ถ้าผมจะบอกว่า
ถึง คุณ
 
ผมยอมรับว่า 
การที่ผมไม่ได้ส่งจดหมายมาหาคุณเลย
นับตั้งแต่ปีใหม่
จนถึงวันเกิดคุณ
จนถึงวันนี้
มันเป็นเพราะว่าผมท้อแท้

อย่าเข้าใจผิด
ผมไม่ได้ท้อแท้ในการรักคุณ

แต่ผมเริ่มจะท้อแท้ในการที่จะทำให้คุณรักผม 
เพราะนั่นเป็นเรื่องที่ยากกว่ามาก

ผมรู้ดีว่าที่ผ่านมา
ผมรู้สึกอย่างไร
และถ้าผมไม่ได้คิดไปเอง
ผมก็อาจจะรู้ว่าผมรู้สึกอย่างไร

อาจเข้าใจถูก
หรือเข้าใจผิด

แต่ผมก็รู้สึกว่า
จริงๆ แล้วการที่ผมรักคุณ
ผมอาจจะคิดไปเองก็ได้
ผมอาจจะรักคุณไปเองก็ได้
ผมพยายามที่จะเลิกรักคุณ
ผมพยายามที่จะไม่คิดถึงคุณ

แม้จะรู้ว่าสิ่งที่คุณต้องการนั้นคืออะไร
แม้จะรู้ว่าสิ่งที่คุณต้องการนั้น

ไม่มีคำว่าผม

คุณอาจไม่ได้ต้องการความรักจากผมหรอก
นี่คือสิ่งที่ผมคิด
คำหวานทุกอย่างที่ออกมาจากคุณ
อาจจะมีไว้เพื่อคนอื่น
คนที่คุณอาจจะรักเขาอย่างจริงใจ
ซึ่งนั้นก็อาจจะไม่ใช่ผมก็ได้
เท่าที่ผมรู้สึก

เพราะในความคิดของผม
คุณเป็นผู้หญิงอ่านหนังสือที่น่ารักที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา
และคุณก็เป็นผู้หญิงที่ฉลาด และเก่ง
และคุณก็เป็นผู้หญิงที่น่ารัก
คุณมีนิสัยและรสนิยมที่ดี
คุณมีดวงตาที่กลมสวย และแก้มป่อง

ย่อมต้องมีใครที่อยากจะรักคุณเป็นธรรมดา
และคุณย่อมจะมีสิทธิ์เลือกคนที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
และนั่นหมายความว่าคนคนนั้นอาจจะไม่ใช่ผม
 
และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมท้อแท้
และพยายามที่จะเลิกทำทุกสิ่งทุกอย่าง

เพื่อบ่งบอกว่าผมรักคุณ
แม้แต่การเขียนจดหมายถึงคุณ

เพราะถ้าความรักของผม 
ไม่มีโอกาสไปถึงคุณ
และความรักของคุณ
ไม่ได้มีไว้เพื่อรอผม
ผมก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร

ผมควรจะอยู่เฉยๆ และรอรับความเจ็บปวด
ที่จะเกิดขึ้นแน่นอนจากการที่คุณไม่ได้รักผม
น่าจะดีกว่า

แต่แล้ว

ผมก็กลับไปมองรูปถ่ายของคุณ
ที่ผมไม่เคยคิดจะลบ
ผมก็กลับไปจ้องดวงตาที่กลมสวยของคุณ
ผมก็กลับไปมองใบหน้าที่น่ารักของคุณ
ผมก็กลับไปอ่านข้อความเล่าเรื่องต่างๆ ของคุณ
และผมก็คิดถึงคุณ

คุณคงเข้าใจว่าเมื่อคุณคิดถึงใครที่คุณรัก
แล้วร้องไห้
ผมก็คิดถึงคุณแล้วก็ร้องไห้
ไม่ต่างกัน
 
แล้วทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
และผมก็ร้องไห้เหมือนเดิม
และสิ้นหวังเหมือนเดิม
และรู้สึกอิจฉาคนที่ตายไปแล้ว
เหมือนเดิม

ทำไมผมถึงยังรักคุณอยู่
ทั้งๆ ที่ผมรู้ดีว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้

ผมรู้ตัวดี
ว่าผมไม่ได้สำคัญสำหรับคุณ
ว่าผมไม่ได้เป็นที่นึกถึงสำหรับคุณหรอก
ผมไม่ได้มีอะไรที่จะทำให้คุณเห็นว่าดีและมีค่าสำหรับคุณหรอก
ผมไม่ได้สำคัญมากพอที่คุณจะชวนไปไหน
หรือการที่ผมจะชวนคุณไปไหน 
การปฏิเสธของคุณก็ดูจะเข้าที
สำหรับความรักที่ไม่มีค่าราคาอะไรของผม

คุณอาจจะไม่จำเป็นต้องรอคอยผมก็ได้
ของขวัญที่ยังไม่ได้ให้
บางสิ่งบางอย่างที่ผมยังไม่ได้ให้คุณ
ผมเก็บมันไว้ก็ได้
เก็บเอาไว้เฉยๆ 
ระลึกว่าของขวัญเหล่านี้
มันไม่ใช่ของผม
แต่มันเป็นของคุณ
มันเป็นของของคุณเสมอ
แต่มันไม่มีโอกาสไปถึงคุณ

ผมอาจจะไม่มีโอกาสไปให้สิ่งเหล่านี้แก่คุณอีกแล้วในชีวิต

ผมอาจจะไม่มีโอกาสได้เจอะเจอคุณอีกแล้วก็ได้

แน่นอนว่า ผมรอวันที่จะมอบสิ่งเหล่านั้นให้คุณ
แต่คุณอาจจะไม่ได้ต้องการมันก็ได้
ไม่ได้ชอบสิ่งที่ผมให้ก็ได้

ผมจะเก็บมันไว้อย่างดี

ผมคงไม่มีอะไรจะกล่าว
นอกจากจะขอโทษคุณ
ในการที่ผมไม่สามารถ 
และคงไม่มีวันที่จะสามารถ
เป็นคนอย่างที่คุณอยากจะให้เป็นได้

ผมคงพูดแบบไม่อ้อมค้อม
ว่าผมปฏิเสธการเป็นคนอย่างที่คุณอยากจะให้เป็น
ผมไม่อยากให้คุณแนะนำผมกับคนอื่นๆ 
ว่าผมเป็นอย่างที่คุณอยากจะให้เป็น
เพราะผมคงไม่สามารถจะกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก
และผมไม่อาจจะยอมรับในสิ่งนั้น

แต่ก็คงไม่คิดจะต่อต้าน หรือต่อสู้
ทำได้เพียงแต่เก็บความรักที่ผมมีต่อคุณไว้เงียบๆ 
แล้วเดินออกมาจากคุณให้ไกลเท่าที่จะไกลได้

ผมหวังว่าผมเพียงจะเป็นแค่ผู้ชนะ

แต่เปล่าเลย

การที่ผมปฏิเสธทุกอย่างที่คุณคิดว่าผมจะเป็นนั้น
มันไม่ได้ง่าย 
แต่กลับยากเสียยิ่งกว่ายาก

และดูเหมือนว่าผมเองนั่นแหละ
ที่เป็นคนแพ้

เหมือนที่เขากล่าวกันว่า

'ในความรัก ใครที่รักมากกว่า คนนั้นแพ้'

ถ้าหากเป็นอย่างนั้นจริง
ผมก็เป็นคนที่แพ้

เพราะผมไม่อาจจะหนีจากคุณไปได้อย่างสมบูรณ์

ผมยังเห็นรูปของคุณ
ผมยังเห็นข้อความของคุณ
ผมยังเห็นใบหน้าที่น่ารักของคุณ
ผมยังจำคุณที่แต่งตัวสวยและน่ารักได้อย่างแม่นยำ
ในความทรงจำของผม
อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

อยู่ในความทรงจำอันเลื่อนลอยไร้ค่าของผม
อยู่ในทุกๆ วันที่ผมยังมีชีวิตอยู่ในโลกที่โหดร้ายนี้
อยู่ในความกลัวที่ไม่อาจจะก้าวข้ามได้

เพราะผมรู้ตัวเองดีแน่ชัดว่า
แม้ว่าคุณจะปฎิเสธในทุกอย่างในตัวผม
และความรักของผมที่มีต่อคุณ

แต่ผมก็ยังรักคุณ

โดยที่ผมก็ไม่รู้อนาคตเหมือนกันว่า
คุณกำลังจะหนีจากผมไป
หรือผมกำลังจะหนีคุณไป

วันนั้นคุณจะคิดถึงผมไหม
วันนั้นผมจะคิดถึงคุณอยู่ไหม
ผมไม่รู้
ผมไม่มีวันรู้อนาคต
นอกจากจะถึงวันนั้นจริงๆ

วันใดวันหนึ่งที่ผมรู้สึกว่า
คุณไม่ได้รักผมจริงๆ แล้ว
และผมเป็นแค่ความทรงจำส่วนเกินของคุณ
ผมก็คงจะต้องเดินออกมาอย่างเงียบๆ 
และเดินจากคุณไปอย่างห่างๆ
หนีไปในดินแดนที่คุณจะตามไปไม่ถึง

แต่ในวันนี้
ในขณะที่ผมและคุณยังมีลมหายใจ
อยู่บนโลกใบนี้
ผมยังรู้สึกว่าคุณอยู่
ผมยังรู้สึกว่าคิดถึงคุณ
ไม่ได้ต่างอะไรจากวันนั้น

และแม้ว่าจะรู้ตัวดี
ว่าคุณก็อาจจะไม่ได้รักผมเช่นกัน
คุณไม่ได้เป็นอย่างที่ผมอยากให้เป็น
เหมือนที่ผมไม่ได้เป็นอย่างที่คุณอยากให้เป็น
คุณอาจจะเกลียดผม จากการที่ได้รู้ว่าผมรักคุณ 
และพยายามจะจีบคุณแล้วก็ได้
แต่ผมก็ยังคงคิดถึงคุณอยู่

แต่ผมก็ยังรักคุณอยู่

มันไม่ใช่เพียงความรู้สึก 
มันไม่ใช่เพียงความประทับใจชั่วครั้งชั่วคราว
แต่มันเป็นสิ่งที่ผมรู้สึกกับคุณ
อย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้ใด

มันอาจเป็นคำถามซ้ำซากที่น่าเบื่อสำหรับคุณ
แต่มันก็เป็นคำถามที่ผมอยากถาม
และมันก็คงเป็นสิ่งที่คุณไม่อยากจะเจอ

มันเป็นเพียงคำคำหนึ่ง 
ที่ไม่ได้มีค่าราคาอะไร
มันเป็นคำที่ผมอยากจะพูดกับคุณ
แต่ก็ไม่อยากจะบอกคุณ

ผมรู้ดีว่าสถานะที่เป็นอยู่ตอนนี้
ระหว่างผมกับคุณ
อาจจะเป็นเพียงคนอื่นๆ 
คนที่ไม่จำเป็นต้องเจอกันบ่อยๆ ก็ได้
แม้ว่าผมอยากจะเจอคุณบ่อยๆ ก็ตาม

หรือเป็นเพียงใครๆ ที่ไม่ได้มีความสำคัญ
เท่ากับที่คุณให้ความสำคัญกับคนอื่นๆ 
ผมอาจจะเป็นเพียงคนอื่นในสายตาคุณ

ผมคงไม่อยากจะเรียกร้องความสำคัญกับคุณ
เพราะคุณเองก็คงไม่สนใจผม
และผมคงไม่มีอะไรที่จะทำให้คุณสนใจ
หรือประทับใจในตัวผม

ผมมีข้อบกพร่องมากมาย
ที่คุณอาจจะไม่ชอบ
และคุณก็อาจจะรำคาญผม
หากผมพยายามบอกรักแบบอ้อมๆ
จีบแบบแอบๆ
ไม่กล้าที่จะเผชิญหน้าโดยตรง

และผมคงไม่ใช่คนพิเศษอะไร
ที่จะสามารถชวนคุณไปดูหนัง กินข้าว
หรือไปไหนมาไหนได้อย่างสนิทใจ

แต่
ถ้าคุณไม่มีใคร

ผมมีสิทธิ์ที่จะรักคุณบ้างได้ไหม
ผมจะเป็นคนคนนั้นที่จะทำให้คุณอุ่นใจได้ไหม
ผมมีโอกาสที่จะชวนคุณไปไหนมาไหนได้ไหม
ผมจะมีสิทธิ์กอด และพูดให้กำลังใจคุณในยามทุกข์ได้ไหม
ผมจะมีสิทธิ์ที่จะชื่นชมในสิ่งที่คุณต้องการจะเป็นได้ไหม
ผมมีสิทธิ์ที่จะทำลายกำแพงที่คุณสร้างไว้ได้ไหม

หรือผมเป็นเพียงแค่คนไร้ค่าคนหนึ่ง
ที่คุณวางผมไว้ให้ไกลๆ จากตัวคุณ
เพราะคุณไม่ต้องการให้ผมรักคุณ
หรือคิดว่าคุณเป็นคนที่ผมรัก

แต่ถ้าผมจะบอกคำคำนั้น
คำที่ไม่ใช่แค่ความรู้สึก
คำที่ไม่ใช่แค่ความประทับใจชั่วครู่ชั่วยาม

คำที่ผมรู้แน่ชัดมาตลอด 
และมันไม่เคยหนีหายไปไหน
แม้ว่าผมจะพยายามลบทิ้งมากแค่ไหน

แม้คุณจะไม่เคยมองเห็นผมเลยซักครั้ง
แต่ผมยังรู้สึกว่ามองเห็นคุณอยู่

แม้ว่าคุณจะไม่เคยอยากจะเจอกับผม
แต่ผมยังรอคอยวันนั้นอย่างมีความหวัง

แม้ว่าคุณอาจจะไม่คิดว่า
ใครจะเป็นคนที่คุณหวังจะสร้างครอบครัว
แต่ผมหวังว่า คุณจะได้เป็นภรรยาของผมได้ไหม

ถ้าคุณไม่ได้หวังในความรัก
ผมจะหวังให้คุณเป็นความรักของผมได้ไหม

ถ้าคุณไม่ได้คิดว่าใครที่ดีพอสำหรับคุณ
ผมจะเป็นคนที่ดีพอสำหรับคุณได้ไหม

และถ้าผมจะบอกว่าผมยังรักคุณ 

PUSH
040217 000
SHARE
Writer
PUSH
Write/Collage/Create
เขียนเรื่องเฉพาะที่ตัวเองสนใจ และบทกวี

Comments

niji
4 years ago
อ่านจดหมายถึง'คุณ'แล้วคิดถึงเรื่องตัวเองทุกที
Reply
PUSH
4 years ago
มันคงเป็นประสบการณ์ร่วมนะครับ
Justmoon
4 years ago
เหมือนกันทุกอย่าง เปลี่ยนแค่จากเธอเป็นเขา....

เรากับคุณมีสถานะไม่ต่างกันเลย
Reply
PUSH
4 years ago
เรื่องแบบนี้ สำหรับผมแล้ว ผู้ชายแอบชอบผู้หญิงก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงแอบชอบผู้ชายหรอกครับ ผมกับคุณก็มีสถานะไม่ต่างกันจริงๆ นั่นแหละ
Justmoon
4 years ago
เราคงไม่ได้เกิดมาเจอเรื่องเจ็บปวดแบบนี้คนเดียว มีคนมากมายที่ต้องเสียใจเช่นกัร
Partly_Cloudy
4 years ago
หากจะเปลี่ยนอะไรในบทความนี้ คงเปลี่ยนแค่ประธาน ผม เป็น ฉัน ก็เท่านั้น TT
Reply
PUSH
4 years ago
จริงๆ แล้วผมเขียนเรื่องนี้ในสถานะที่ผมเป็นผู้ชายนะครับ ในฐานะที่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่แอบรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ยังไงแล้ว ถ้าจะเปลี่ยนผมว่าก็ไม่มีปัญหา เรื่องแบบนี้ เอาเข้าจริงๆ ผู้ชายผู้หญิงก็รู้สึกไม่ต่างกันนักหรอก จริงไหมครับ
2903_NAda
4 years ago
คุณคือใคร ฉันไม่รู้ แต่คำพูด ทุกคำ คำบรรยาย ทุกตอน คล้ายๆ กับเรื่องที่ฉันเจอ อยุ่ ตอนนี้เลย เหมือนกำลังนั่งอ่าน ถึงความรุ้สึก ของคนที่บอกรักเราหมดใจ แต่สุดท้าย เรากลับไม่เลือกเค้า ไม่รู้ ว่าเสียใจ ที่ตัวเองเลือกผิด หรือเสียใจ ที่กำลังทำร้ายหัวใจ ของคนอีกคน 

Reply
PUSH
4 years ago
จะเชื่อมั้ยครับ นี่คือสิ่งที่ผมก็กลัวมาก การที่เรารักใครซักคน บางทีมันก็เป็นการทำร้ายคนที่ไว้ใจเราได้เหมือนกัน และถ้าเขาไม่รักตอบ สุดท้ายมันก็กลับมาทำร้ายเราเองด้วย เจ็บพอๆ กันทั้งคู่ เพราะฉะนั้นนี่คือสิ่งที่ผมเป็นอยู่ และเป็นไม่กี่อย่างที่ผมรู้สึกว่าก้าวข้ามไมไ่ด้ซักที เพราะผมกลัวว่าคนที่ผมแอบรักอาจจะผิดหวัง หรือรู้สึกว่าผมต้องการเข้าไปในชีวิตของเค้าเพื่อหาเศษหาเลย หรือเพื่อจะเข้าไปจีบเค้าอย่างเดียว ทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นอย่างนั้น ผมก็แค่รู้สึกว่ารักเค้า เมื่อผมรู้ตัวว่ารักเค้า ก็แค่นั้นเอง เพราะฉะนั้น ผมเลยไม่อยากให้ความรู้สึกไว้ใจของเค้าที่มีต่อผมมันต้องด่างพร้อย แล้วก็หนีจากผมไปในฐานะที่ผมเป็นตัวอะไรบางอย่างที่ทำให้เค้าเกลียด ผมเลยไม่กล้าที่จะรุกเร้าอะไรมาก พยายามไม่ทำตัวให้เค้ารู้สึกว่ามันน่าเกลียด ส่วนถ้าวันไหนที่เค้าจะรู้ หรือว่ามันสมควรจะต้องบอกแล้ว ผมก็คงไม่ไปขัดขืน และต้องก้มหน้ายอมรับหากไม่สมหวัง อย่างไรก็แล้วแต่ คุณก็ถือเป็นตัวแทนของอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจครับ
Bewithyou
4 years ago
ดูคุณรักเขามากเลยน่ะครับ
Reply
PUSH
4 years ago
อาจจะไม่รู้ เพราะเค้าอาจจะไม่ได้สนใจผม หรืออาจจะรู้ แล้วเค้าอาจจะเกลียดผมไปแล้วก็ได้...ผมไม่ได้มีโอกาสจะลงลึกไปกว่านั้น ในขณะที่ผมรักเค้า เค้าอาจจะเห็นผมเป็นคนที่ไม่สำคัญก็ได้
Bewithyou
4 years ago
แล้วคุณรักเธอคนนั้นได้มานานแค่ไหนแล้วครับ? บางทีผมคิดว่า คุณน่าจะลองไปบอกหรือสารภาพรักกับเธอตรงๆเลยน่าจะยังดีกว่าน่ะครับ เธอจะได้รับรู้ไงครับ ว่าตัวคุณเองนั้น รักเขามากๆจริงๆ ถึงยังไงผมก็ขออวยพรให้คุณระหว่างเธอคนนั้น สมหวังกันดีน่ะครับ
PUSH
4 years ago
ไม่มีโอกาสหรอกครับ พยายามแล้วแต่มันไม่มีโอกาสจริงๆ อีกอย่่างคือ ผมกลัวว่าเค้าจะรำคาญผม แล้วก็เกลียดผมไปเลย ผมทำได้แค่อยู่เฉยๆ รอความหวังที่จะได้เจอเค้าอีกครั้ง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่