"เพศ" ไม่ใช่ข้อจำกัดของฉันในเรื่อง "ความรัก"
ถ้าฉันพูดออกไปว่า "ฉันคบใครสักคนเป็นแฟนได้กับทุกเพศ" มันคงทำให้ใครหลาย ๆ คนมองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ

แต่เพศในที่นี้คงไม่ใช่แค่ "ชาย" กับ "หญิง"

ฉันรู้จักกับใครคนหนึ่งมาสักพักแล้ว ซึ่งเค้าเองก็เป็นเพศที่ 3 เค้าเป็นคนอ่อนโยน ไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงคนหนึ่ง

เวลาผ่านไปหลายปี จนในที่สุดก็มาถึงวันที่ฉันเริ่มมองเห็นตัวตนของฉันชัดเจนขึ้น ฉันเปลี่ยนความคิด เปลี่ยนนิสัยบางอย่างมาก็หลายรอบ จากการหล่อหลอมของสังคมรอบข้างและสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ แต่เขาคนนี้ก็ยังไม่ไปไหนจนถึงตอนนี้

ฉันเริ่มหันมามองเค้าดี ๆ และทบทวนความรู้สึกตัวเอง...
"จริง ๆ แล้ว เรา 2 คนก็ต่าง balance กันมาก
ฉันเองก็มีความ masculine สูง และเธอเองก็มีความ feminine สูง แต่ในความที่มันดู contrast กัน ก็ยังมีความเป็นเพศโดยกำเนิดหลงเหลืออยู่ เค้าเองก็รับแรงกดดันได้ดีกว่าผู้หญิง ฉันเองก็ยังมีความอ่อนไหวอยู่สูง"

แล้ววันนี้ เราก็พิมพ์คุยกัน เค้าพิมพ์ประโยคนึงมาบอกฉันว่า... 
"สิ่ง​ที่​ยากคือ บางทีการจะพูดอะไรที่ตรงกับใจมันยาก บางทีใจคิดอะไร ยังรู้ไม่ทันเลย แต่รู้แค่ว่ารู้สึกดีกับเธอจัง"

ใช่... เราต่างมีความรู้สึกดี ๆ ให้กันมานานแล้ว

แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า... ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะดันมันไปให้ถึงเส้นที่มันเกินคำว่าเพื่อนได้มั้ย

ถ้ามันไม่สำเร็จ แน่นอนว่ามันต้องเสี่ยงมาก

เสี่ยงที่จะเสียคนดี ๆ ในชีวิตคนหนึ่งไปด้วยเหตุผลอันไม่สมควร

แต่ทั้งหมดทั้งมวลที่เล่ามานี้ ฉันอยากจะขอบคุณเค้า

ขอบคุณที่เค้ามองข้ามเรื่องของเพศ เพราะมองจากภายนอก ตัวฉันเองก็ยังมีสภาพของความเป็นผู้หญิงอยู่ ผมยาว ใส่กระโปรง และแต่งหน้า

เค้าได้ทำลายขีดจำกัดของความรักที่ฉันกังวลมานานแสนนานลง ที่ผ่านมาฉันเฝ้ากังวลมาตลอดว่า...
จะมีใครเข้าใจฉันบางมั้ย ว่ารักก็คือรัก ฉันรักใครสักคนเพราะว่าเค้าคือเค้า ไม่ใช่เพราะว่าเค้าคือเพศชาย หญิง หรืออะไรก็ตามแต่

SHARE
Writer
BrownDoggo_TheWriter
Newbie writer
ชีวิตก็เหมือนหนังสือ แต่ละวันมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย หนังสือเล่มนี้ค่อย ๆ ถูกเขียนเพิ่มด้วยการใช้ชีวิตผ่านไปแต่ละวัน มีสุข มีทุกข์ มีเศร้า มียินดี มีหลากหลายรสชาติปะปนกันไป

Comments