รอยยิ้ม
พุธ 21.12.2016

วันนี้เป็นวันที่สนุกที่สุดเลยนะเธอว่ามั้ย

เราชอบตอนที่อยู่วัด ตอนนั้นแดดกำลังร้อน เรากำลังให้อาหารปลาอยู่ เธอเดินมาจับหัวเรา พร้อมกับพูดว่า 
"หัวร้อนหมดแล้ว" แล้วก็หยิบหมวกจากหัวเธอใส่ให้เรา
เรายืนนิ่ง แล้วก็แอบหัวเราะ

ตอนไปกิน Hot Pot เรากินกันอยู่ดีๆ จู่ๆพนักงานก็ทำช้อนกระเด็นตกลงมาทางเธอ เราหัวเราะ ยิ่งพอเห็นหน้าเธอกำลังเหวอ เราก็หัวเราะขึ้นมาอีก ยิ่งบ้าจี้อยู่ด้วย ไม่รู้ทำไมพอเห็นหน้าเธอตอนเหวอ เราก็หลุดขำออกมาทุกทีเลย เธอก็เผลอหัวเราะตาม

ฮ่าๆ เราชอบนะ ตอนเธอยิ้ม ตอนหัวเราะ ตอนหน้าเหวอๆ ... มันน่ารักดี :)


จำตอนก่อนดูหนังได้มั้ย เธอบอกไว้ตั้งแต่กิน Hot Pot แล้วว่าจะไปดูการ์ตูนกัน เรื่อง Moana 
ตอนนั้นประมาณเที่ยงกว่าๆ หนังฉายบ่ายโมงครึ่ง เราก็ไปเล่นเกมจับตุ๊กตา เธอจับได้ได้น้องเต่ามาตัวนึง แล้วก็ไปแข่งรถอ พอเล่นแข่งรถเสร็จก็มานั่งรอเวลาหน้า Major จู่ๆ ก็มีกลุ่มเด็กนักเรียนอายุราวๆ 6-7 ปี เดินเข้ามาในโรงหนังเป็นกลุ่มใหญ่ประมาณ 100 กว่าคนได้ ตามด้วยอาจารย์เข้ามา มีเด็กผู้ชายตัวเล็กสามคนอยู่ท้ายแถวใกล้ๆ ที่เรานั่งอยู่ เราก็เลยถามไป
"ว่ามาดูหนังเรื่องอะไรกันเอ่ย"

"Moana ครับ" เด็กทั้งสามคนแย่งกันตอบ

"ผมดูเรื่องนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว" เด็กชายหัวเกรียนคนหนึ่งตอบ พร้อมกับชี้ไปที่โปสเตอร์ เราก็ยิ้มระรื่นไป

"แล้วชื่ออะไรกันบ้างเนี่ย?" เราถาม

"ผมเจ้า!" เด็กชายตัวเล็กผอมบางคนหนึ่งเอ่ย

"ผมชื่อฉัยฟง!" เด็กชายหัวเกรียนคนเดิมตอบ

"ผมบิ๊กไบร์ทครับ!" เด็กชายหัวเกรียนตัวอวบๆอีกคนเอ่ยขึ้น 

เราก็คุยเล่นกันไปสักพักก็ได้ทราบว่าคุณครูพาเด็กๆมาทัศนศึกษาที่นี่ แล้วก็เหมาโรงหนังไปสองโรงเลย เราก็เลยอดดู Moana กัน ==
เด็กๆ ร้ายมากๆ แซวเรากับเธอไม่หยุด แถมยังซนเล่นกันเหมือนลิงอีกต่างหากจนคุณครูต้องมาห้ามอยู่บ่อยๆ เรากับเธอหัวเราะใส่กัน เราคิดว่าเธออาจจะคิดเหมือนกับเรานะว่าทำไมเด็ก ป.1 มันร้ายกาจแบบนี้! 
พอเด็กๆทุกคนเข้าไปในโรงหนังปุ๊บ หน้า Major ก็เงียบขึ้นมาทันที เราก็หัวเราะให้กันอีกรอบ ให้ตายเถอะ อุปสรรคเยอะจังนะ 


"ฮ่าๆ ทำยังไงต่อล่ะ จะดูอะไร?" เราถาม

"Rogue one ป่ะ"

"อะไรอ่ะ?" เราก็ หืม...หนังเรื่องอะไรไม่เคยได้ยิน -.- 

"ตำนาน Star Wars" 

"แง่ะ ไม่ดูเรื่องอื่นเอาล่ะ อยากดูการ์ตูนน" เรา

"Moana มันเต็มแล้ว มีรอบบ่ายสี่ ตอนนี้บ่ายกว่า ดูนี่แหละ นะๆๆๆๆ" 
เธออ้อนแล้วก็เขย่าแขนฉันไปมาๆ เล่นเหมือนเด็ก
เฮ้อ...


"...ก็ได้ ==" แล้วเราก็ต้องใจอ่อนยอมเธอ...


เราออกมาจากโรงในตอนเย็น อากาศกำลังดีเลย เราบอกกับเธอว่าอยากไปที่ที่นึง เธอก็พาไป เธอบอกว่าตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็ยังไม่เคยมา เราเป็นคนแรกที่พาเธอมาที่นี่ 


เราชอบตอนเธอคิดอะไรเรื่อยเปื่อยแล้วมาเล่าให้ฟัง
เราชอบฟังเธอเล่าเพราะมันทำให้เราหัวเราะแล้วรู้สึกดี ... เรารู้สึกดีจริงๆนะ ไม่เคยมีใครทำให้เราหัวเราะแบบนี้มาก่อนเลย ทำให้ลืมบางสิ่งบางอย่างไปชั่วขณะ 
มีความสุขเวลาที่อยู่กับเธอ
เราชอบเธอจัง. 


SHARE
Written in this book
เรากับเธอ
Writer
_V_
Writer
ชอบคิด ชอบเขียน ชอบทำอะไรเรื่อยเปื่อย 🍃

Comments