"ไม่รู้"
ไม่รู้เหมือนกัน.

เคยไหมเวลาถูกถามเรื่องที่ไม่อยากตอบ เชื่อว่าปฏิกิริยาตอบรับที่จะเกิดขึ้นถ้าไม่เมินไปเลยก็จะฉุนเฉียวใส่คนถามแน่ๆ แต่เชื่อเราเถอะ ถ้าแสดงอาการเหล่านี้ออกไปล่ะก็ ร้อยทั้งร้อยถ้าคนถามอยากจะรู้จริงๆ เดี๋ยวก็รอจังหวะเข้ามาถามอีกจนได้นั่นแหละ
"ถามทำไม?"
"จะอยากรู้ไปทำไมนักหนา?"
"บอกไม่ได้/ถึงรู้ก็ไม่บอก!/ไม่บอกหรอก!"
"..."
จากประสบการณ์ส่วนตัว ตอบแบบนี้ไม่ค่อยจะได้ผลสักเท่าไหร่ ถึงจะได้ผล ผลที่ได้ก็ยังมิวายไปสะกิดความอยากรู้ของคนถามอยู่ดี 
วิธีตอบแบบหลบเลี่ยงที่ทำแล้วได้ผลค่อนข้างดี ก็คือ "ไม่รู้" นี่แหละ 
แต่มีเทคนิคนิดหน่อยนะ :)
วิธีใช้ "ไม่รู้" ให้ได้ผลดีที่สุด คือต้องให้ความรู้สึกว่า "ไม่รู้" จริงๆ 
เสียงสูงเกิน มีพิรุธ.
ขมวดคิ้ว มีพิรุธ.
ฮึดฮัด มีพิรุธเห็นๆ.
ให้ตีหน้ามึนๆ ไปเลย (ประมาณหน้านิ่งผสมง่วงนั่นละ) แล้วบอกเสียงเรียบแต่ชัดเจนว่า "ไม่รู้" 
อย่างไรก็ตามวิธีนี้ก็ยังมีข้อเสียอยู่บ้างตรงที่ว่าต้องใช้ "ไม่รู้" ไปซ้ำๆ เรื่อยๆ ตามแต่ประเด็นที่ถาม ยิ่งถ้าสนิทกับบุคคลที่สามด้วยก็จะยิ่งต้องตอบแบบถี่ๆ เลยเชียว แต่ในระยะยาวก็ได้ผลดีทีเดียว 
เพราะคนถามเองก็จะเริ่มคิดแล้วว่าถึงถามมายังไงก็จะได้แค่ "ไม่รู้" กลับไปเหมือนเดิม

Q:  แล้วนี่คิดยังไงมาเขียนเรื่องนี้ล่ะเนี่ย?
A:  ... ก็ "ไม่รู้" เหมือนกัน ;p
SHARE
Writer
Namimii
Dream maker
Feel. Write. Read​.

Comments