ไดอารี่วันไม่อยากลืม
วันนี้เป็นวันสอบกลางภาควันสุดท้าย 

    หลังจากตอนหกโมงดันตื่นมาเพราะหนาว เลยเดินไปปิดพัดลม แล้วก็ไปอาบน้ำ ทั้งๆที่คิดว่าหลังอาบน้ำ จะรีบไปอ่านหนังสือที่โรงเรียน ..ใครคิดเอาสอบมาไว้ใกล้วันปีใหม่วะ? หนาวก็หนาว อารมณ์อยากจะฉลองก็เต็มปรี่ ดันต้องมานั่งฝนข้อสอบซะงั้น ...เอาเป็นว่านอนต่อละกัน 

     แปดโมงตื่นมา อากาศหนาวน้อยลงนิดหน่อย สมองกำลังเบลอได้ที่ ก่อนจะหยิบกระเป๋าไปโรงเรียน ฉันทักน้องคนที่คบด้วยตอนนี้ด้วยประโยคสั้นๆ

           8:09am
วันนี้หนาวเว้ยเฮ้ยยยยยยยน

    โอ้ย ตาย พิมพ์พลาด ช่างแม่ง ง่วง ดีนะที่โรงเรียนอยู่ใกล้บ้าน เดินไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เหนื่อยนิดหน่อย แต่ตามความรู้สึกเรานะ นั่งรถตู้ครึ่งชั่วโมง ทรมานกว่าเดินครึ่งชั่วโมง ต้องนั่งเบียดๆกับใครก็ไม่รู้ ทรมานจะตาย ใช่มะ?? 
    ไม่ถึงยี่สิบนาทีก็ถึงโรงเรียน แต่ครูจะจับสายทำไม หนูจะไปสอบไม่ทันอยู่แล้วค่ะ ฮือ ให้ท่องคำปฏิญาณ หนูมาไม่เคยทันเข้าแถว แล้วหนูจะท่องยังไง ดีนะ คนข้างๆท่องได้เลยงึมงัมรอดมาได้ 

    ใครเอาห้องสอบไว้ชั้นหก... จบ เหนื่อย ไม่น่านอนต่อเลย ภาษาไทยวิชาแรก โอ้ยตาย สามก๊กอะไร สามัคคีอะไรไม่รู้ฉันท์ อ่านก็ไม่อ่าน โธ่เอ้ย แต่ก็วิ่งทันนะ ถึงจะเริ่มสอบไปแล้วก็เหอะ

          9:32am
ผมร้อนอะพี่............

    พอสอบเสร็จ เราก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ค ก่อนจะเดินไปสอบวิชาต่อไป

......

    "นักเรียน ขอตรวจบัตรนักเรียนด้วยนะ"
...ครูนิสิตเดินผ่านเราไปหน้าห้อง
    "เอาบัตรวางไว้บนโต๊ะเลย เดี๋ยวครูเดินไปตรวจ"
...ซวยละเมื่อเช้ารีบ หยิบมาแต่ตังค์ ไม่ได้หยิบกระเป๋า
         ...ครูกำลังเดินมา.....
 เอาไงดีวะ รีบทำข้อสอบให้เสร็จๆไปเลยดีมั้ยนะ
โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

......

"ตุ้งตุงตุ้ง....  หมดเวลาทำข้อสอบ ขอให้นักเรียนทุกคนออกจากห้องสอบ"

เราสะดุ้งตื่น เพราะเสียงประกาศ 
    นี่มันวิชาฟิสิกส์ ห้านาทีแรกเราก็ดิ่งแล้วฟุบหลับไปนานแล้ว แต่ฝันเหมือนจริงมาก ตื่นมายังผวาอยู่เลย กลัวโดนตวรจ เพราะไม่ได้หยิบกระเป๋าตังค์มาจริงๆ โชคดี ลืมเอามาสองวันก็ไม่ตรวจทั้งสองวันนั้นแหละ

    หลังกินข้าวเสร็จ เราก็รีบเดินขึ้นมาอ่านประวัติศาสตร์ต่อ

    ก่อนจะเข้าห้องสอบ เจอคนที่ปลื้มๆในห้องน้ำ เลยเดินเข้าไปหา ไม่ได้คุยกันนานมาก ขอสักสองสามนาทีหน่อยละกันก่อนสอบ

เธอเริ่มประโยคทักต้องห้ามของเหล่ามัธยมหก
"เป็นไงบ้าง ติดที่ไหนยัง"
โธ่เอ้ย แว่นตัวเล็กน่ารักก็ไม่ช่วยอะไร ถามอะไรของเธอเนี่ยยยย

"ก็...ยังไม่แน่ใจอะ แล้วเป็นไงบ้าง?"
เออกูเองก็ตอบไม่ตรงคำถาม ท่ดๆ

เราทั้งคู่ยืนคุยกันจนออดประกาศสอบดัง เธอคุยเก่งมาก ถามเราเรื่อยๆๆๆๆ แบบ โอยน่ารักดีจัง ดีต่อใจ ไม่ได้ฟังอะ พูดไรแต่เรื่องมหาลัยย เค้าไม่อยากให้ตัวเครียดน้าาา อิอิอิ 

"สอบสู้ๆนะ" 
เธอโบกมือควับๆก่อนวิ่งเข้าห้องสอบ

   เรายืนนิ่งๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความให้น้องที่คบกันอยู่

13:12pm
;) อิอิ 

พอสอบเสร็จ แขนนี่ชา ขาก็ชา เปลี่ยนท่านั่งท่านอนท่าไหนก็ไม่ถูกใจ ตอนสอบคณิต บอกครูเลย "กระดาษทดหนูให้เพื่อนเลยค่ะ" แล้วก็ฝนๆๆๆๆ ละนอนยาวเก้าสิบนาที ตื่นมากระดาษทดก็หายไปจากโต๊ะซะแล้ว...

"ไปกินบุฟเฟต์มั้ย"
เพื่อนถาม แต่กระเป๋าตังค์เราบอกไม่

"เมื่อวานวันเกิดแก เดี๋ยวเลี้ยง"
"โอเค ไป"

   กำลังเสี้ยนบุฟเฟต์มาก ดูโกโกริโกะมา ฮามากุจิตกปลาละแล่กินสดๆ โห อะไรจะสุขขนาดนั้น ดีจังเลยน้าาาา เพราะฉะนั้น เลยจัดแซลม่อนสี่จาน ข้าวผัดเนยหนึ่ง ทาโกะหนึ่ง เนื้อหมูติดมันอีก หืมมมมมม ข้าวยำเกาหลี และอื่นๆในส่วนที่จำไม่ได้ ผลสรุปคือเลี่ยนมาก เลี่ยนด้วยความสุขสำราญ

    เพื่อนถือเค้กมาให้ เป็นชีสเค้กชิ้นเล็กๆสองอัน
....ไม่รู้ทำไมน้ำตาจะไหล เพราะเป็นวันเกิดสุดท้ายของม.6แล้วมั้ง


....

แล้วเราก็ไปเรียนวาดรูปต่อ วันนี้ทำสีโปสเตอร์ 
รู้สึกยากๆ อยากเก่งกว่านี้จังเลยน้า

....

เราเดินกลับบ้านกับน้องที่คบกัน
ไม่รู้ทำไมก็ยังไม่กล้ามองหน้า
คุยก็คุยกันน้อยมาก  

.....

11:14pm
แค่เจอหน้าก็พอแล้ว

   หลังจากเราถามว่าปีใหม่อยากได้อะไรไหม

โหเสี่ยววววววมาก

ไอ้น่ารัก ไอ้มุ้งมิ้ง ไอ้คิกขุอะโนเนะ
ต้องการอะไรจากเราน่ะ บุกจั๊งงง กลัวนะเนี่ย
โคนบร้าาาาาาาาา

........

เรากลับบ้านมานั่งกินเค้กพร้อมเปิดทีวีดูไปด้วย

    

    




SHARE
Writer
Gottogo
eater
hate everything that can't eat.

Comments