เรื่องที่เคยอยากให้รู้..........

ฉันหลับตาแล้วพาตัวเองไปอยู่ในช่วงเวลาหนึ่ง “ช่วงเวลาที่ฉันไม่เคยลืม”
ตอนนั้นมีหลายเรื่องเลยที่อยากบอกให้เธอรู้
ฉันหยิบกระดาษ และปากกาคู่ใจ เขียนสิ่งที่อยากบอก หนึ่ง สอง และสาม

........มือเขียนไป หัวใจก็ยิ้มตาม......

ฉันตั้งใจว่าวันไหนที่เธอเดินผ่านมาฉันจะยื่นกระดาษแผ่นนี้ให้เธออ่านเอง 
เธอคงจะมีความสุข เหมือนอย่างที่ฉันกำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้แน่ๆ
(คนเขียนกับคนอ่านจะรู้สึกเหมือนกันมั้ยนะ)


ฉันนั่งรอคอยอย่างมีความหวัง วันที่หนึ่ง วันที่สอง วันที่สาม และสุดท้ายเธอก็ไม่มา
มือของฉันกำกระดาษแผ่นนั้นเอาไว้เเน่น

ฉันไม่มีวันได้บอกเธอ เธอไม่มีวันได้รับรู้


ฉันลืมตาแล้วพาตัวเองกลับมาในช่วงเวลานี้ “ช่วงเวลาแห่งความเป็นจริง”
พร้อมกับกระดาษในมือ และความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไป

“......ถ้าวันนั้นเธอรู้ วันนี้จะดีแบบนี้มั้ยนะ......”

เธออาจจะโกรธฉัน หรือเราอาจจะเกลียดกันเลยก็ได้

ฉันว่าการไม่รู้ คงเจ็บน้อยกว่า รู้แต่ไม่รัก

อย่างน้อยตอนนี้เราก็ยังมองหน้ากันได้ ไม่ว่าจะในสถานะอะไรก็ตาม

ส่วนทุกข้อความบนกระดาษยับๆแผ่นนี้ ปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่เรื่องที่ "เคยอยากให้รู้" ก็เพียงพอแล้ว

SHARE
Written in this book
love and hope
Writer
ImnanI
คนคั้นคำ
-----ไม่มีคำจำกัดความ-----

Comments