการเป็นโค้ช โดยการช่วยเหลือผู้คน ได้รู้จักตนเอง และ หาความชัดเจนในตนเองมากขึ้น ทั้งตัวตนภายใน ตลอดจน การลงมือทำ เพื่อนำพาไปสู่จุดหมายที่ต้องการ มีความมั่นคง มีความสุข และ ความแน่นอนในชีวิต
Writer
Jopiya
Guru,Trainer
ผม โจ ปิยะเทพ ตรึงจิตวิลาส ผู้ชำนาญและ Guru เกี่ยวกับ ตัวตนภายใน ติดตามการเดินทางครั้งใหม่ ได้ที่ Facebook Fan Page: ปลุกพลังใจ สร้างชีวิตที่มั่นคง by คุณโจ The Mirror Subscribe YouTube : Piya Training Instagram : Khunjo_pt ฝากไว้อ้อมอกอ้อมใจ ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ

Comments