อย่าปล่อยให้ใครบางคนต้องรอคอย
          หลายคนอาจจะเคยมีความรู้สึกเร่งรีบและร้อนรน เมื่อเกิดเหตุการณ์ต่างๆที่ไม่คาดฝัน สิ่งที่ฉันยังจำแม่นในความรู้สึกของช่วงเวลานี้ คือ ช่วงที่เวลาที่ท้องไส้ปั่นป่วน บีดรัดจนต้องหาทางออกให้กับลำไส้ ความเร่งรีบ ทำให้หัวใจของฉันเริ่มเต้นถี่และแรงขึ้น และอาจจะแรงขึ้นไปถึง 100 - 120 ครั้งต่อนาที หากช่วงเวลานั้นไม่ได้รับการปลดปล่อย 
        ใครกันนะยังอยู่ในห้องน้ำ ไม่ยอมออกมาสักที ลำไส้เริ่มบิดไปพร้อมๆกับลำตัวที่บิดพลิ้วตามแรงบิดของลำไส้ เหงื่อบนใบหน้าเริ่มผุดขึ้นมาราวกััับเม็ดฝนที่ขึ้นประปรายตามไรผมบนใบหน้าที่เปียกชื้น และเริ่มเปลี่ยนสีกลายเป็นสีขาวเผือก
        ไม่ไหวแล้ว ทันใดนั้นถังขยะที่อยู่ตรงหน้า ถูกเข้ามาแทนที่โถส้วมเพื่อรองรับ สารน้ำและของเสียที่ออกมาจากกระเพาะ พร้อมกลิ่นคาวคละคลุ้งของอาหารที่กำลังรอการย่อย ซึ่งอยู่รวมกับน้ำดีที่มีสีเขียวเจือปน
       เมื่อไหร่คนข้างในจะออกมาสักที  เสียงของฉันเริ่มแผ่วเบา ราวกับใบไม้แห้งที่เริ่มส่งเสียงกรอบแกรบและรอการย่อยสลายด้วยแบคทีเรียธรรมชาติ ทำไมคนให้ห้องน้ำไม่ได้ยินเสียงเรียกร้องจากฉันเลย
       ทันใดนั้น...เสียงกดชักโครกในห้องน้ำดังขึ้น พร้อมกับหัวใจที่เริ่มพองตัวด้วยความหวัง ความหวังที่เริ่มจะใกล้ความเป็นจริง แล้วช่วงเวลาก็ล่วงเลย ผ่านไป ผ่านไป และผ่านไป 

"เฮ้ย!เมื่อไหร่จะออกมาซักทีวะ กดแล้วยังนั่งแช่ก้น เล่นเฟส หรือยังไง เสียงคำรามด้วยความโมโหดังกึกก้องอยู่ในใจ"

  ทันใดนั้นพลันเสียงนี้ก็เริ่มดังขึ้น เสียงน้ำไหลจากอ่างล้างมือดังขึ้น พร้อมกับหัวใจที่เริ่มพองโตด้วยความหวังอีกครั้ง แล้วเสียงนี้ก็ตามมา เป็นเสียงของความเงียบ เงียบสงัด เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

"เฮ้ย!เมื่อไหร่จะออกมาซักทีวะ ล้างมือแล้วยังตอบ line ไม่เสร็จหรือยังไง เสียงคำรามด้วยความโมโหดังกึกก้องอยู่ในใจ"

       ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว  โทสะจริต เริ่มลงมาสู่ที่ปลายมือที่กำลังจะไปเคาะประตูดังๆ เพื่อให้คนข้างในออกมาสักที โอ้ย! ฉันล้มลงฟลุบที่หน้าห้องน้ำ พร้อมกับมือที่กุมหน้าท้องเพื่อจับบีบผนังหน้าท้องที่ีไขมันเกาะ เพื่อให้มีแรงส่งไปลำไส้ โปรดอย่าบีบรัดฉันมากกว่านี้เลย
        ฉันเริ่มลนลานและคลานไปยังประตูหน้าห้องน้ำ พลันยกมือข้างหนึ่งที่สั่นระริกไปเคาะประตูหน้าห้องน้ำ ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้น หญิงสาวก้าวออกมาพร้อมกับโทรศัพท์ในมือ และพูดเสียงดังด้วยความตกใจว่า 
  " พี่เป็นอะไร? ช่วยด้วย! มีคนช๊อกเป็นลมหน้าห้องน้ำ" เสียงร้องดังจากคนที่เพิ่งเปิดประตูห้องน้ำดังลั่น 

   เสียงจากฉันก็ดังขึ้นอย่างแผ่วเบาว่า เพื่อตอบรับกับเสียงที่ดังขึ้นว่า 

   "กูยังไม่ตาย แต่มึงนี่แหละทำให้กูเกือบตาย"
  
SHARE
Written in this book
ความสุข  ณ ห้องฉุกเฉิน
ประสบการณ์การทำงานในห้องฉุกเฉินที่มาพร้อมความตื่นเต้น และความสุขในการทำงาน
Writer
khwanjai
Writer
Writer: Khwanjai W. รับเขียนบทความสุขภาพ และบทความ How to ติดต่อ LineID: @writer2happy Fanpage: https://www.facebook.com/Writer2Happy/

Comments

nawtpal
4 years ago
โอ้ย... ขำ
Reply
khwanjai
4 years ago
ลองเขียนแบบขำๆ ไม่รู้ว่าได้อารมณ์หรือเปล่า
WhocallEmilyRose
4 years ago
ขำดี
Reply
khwanjai
4 years ago
ขอบคุณค่ะ
BlueSea
4 years ago
เขียนได้ดีมากครับ สนุกได้ลุ้น ที่สำคัญได้ขำก๊าก ตอนจบอย่างฮา
Reply