ค่ำคืน แสงดาว และลมหนาว
ความมืดค่อย ๆ คืบคลานปกคลุมบรรยากาศโดยรอบ 
หลังจากตะวันดวงกลมเคลื่อนคล้อยลาลับขอบฟ้า
นภาสีคราม ถูกย้อมด้วยสีส้มอ่อน
ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทเมื่อโลกย่างก้าวเข้าสู่ห้วงแห่งรติกาล

ค่ำคืนยาวนานมาถึงแล้ว แลไม่แคล้วลมหนาวกลับพัดหวน
ความเหงารันจวญใจใครรู้สึกบ้าง 
ข้างกายเปล่าเปลี่ยวแสนอ้างว้าง 
คิดแล้วพลางเปลี่ยวใจไร้คนเคียง 

ครั้นมองดาวพราวเด่นบนฟ้ากว้าง 
โอ้เหล่าดวงดาราเจ้าทอแสง 
รติกาลมืดดำเจ้าสำแดง 
ยามไร้แสงจันทร์ส่่องฟ้ายังมีดาว 

โอ้ความมืดพาความหนาวจับดวงจิต
หวนคำนึงพึงคิดถึงภาพฝัน
โอ้ภูผายามราตรีแสนเงียบงัน 
ภูผานั้นมีเพียงเงาให้เฝ้ามอง

ในเงามืดมองผาชันชิดขอบฟ้า 
ดวงดาราเคียงข้างมิห่างหัน
แม้เป็นเพียงมุมมองก็ช่างมัน 
ดีกว่าฉัน มองอย่างไรก็ไกลเธอ 



 





SHARE
Writer
Elva
writer
เพราะพรหมลิขิตให้ฉันรู้จักเธอ แต่พรหมไม่ได้ลิขิตให้เรารู้จักกัน....

Comments