เดินทางทั้งที่ไม่พร้อม
เวลาเราจะเดินทางไปไหน เรามักเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่จะไป แต่เชื่อมั้ยครับ การเดินทางครั้งนี้ของผมไม่มีความพร้อมเลย

ถ้าเปรียบเทียบกับการเดินทางของผมคือการล่องเรือไปในมหาสมุทร ผมก็คงเป็นผู้โดยสารบนเรือไททานิกชั้นซี ที่แออัดกันอยู่ด้านล่าง แต่ข้อแตกต่างของการเดินทางของผมกับเรือไททานิกคือ การเดินทางของผมไม่จมแบบเรือไททานิก 

ผมเป็นผู้โดยสารชั้นซี ต้องขึ้นเรือไททานิกลำมหึมาไปยังจุดหมายแห่งหนึ่ง ในนั้นผมเห็นผู้คนทั้งหญิงและชายแออัด แรกๆทุกคนก็หัวเราะกันอย่างบ้าคลั่ง แต่พอระหว่างทางก็เศร้าสลดขึ้นมาเสียอย่างนั้น พอมองผู้โดยสารชั้นอื่นๆก็เป็นแบบเดียวกัน เราผ่านภูเขาน้ำแข็งแล้วโบกมือให้มัน แล้วพอถึงจุดหมาย ผมก็แบกกระเป๋าลงเรือแทบจะเป็นกลุ่มสุดท้ายเพราะทางออกมันเต็มไปด้วยคนมากมายทั้งๆที่ทางออกก็กว้างแต่ตอนนั้นมันก็เหมือนทางตัน

ผมและใครบางคนค่อยเข้าไปในห้องพัก จัดการธุระอย่างเหนือล้าและกลับบ้านด้วยเรือไททานิกอีกครั้ง ความไม่พร้อมของผมทำให้เกิดหลายๆสิ่งที่ไม่น่าอภิรมณ์
เช่นบนเรือโดยสาร ผมลืมเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน ผมลืมขอเบอร์และทีค่อยู่ของคนที่ผมจีบ พอจะหาตัวก็หายไปซะแล้ว ผมลืมบัตรการเข้าประชุมในธุรกิจ ผมทำแผนโครงงานได้ไม่ดีจนต้องมานั่งแก้ในนาทีสุดท้ายก่อนประชุม การเดินทางที่นานพอสมควร ห้องพักที่ไม่พร้อม และอะไรต่างๆที่ไม่พร้อม 
พวกเรายืนอยู่บนระเบียงของไททานิก มองภูเขาน้ำแข็งนั้นที่อยู่ลิบๆ แม้ว่ามันจะไม่ได้ชนเรือ แต่ผมก็อยากให้มันชนเรือลำนี้ให้ขาดเป็นสองส่วนเสียจริงๆ
SHARE
Writer
Open
etc.
มันเหมือนเรื่องบ้าๆในชีวิตมันมากมายเกินกว่าที่เราจะวิ่งหนี ผมเลยเลือกที่จะยืนเผชิญหน้ากับมัน และแล้ว...ผมก็กลายเป็นบ้า เรื่องมันน่าเศร้ามากเลยนะครับ

Comments