ในเขตที่ยอมรับได้
ชีวิตช่วงมัธยมปลาย..มันมีความสุขที่สุดแล้ววะใช่...ผมก็คิดแบบนั้น 
แบบนั้นมาตลอด


แต่ก็ใช่อีกแหละ เวลาต้องผ่านไป ทุกๆอย่างมันก็ผ่านไปเช่นกัน
หลังจากผ่านช่วงเวลานั้นได้ 3 ปี
ผมและ "เธอ" ก็ต่างสุขและเศร้าในแบบที่เราทั้งคู่ไม่ได้ยืนอยู่ข้างกัน
และแทบไม่ได้รับรู้เรื่องราวของกันและกันแบบเรียลไทม์เหมือนแต่ก่อน

หลังจากที่ทะเลาะเรื่องโง่ๆ ใครไม่สนใจใครก่อน ผ่านตัวอักษรทางโทรศัพท์
วันนี้จึงตัดสินใจนัดเจอกันที่...สถานรับบริจาคเลือด
โดยผมหนีเพื่อนใหม่มาหามัน
และมันก็หนีให้เพื่อนมันบริจาคเลือดคนเดียว
มานั่งคุยกันที่ม้านั่งที่ห่างจากตัวอาคารพอสมควร
ห่างพอที่จะให้เรานั่งไทม์แมชชีนกลับไปตอนที่เรายังยืนอยู่ใกล้กันมากกว่าทุกวันนี้

แก...เค้ามีเรื่องจะบอกแกว่ะ แต่แกต้องรับไม่ได้แน่เลยมันเปิดประโยคสนทนาด้วยอะไรแบบนี้
ทำไมจะเดาไม่ได้ มีอยู่เรื่องเดียวแหละสำหรับผู้หญิงอย่างมัน..."เซ็กซ์"
แต่ผมก็ค่อนข้างตกใจนะ...สำหรับผู้หญิงที่เคยพูดอย่างจะเก็บไว้จนวันแต่งงาน
มันไม่ใช่ผู้หญิงโลกสวยอะไรขนาดนั้นหรอก แค่อยากให้ดูมีอะไรไม่เหมือนคนอื่นเฉยๆ 
ผมรู้ใจมันดี..


จากนั้นมันก็เริ่มเล่าทุกๆเหตุการณ์ ทุกๆหลายละเอียด
ของช่วงที่เราไม่ได้คุยกันให้ฟัง
ก็ต้องยอมรับว่ามีทั้งอึ้งและไม่อึ้ง

"แล้วแกล่ะ? ตั้งแต่อยู่นี่มาได้มากี่คนแล้ว"
"อืม.....คูณสักห้าถึงหกเท่าของมึงมั้ง"
"ไม่เหนื่อยเหรอ?  หมายถึงความรู้สึกแกน่ะ ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ"
นั่นสินะ ผมลืมไปเลยว่าความรักมันต้องรู้สึกกันยังไง

และเรื่องราวของผมก็เริ่มหลุดออกจากใจให้มันฟังมันไม่อึ้งอะไรหรอก เพราะผมก็เป็นของผมแบบนี้มาตั้งแต่อยู่กับมันแล้วแหละ
"มันทำกันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอวะแก"
"ก็ง่ายนะ จะลอง One Night Stand ต้องห้ามรักเหยื่อ อย่ารู้สึกมากกว่าเขาคนนั้นๆ"

ยิ่งโต ความสัมพันธ์มันยิ่งซับซ้อนเนอะแกผมไม่พูดอะไร มีเพียงความเงียบให้มันกลับไป ยังดีที่มีเสียงลมผ่านไปให้ดูไม่เงียบจนเกินไป

"เพื่อนคนอื่นเป็นยังไงกันบ้างวะแก""ไอ้เนมเห็นว่าติดกัญชาหนัก ไอ้ก๊อตมันรู้ว่าเรียนอยู่ไหม ฮ่าๆ"
"อือ เห็นในเฟซบุ๊คอยู่...แล้วแกล่ะ เป็นยังไงบ้าง"
ประโยคที่มันพูด ทำให้ผมนิ่งไปอยู่พักนึง ก่อนจะตอบไปว่า
ก็นี่ไง ติดเหล้า ติดบุหรี่และผมก็หยิบ Marlboro Gold7.1 ขึ้นมาสูบข้างมัน"แกรู้ไหม เค้าไม่เคยให้ใครสูบบุหรี่ข้างๆเลยนะ"
"ก็เพราะกูไม่เหมือนใครไง และก็ไม่อยากให้ใครมาเหมือนด้วย"
"นั้นก็จริง..."

บุหรี่ตัวนั้นกลายเป็นบุหรี่ที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดในช่วงแรกของปีนี้
กลายเป็นบุหรี่บนไทม์แมชชีนของผมและมัน

ทั้งผมและมัน เป็นเขตที่ยอมรับได้ของกันและกันและมันจะเป็นอยู่อย่างนั้น.
SHARE
Writer
zxcvzxcv
none
cigaret/relationship/life/depress

Comments