รถไฟฟ้ามาหานะพลอย ขบวนที่ 6 feat. คุณธนูเทพ #1
 ตามชื่อตอนค่ะ แต่บางอย่างพลอยอาจจะ “มโนไปเอง” ก็เป็นได้นะ 55555

แต่ถ้าคุณเชื่อในสัญชาตญาณ รับรองว่า.... (>///////////////< )

วันนี้แขกรับเชิญของเรา คือ พระเอกหน้ามน คุณธนูเทพ นั่นเองค่ะ

อย่างที่ได้กล่าวไป ทั้งหมดเป็นแค่มุมมองของพลอยคนเดียว คิดเอง เออเอง ทั้งสิ้น 5555

โดยอาศัยคัมภีร์พฤติกรรมศาสตร์ของ FBI และประสบการณ์ทั้งชีวิตในการรับศึกครั้งนี้...


 
ตำรากล่าวไว้ว่า ผู้ชายกว่า 70-80 เปอร์เซนต์
รักผู้หญิงเพราะรูปลักษณ์ภายนอกค่ะ 
 
อันนี้พลอยลองอ่านมาหลายเล่มต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกัน 5555 มันเป็นธรรมชาติของสมองเขา ที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าค่ะ เพราะฉะนั้น ผู้หญิงที่ไม่รู้จักดูแลตัวเองหลังแต่งงาน โอกาสที่สามีจะนอกใจจึงสูงมาก แต่ทั้งนี้ ก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลาย ๆ อย่างประกอบกันด้วย แต่ที่รู้ ๆ คำกล่าวที่ว่า ผู้หญิงเวลาแอบชอบหรือหลงรักใคร สังเกตง่ายมาก คือ เธอจะสวยกว่าปกติค่ะ 55555

และพลอยก็เป็นหนึ่งในนั้น (.////.)

เดินเข้า MRT ทีไร ห้ามเป็นผีปอบเด็ดขาดค่ะ

อย่างน้อยที่สุดโหมงานหนักแค่ไหน ก็ให้ดูเป็นผู้เป็นคนสักหน่อย

และแล้ววันที่พลอยจะมีข้ออ้างแต่งตัวสวยก็มาถึงค่ะ

วันที่ไปร่วมงานซ้อมรับปริญญาของพี่แก๊ปและพี่อิ๊งค์ คู่รักที่พากันเรียนจนได้เกียรตินิยม ซึ่งพลอยปลื้มมาตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่คบกัน 555 ส่งตรงจากพระจอมเกล้าธนบุรี

พลอยจึงถือโอกาสนี้ สวยเป็นพิเศษ 5555555

// จะพิเศษแค่ไหน มันก็ได้เท่านี้จริง ๆ ค่ะ TvT //

ตามแผนคือ

* สำรวจกะ

* เอาของกับจดหมายเล็ก ๆ ที่บอกความในใจส่วนหนึ่งของพลอยลงไป

ว่างไว้ที่หน้าต่างประชาสัมพันธ์เหมือนเดิม

* และเอาบัตรที่อุตสาห์ทำตามแผนของต้นน้ำ

คือ เขียนชื่อกับเบอร์โทรเอาไว้ แล้วไปเติมบัตรกับเขาค่ะ

พอเสร็จภาระกิจที่บางมด พลอยก็หอบหัวใจที่เต้นรัว ๆ นั่งรถไฟฟ้ากลับมาสถานีรัชดาภิเษก


และในที่สุดก็เจอพระเอกของงาน....

ใจนี่แป๊วทันที 5555555 พี่ป๊อด โมเดิร์นด็อกยังเรียกพี่ เดินนี่แทบจะตกส้น

ทั้ง ๆ ที่ส้นรองเท้ามีไม่ถึง 3 เซนต์ คือ แบบ โคตรป๊อด 55555

เกิดเป็นหญิง จะเข้าหาใครก่อนทำไมถึงลำบากลำบนดีแท้

แต่ทำการใหญ่ใจต้องนิ่งค่ะ พอสบโอกาสได้จังหวะคนเดินเยอะ ๆ พลอยก็กลืนไปกับฝูงชน

//แต่แต่งตัวสวยบริสุทธ์ซะขนาดนั้น มันคงจะกลืนให้แกอยู่หรอกพล๊อยยยยยยยย//

เดินไปวางของที่เตรียมมาร่วมสัปดาห์ สวย ๆ เนียน ๆ

แอบมีเจ้าหน้าที่ในห้องควบคุมเห็นอีกต่างหาก 555555

// ไหนบอกเนียนไงฟ่ะ !!!! 555555 ไว้อาลัยให้ตัวเองอีกตามเคยค่ะ//

แต่เราต้อง keep look ค่ะ ไม่งั้นแผนแตกละเอียดแน่ แค่นี้ก็ร้าวจนไม่รู้จะร้าวยังไงแล้วค่ะ



แผน 1 แผน 2 ลุลวงด้วยดีค่ะ 
พลอยจึงแตะบัตรออก แล้วไปหลบที่เสาตรงบันไดเลื่อนทางเข้าสถานี 55555

// ปกติจะหลบอยู่กับเสาด้านใน รัศมีห่าง 5-6 ช่วงเสา //

เหลือแผน 3 ต้องอาศัยความด้านได้อายอด ที่พลอยพยายามท่องเป็นรอบที่ 100 ของวัน

บทจะรวบรวมความกล้าไปเติมบัตร ก็มีโทรศัพท์เข้าซะอย่างนั้น เป็นธุระจากทางบ้าน

ยืนคุยอยู่ 15 นาทีถึงจะว่างได้

เอาละ คราวนี้ต้องไม่พลาด

พลอยค่อย ๆ ชะเง้อหน้าไปดูลาดราว เห็นพี่เปาว์นั่งหันหน้าให้เป็นครั้งแรก ๆ ในรอบเดือน

เพราะปกติ จะแอบมองอยู่ด้านหลังตลอด ทำให้เห็นแค่เสี่ยวหน้า กับแผ่นหลังของเขา

ดูจนแน่ใจว่าทางสะดวก มีคนเดินผ่านพอดี ก็ก้าวสิคะ รออะไร

แต่ก่อนจะก้าว ขอแอบมองอีกสักนิดละกัน เร็วเท่าความคิดพลอยก็โผล่หน้าออกไปดู

และพอได้เห็นสายตาพระเอกของเราเท่านั้นแหละ....

.....เขากำลังยิ้มกับหัวเราะด้วยเรื่องอะไรสักอย่าง

และสักพักเหมือนนางเป็นหน่วย SEAL มาก่อน ตาไวเหลือเกิน

เขามองมาค่ะ ใช่ มองมาแน่ ๆ นี่ชั้นไม่ได้เข้าข้างตัวเองใช่ไหม

ก็ที่ยืนอยู่ตรงนี้มันมีแค่ชั้นคนเดียวนี่คะ โอ๊ยยยยยย หันหน้าหลบหลังเสาแทบไม่ทัน

จากที่โคตรป๊อดอยู่แล้ว คราวนี้ พี่ป๊อดยังต้องเรียก พ่อ แน่นอนค่ะ

โคตรของโคตรป๊อดค่ะ 5555555555555

ในใจก็คิด ทำไงดี ๆๆๆๆๆ เขาต้องรู้แน่เลย แต่งตัวน่ารักซะขนาดนี้ ทั้งสถานีมีแค่คนเดียว

// 55555 คิดไปด๊ายยยยยยย 555555 //

คราวนี้ภาษาไทย อังกฤษ เยอรมัน ตีกันอยู่ในหัวยุ่ง แถมพ่วงด้วย เกาหลีแบบนาง ๆ ว่า

“ โอะโต๊ะแก๊ ” เข้ามาในหัวได้ไงก็ไม่รู้ 555555555

หลังจากทำสมาธิ ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดอกไม้บาน อยู่ราว ๆ 10 นาที แทบจะสิงเสา

พลอยก็เดินออกมาสวย ๆ นิ่ง ๆ แต่ในใจนี่แทบจะระเบิดเกิดเป็นโกโก้ครันช์

และเหมือนโชคชะตาจะเป็นใจ...

โดนผู้หญิงตัดหน้าค่ะ.....

เจ๊!!!!!!!! 
พลอยก็ได้แต่ยืนเก้อ รอเจ๊แกถามทางกับเขาว่า อนุสาวรีย์ไปทางไหน จนเสร็จ

ก็ถึงคิวเราต้องไปเติมบัตรกับเขาแล้วค่ะ

จำได้เลยว่า เขานั่งท่าเดียวกันกับรูปที่ช่างภาพภ่ายเอาไว้เลย งานมาดก็มา 55555555


credit nichyphoto

พลอยก็ทำได้แค่หลบสายตาเหมือนเคย พร้อมหลบหน้ากับป้ายโฆษณาเล็ก ๆ ที่แปะกระจกไว้ซึ่งพอจะบังหน้ากลม ๆ ของพลอยจากเขาได้ 5555555

สิ่งที่มองได้มีแค่มือเนียน ๆ ของเขาที่ใส่นาฬิกาข้างขวา กับป้ายชื่อที่เขียนว่า

ธนูเทพ ล้อสุวรรณ
 
แถมที่เห็นแวบ ๆ เขาใส่แว่นมีกรอบ ถึงจะบางยังไงก็มีกรอบค่ะ TvT

แล้วของที่ชั้นเคยเขียนไว้ว่า ให้คุณคนใส่แว่นไม่มีกรอบละ....ตกเป็นของใครไปซะแล้ว 55555

โอ๊ยยยยยย แทบจะเอาหัวโขกตู้ขายเหรียญโดยสารตายคาที่ค่ะ

แต่ตอนนี้ยังตายไม่ได้ค่ะ พี่เปาว์กำลังเติมบัตรให้ชั้นอยู่นะแก๊ จะตายได้ไงละคู๊ณณณณณ

เหมือนสรรพสิ่งเงียบไปหมด รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงเขาพูดว่า

“เหลือ 118 บาทครับ”

พร้อมส่งบัตรคืนให้นุ่ม ๆ ไม่รู้ว่าเห็นชื่อกับเบอร์โทรที่เขียนไว้รึเปล่า แต่ที่รู้ ๆ แค่นี้ก็บรรลุแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา 55555555555555555555

รีบเพ่นดีกว่าจ้า หยิบบัตรแล้วเดินหันหลังให้สวย ๆ จ้า เดี๋ยวจะปล่อยไก่ไปมากกว่านี้จ้า55555555555555555555

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น คงทำให้พี่เปาว์รู้แล้วแน่ ๆ ว่าพลอยชอบมาแอบมองเขา

ทำให้การแอบมองของพลอยยากขึ้นเรื่อย ๆ

เพราะนอกจากเพื่อนร่วมงานจะรู้เห็นเป็นใจให้พี่เปาว์แล้ว

พี่เปาว์ที่มีตาหลัง ก็ความรู้สึกไว้เหลือเกิน พลอยไม่รู้จะไปแอบมองเขาตรงไหนแล้ว 5555

จะทำสถิติแอบมอง 10 ช่วงเสาก็อนิจา สายตาสั้นไม่เจียมตัว นี่แค่ 5 ช่วงเสา

ชั้นก็แทบจะไม่เห็นอะไรอยู่แล้วค๊าาาาาาาา 555555 ไกลกว่านี้ก็ไม่ต้องมองมันแล้วค่ะ

และนั่นก็ทำให้หลัง ๆ เวลาพลอยแบกหนังสือหนัก ๆ โน้ตบุ๊คไปทำงาน ก็พาลจะขี้เกียจหลบสายตา หลบเสาค่ะ ก็มันทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อย แล้วคุณเปาว์เธอก็หันมามองเหมือนสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างอยู่ตลอดเวลา 5555555

มีวันหนึ่งพลอยแบบ เหนื่อยเว้ย ไม่หลบแม่งแล้วค่ะ ยืนห่าง 6 ช่วงเสาเหมือนเดิมในมือก็แบกโน้ตบุ๊คยืนมองเขาอยู่อย่างนั้น จนเขาหันมาเจอ คราวนี้แหละค่ะ

คุณเขาเล่นหันมาทั้งตัว ทั้งเก้าอี้ หันมาหมด มาจ้องพลอยแบบไม่หลบสายตา -//////-

คิดในใจ “เอาสิ เมื่อยค่ะ เหนื่อยค่ะ ไม่หลบแล้วนะคะ จะจ้องค่ะ อยากเห็นหน้า 55555”

ต่างคนก็ต่างมองอยู่พักใหญ่ จนพี่เปาว์ยอมแพ้หันกลับไปทำงานต่อ

แล้วพลอยก็ได้แค่ยืนอมยิ้มแบบสะใจอยู่เบา ๆ 555555 //นี่แกเป็นโรคจิตอะไรเนี่ย 555//

อารมณ์เหมือนคนที่หนีตำรวจมาตลอดทั้งชีวิต และวันนี้ก็ชนะคดีจ้องตาแบบสวย ๆ

แอบเห็นเหมือนเขาจะคอยหันมามองอยู่เป็นระยะ

เหมือนจะหน้าแดง หูแดงรึป่าวนะ

นั่นเป็นสิ่งที่พลอยสังเกตได้ หรืออาจจะมโนไปเอง 55555555555

แต่แค่นี้ก็ทำพลอยนอนหลับฝันดีไปหลายคืนแล้วค่ะ

ชอบทำให้พลอยเขินดีนัก เอาคืน ๆ (>^<)


SHARE
Writer
NATA-P
PLOY
^_______^ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนักแต่งนิยายสารพัดรับจ้างน้าาา~

Comments