อยากเป็นคนธรรมดาเพราะอยากเป็นคนพิเศษ
ยิ่งโตขึ้นยิ่งรู้สึกว่าโลกนี้ซับซ้อน ความสับสนโตขึ้นพร้อมกับจิตวิญญาณ ตอนนี้เราก็สับสนปนสงสัยว่า ทำไมคนเราต้องพยายามบอกคนอื่นๆว่าเราเป็นคนธรรมดา เรียบง่าย ทั้งการแสดงออกทางเสื้อผ้า(มินิมอล) การแสดงออกทางรสนิยม (classic) การแสดงออกทางวัฒนธรรม(เรียบร้อย พูดน้อย อ่อนหวาน) เพราะความโด่นเด่นเป็นสิ่งต้องห้ามหรือไงกัน 

เราบอกใครๆว่าเราเป็นคนเรียบง่าย เป็นมนุษย์ธรรมดาที่มองว่าตัวเองวิเศษวิโส แต่มีของดีอยู่ข้างใน อยากดูเป็นคนธรรมดาๆเรียบๆเพื่อที่จะทำให้ตัวเองไม่ต้องเหนื่อยที่จะสามารถเป็นคนพิเศษได้ จะมีสังกี่คนที่กล้ายอมรับถึงความพิเศษ ความเฉพาะตัวของตัวเองอย่างเปิดเผย เหมือนนักเรียนที่ใส่ชุดลำรองไปเรียนที่โรงเรียน ไม่ใช่เพราะเขาอยากที่จะโดดเด่นแปลกตาแต่อยากที่จะยอมรับความเป็นตัวเองแม้จะแปลกตา คนที่จะยอมเป็นคนธรรมดาแม้จะอยู่ในภาพลักษณ์ที่ถูกมองเข้ามาแล้วแปลกตาจนไม่น่ามองในสายตาคนอื่น แต่ใครแคร์หละถ้ามันแลกมาด้วยการยอมรับความเป็นตัวเอง 
ย้อยแย้งไปหมด บางคนก็ต้องการแสดงออกที่แตกต่างเพื่อแสดงความเป็นตัวเอง แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองช่างไม่มีความเฉพาะตัว ต้องหาอะไรมาให้แปลกใหม่แตกต่างตลอดเวลา ...งงไปหมดแล้วโลกนี้ พิมพ์เองก็งงเอง 

ส่วนตัวเราคิดว่าทุนคนพิเศษไปซะทุกคน ทุกคนที่รู้จัก ไม่เห็นต้องอยากธรรมดาหรืออยากจะแตกต่างเลย mass ก็ไม่เห็นเป็นไร หรือ ประหลาดก็ไม่เห็นแปลกตรงไหนในเมื่อทุกคนมีความพิเศษเป็นของตัวเองไม่เห็นต้องพยายามให้ตัวเองแตกต่าง เพราะความพิเศษช่างเป็นเรื่องปกติบนโลก 
SHARE
Writer
MymamaSaid
writer
Humanity Politic ETC. สังคมและการเมือง มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง Emotional ค่ะค่ะค่ะ

Comments