ข้างชีวิต
ฉันและเธอ เธอและฉัน นั้นเป็นคนสองคน
ที่สัมพันธ์กันอย่างซับซ้อนยากที่จะเข้าใจ
ฉันรู้จักเธอ รู้จักฉัน เหมือนมันจะมากกว่านั้น
แล้วมันก็เท่านั้น ฉันไม่รู้ทำไม


ท่อนแรกของเพลงดังขึ้นมาขณะที่เธอกำลังนั่งพิมพ์งานด้วย Macbook 
เธอใส่หูฟัง เปิดเพลงในวีดิโอเวปไซต์ต่างประเทศที่ทุกคนรู้จักดี
พร้อมเปิดโหมดออโต้เพลย์ ปล่อยให้เพลงรันไปเรื่อยๆ

จนมาถึงเพลงนี้

เธอหยุดพิมพ์งานและคิดว่าคงได้เวลาพักสายตาเสียที
สักห้านาที สิบนาที หรือครึ่งชั่วโมง ?

แต่ก็ช่างมันเถอะ ในตอนนี้เธอเริ่มล้าเต็มที
เธอกดเซฟงาน คนแก้วชามะนาวร้อนที่คงหายร้อนไปนานแล้ว
พร้อมปล่อยให้ความคิดและความรู้สึกจมดิ่งไปกับบทเพลง

เหมือนถ้าเป็นรูปถ่าย ก็คงเป็นฉัน
และเธอยืนอยู่กันคนละมุมไกลๆ
แต่ทุกรูปที่เธอถ่ายก็ต้องมีฉันนั้นดำรงอยู่
เพียงแต่ว่ายืนไม่ตรงกับจุดสนใจ


เธอยิ้มกับตัวเอง
ตีความรอยยิ้มตนไม่ออกเช่นกันว่าเพราะตลกหรือสมเพชตัวเองกันแน่ 

และที่ของฉันนั้นคงเป็นได้แค่ข้างชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆ กัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉันและเธอ

แล้วท่อนฮุคก็ดังขึ้นมา
คิดถึงเขาที่เป็นคนสำคัญของเธอ
และเป็นเขาอีกเช่นกัน ที่ไม่เคยแม้แต่จะรับรู้ความรู้สึกของเธอ

หรือรู้นะ ? แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้
แต่ถ้าเขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ นั่นแสดงว่าเขาไม่ได้คิดเหมือนกัน
เธอมั่นใจในความเชื่อนี้ พอๆกับการบอกได้ว่าพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก

เพลงนี้ไม่ได้เป็นเพลงจังหวะเศร้านะ
กลับกันเพลงนี้มีดนตรีที่ฟังสนุกด้วยซ้ำ

แต่ดูเนื้อหาของมันสิ
ฟังดูก็รู้ว่าเป็นเพลงที่ไม่สมหวังในความรัก 

แต่เธอกลับชอบเพลงนี้ และไม่รู้สึกเศร้าเวลาที่ฟัง
ถ้าพูดว่าไม่เศร้าเลยคงดูเหมือนโกหก 
แต่มันไม่ได้เศร้าถึงขนาดฟังแล้วน้ำตาไหล ร้องไห้ฟูมฟาย แบบนั้น

มันทำให้เธอรู้สึกอุ่นซ่านในใจอย่างประหลาด
ยามที่ได้คิดถึงเขา ใบหน้าของเขา รอยยิ้มของเขา

ฉันคิดเธอ คือคนนั้น 
แล้วเธอไม่ตรงกับฉันคิด 
ไม่ขนาดนั้น ฉันต้องพร้อมทำใจ
ฉันคิดเท่าที่อยากคิด คิดไป แม้เป็นแค่ฝัน
คิดไปก็เท่านั้น ฉันช่างมันประไร

เธอฟังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งท่อนสุดท้ายขึ้นมา

ก็คงจะเป็นได้เพียงเท่านั้น เป็นได้แค่ภาพประกอบชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉันและเธอ

เหมือนกับว่าศิลปินได้นำเรื่องราวชีวิตของเธอไปเขียนเป็นเพลงอย่างไรอย่างนั้น
มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
ที่เธอจะชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟัง

เธอรู้จักกับเขามานานพอสมควร
ค่อนข้างสนิทกันเลยล่ะ ชอบอะไรคล้ายๆกัน 
เป็นได้ทุกอย่างของกันและกัน

เพื่อน พี่ น้อง ที่ปรึกษา
เป็นได้ทุกอย่างจริงๆ ยกเว้น คนรัก

เธอรู้มาสักพักแล้วล่ะว่าความรู้สึกของเธอเปลี่ยนไป
แต่เธอเลือกที่จะเก็บคำนั้นไว้ 

เธอไม่ต้องการทำให้ทุกอย่างพัง
เธอไม่ต้องการเห็นสายตาคู่นั้น ดวงตาที่เหมือนจะยิ้มออกมาได้ มองมาด้วยความผิดหวัง
เธอไม่ต้องการเห็นเขาเดินหันหลังออกไป ออกไปจากชีวิตของเธอ

เธอคงรับไม่ไหว อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้

เขาเปรียบเสมือนส่วนหนึ่งที่สำคัญในชีวิตเธอ
แต่สำหรับเขา ตัวเธออาจจะได้ยืนในพื้นที่ที่เรียกว่า ข้างชีวิต ของเขาก็ได้
อาจไม่ได้สำคัญขนาดได้เข้าไปอยู่ในชีวิต

ไม่รู้สิ เธอคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าเศร้ามากขนาดนั้น
ณ ขณะนี้ เธอยอมรับและมีความสุขดีกับสิ่งเป็นอยู่

อาจจะมีบ้างที่มีบางอย่างเข้ามาทำให้เธอรู้สึกเจ็บและเสียใจ
แต่มันก็โอเคนะ เธอคิดว่าเธอรับมือกับมันได้
มันดีกว่าที่จะไม่มีเขาในชีวิตเลย จริงไหม ?

สิ่งที่เธอต้องการคือเห็นเขามีความสุข
เห็นเขาสมหวังในสิ่งที่เขาปรารถนา
ไม่ต้องมาพานพบเรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจ

เธอไม่รู้จะนิยามความรู้สึกแบบนี้เช่นไร
แต่สิ่งที่เธอรับรู้ได้ คือ เขาเป็นมนุษย์คนแรกที่ทำให้รู้สึกว่า
เราไม่ต้องเป็นอะไรกันก็ได้ แค่อยากเห็นเขาใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ได้เห็นเขาได้ทำในสิ่งที่ชอบและประสบความสำเร็จโดยที่เราได้ยืนภูมิใจและดีใจไปกับเขา  
ถ้าได้ยืนอยู่ตรงนี้
พร้อมกับความรู้สึกแบบนี้
ในพื้นที่ข้างชีวิตของเขาก็นับว่าไม่เลวเลย

อนาคตจะเป็นเช่นไร เธอเองมิอาจหยั่งรู้
สักวันเขาอาจมีคนรัก คนที่ได้เข้าไปอยู่ในชีวิตและหัวใจของเขาโดยสมบูรณ์
พื้นที่ข้างชีวิตตรงนี้อาจไม่มีที่เหลือให้เธอได้ยืนอีกต่อไป

แต่ตอนนี้เธอขอไม่สนใจ และมีความสุขกับพื้นที่เล็กๆ ตรงนี้ก่อนแล้วกัน

ในวันที่มีคนมากมายเดินเข้ามาในชีวิตของเขาและเดินออกไป คนแล้วคนเล่า
เขาจะรู้ได้ว่าคนข้างชีวิตของเขาคนนี้ ไม่มีวันทิ้งเขาไปไหน
เธออยู่ตรงนี้เสมอและตลอดมา 
SHARE
Writer
Lumiere
daydreamer
write to express not to impress

Comments

penguinisme
2 years ago
ชอบเพลงนี้เหมือนกันค่ะ อ่านเรื่องของคุณแล้วเราก็กำลังเป็นแบบนี้อยู่เลย อินหนักกกก :D
Reply
Taewmimi
2 years ago
เหมือนกับเขียนความรู้สึกของเราตอนนี้เลย
Reply