ยิ่งลึกซึ้งยิ่งหวั่นไหว


ช่วงเวลานี้จะอยู่ไปได้นานเท่าไหร่ อยากขอให้วันเวลา หยุดเอาไว้ที่ตรงนี้ไป ตราบนานเท่านาน
ฉันรักและเกลียดตัวเองไปพร้อมๆกันเวลามีความรัก
ฉันชอบเวลาที่ฉันรักใครสักคน
ชอบตัวเองเวลาที่หัวใจเต้นแรง
และก็เกลียดตัวเองเช่นกัน
เวลาทีรู้สึกว่าความงี่เง่าก็เริ่มก่อตัวขึ้นมาเองโดยอัตโนมัต

วันพรุ่งนี้จะยังคงฝันดีอยู่มั้ย? จะมีกันและกันอยู่มั้ย? มือของเธอจะอุ่นอยู่นานแค่ไหน?


ฉันชอบตัวเองที่ตื่นขึ้นมารอใครสักคนในตอนเช้า
ชอบตัวเองเวลาที่ตื่นมาก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงเพื่อได้คุยกับเขาแค่ 10 นาที
ชอบเวลาที่รู้สึกว่าไม่อยากนอนต่อ
และหาอะไรทำฆ่าเวลาเพื่อจะรอคุยกับเขาอีกครั้งในตอนเย็น

และก็เช่นกันฉันเกลียดตัวเองในเวลาเดียวกัน
ที่ความคิดมากเริ่มทำงานในเวลาที่เขาไม่ได้นึกถึงฉันเป็นอันดับแรก
หลังจากที่เขาเลิกงาน
มันเป็นความรู้สึกย้อนแยงที่เกิดขึ้นในสมองของฉัน
ฉันคิดมากทั้งๆที่รู้ว่าเขาอาจจะจัดการกับธุระส่วนตัวของเขา
ให้เสร็จก่อนที่จะมีเวลาคุยกับฉันนานๆ

แต่ก็อย่างที่บอกเวลาแสนนานที่ฉันควรจะได้รับ
จบลงด้วยการวางสายเพราะความงี่เง่าของฉันเอง

ความรักที่ปราศจากความงี่เง่านี่มีในโลกมั้ย?

มีรึเปล่าที่แบบ ฉันเข้าใจเธอเหลือเกิน
เข้าใจเธอจริงๆ
ไม่ใช่แบบเข้าใจแต่ปาก แต่ในใจสั่นหวั่นไหวจนแทบพัง

มันไม่มีไง ถ้าพูดแบกลางๆก็อาจจะเข้า
แต่มันไม่ใช่สำหรับคนมีความรัก

ฉันยินดีเสมอเวลาได้รักใครสักคน
และหวังว่าเขาจะยินดีเช่นกัน
และก็ยิ่งหวังว่าเขาจะอดทนได้ในความงี่เง่า
ที่มันเป็นโดยธรรมชาติเวลามีความรัก

รัก ..... บางครั้ง(แม้)ไม่มีเหตุผล


SHARE
Written in this book
My Diary
Writer
ShadowOfTheMoon
Just Loser
•|Welcome to Sasi's world|• •|Sasitorn mean the moon|• •|I am what I am & you know me just I show, not at all.|•

Comments