ยามเย็นของวันที่ 3 พฤศจิกาฯ พ.ศ.2559
ผมเคยคิดว่าเรื่องของความรัก
เป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่เกี่ยวกับเหตุผลและตรรกะ
เพราะเราไม่สามารถให้ใครมาบังคับความรู้สึกของเราได้
ผมเคยคิดแบบนั้น

มีผู้หญิงคนนึง เคยบอกผมว่า เธอเกลียดผม
แม้แต่เพื่อนเขาก็เกลียดผม เกลียดเข้าไส้ ไม่อยากจะเข้ามายุ่งในชีวิตผมอีกแล้ว

จนเมื่อไม่นานมานี้..
เธอฝากความคิดถึงผ่านเพื่อนของผมมาให้
ผมหัวเราะ "ตลกแล้ว"
เพื่อนผมเอาข้อความที่คุยกับเธอมาให้ดู
ผมนิ่ง ไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงในตอนนั้น

ผมถึงมาตระหนักว่า
คนคนหนึ่ง จะตกหลุมรักคนคนเดิมได้อีกสักกี่ครั้ง
จนกว่าจะเลิกรู้สึกเหรอ?
แล้วเมื่อไหร่ล่ะที่จะเลิกรู้สึก..


ไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ แม้กระทั่งตัวผมเอง
มันจึงทำให้ผมได้รู้ว่า
บางทีความรัก ก็ควรจะมีเหตุผลซะบ้าง
SHARE
Writer
sua
Writer
you don't know about me :-)

Comments