ชีวิตฉัน เป็นของฉันหรือเปล่า?
ฉันเกิดจากความรักของพ่อและแม่

ฉันเกิดมาจากความเสน่ห์หาของชายหญิง

ฉันเติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่น มีีตายาย ป้าน้า ลูกพี่ลูกน้อง ครบครัน

โดยมีฉันเป็นน้องคนเล็กสุด

ฉันเติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่น มีหนี้สิน ที่ไม่ได้ก่อ อย่างครบครัน

และยังคงต้องชดใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า

ฉันอาศัยอยู่กับสมาชิกที่ซื่อสัตย์ แม้โดนหลอกสักกี่ครั้ง ก็ยังซื่อสัตย์และคอยช่วยเหลือ

ฉันได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี และฉันพยายามเป็นเด็กดีเสมอมา

เพื่อนและครูบอกว่าฉันหัวดี และฉันมีผลการเรียนที่ดีเสมอต้นเสมอปลาย

จนหัวใจและสมองของฉันค่อย ๆ เติบโตไปด้วยกัน

ฉันพบทางที่ฉันรักและทำมันได้ดี

ฉันอยากเต็มที่กับมัน

ที่บ้านของฉันตอนนี้คงจะอบอุ่นเกินไป ถึงได้ร้อนเป็นไฟ เมื่อฉันเดินทางกลับบ้าน

ใช่ ที่บ้านของฉันกำลังมีปัญหา

ฉันต้องทนเห็นคนที่รักฉันและทำเพื่อฉันมาตลอดต้องเสียน้ำตา

เหน็ดเหนื่อยกับปัญหา หาอะไรมาได้เท่าไร ไม่เคยได้ใช้เป็นของตัวเอง



แม่ของฉันเอง



เมื่อความรักและความเสน่ห์หาของชายหญิงหมดลง

แม่ก็คอยสนับสนุนฉันอยู่ห่าง ๆ มาตลอด โดยมี ครอบครัวใหญ่คอยดูแลฉัน

ถึงเราจะอยู่ไกลกันมาตลอด แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่สวยและเข้มแข็งมาก

ฉันสงสัยมาตลอดว่า

“ผู้หญิงตัวคนเดียวต้องผ่านอะไรมาบ้างนะ ถึงหัวเราะให้กับทุกปัญหาได้แบบนี้”

คำว่า บุญคุณต้องทดแทน

ฉันไม่เคยคิดว่ามันน่ากลัวขนาดนี้มาก่อนเลย จนฉันได้มาเห็นกับตาตัวเอง

มีหลายคนที่มีบุญคุณต่อฉันมากมาย ฉันไม่อยากเพิกเฉยต่อพวกเขา

แต่....



การที่ต้องตอบแทนพวกเขา ฉันต้องสละสิ่งที่ฉันรัก ความฝันที่อยากใช้ชีวิตเป็นของตััวเอง

เพื่อมาทำสิ่งที่ผู้ใหญ่มองว่า มันได้สาระมากกว่า อย่างนั้นหรือ ?

เนื้อหาสาระของพวกเขา คือ อะไรหรือ ?

ทำไมคนที่ได้ชื่อว่าเป็น ผู้ใหญ่ที่มีสาระ ถึงได้ทำชีวิตตัวเองให้มันยากและซับซ้อนเหลือเกิน

และมันยังส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างอย่างร้ายกาจ

ร้ายกาจมาก ๆ 
ฉันเฝ้าถามตัวเองว่า 

“ฉันต้องใช้ชีวิตเพื่อชดใช้ให้กับสิ่งร้ายกาจที่เขาทิ้งเอาไว้ และเป็นปัญหาเรื้อรังใช่หรือไม่ ?”

ฉันเองลืมตามาได้แค่ 20 ปี หรือฉันรู้จักโลกนี้ไม่ดีพอ


หรือจริง ๆ แล้ว ชีวิตฉัน ไม่ใช่ของฉันตั้งแต่แรก
เหมือนกับแม่ของฉัน ที่อายุมากแล้ว แต่ก็เหมือนถูกตรึงด้วยตะปู

ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบอิสระอย่างที่ใจต้องการนัก

บ่าสองข้าง ยังต้องแบกรับภาระ มองไม่เห็นหรอก แต่ฉันรู้ว่ามันคงจะหนักน่าดู



ถ้าเช่นนั้น ชีวิตฉัน เป็นของใครกัน ? 
ครอบครัวที่ไม่สงบสุขเสียที ?

ประเทศที่ให้แผ่นดินฉันยืน ?

โลกที่ให้ป่าไม้และความอุดมสมบูรณ์แก่ฉัน ?

จักรวาลอันกว้างใหญ่ ที่สร้างดวงดาว เป็นที่อยู่ให้ฉัน ?



ชีวิตที่ฉันใช้อยู่ทุก ๆ วัน จริง ๆ แล้ว ไม่ได้เป็นของฉันหรอกหรือ ? 
หรือจะจริงอย่างที่พระพุทธเจ้าบอก

ไม่มีอะไรที่เป็นของเรา

ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติของมัน



เป็นไปตามธรรมชาติของฉันอย่างนั้นสินะ
SHARE
Writer
NATA-P
PLOY
^_______^ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนักแต่งนิยายสารพัดรับจ้างน้าาา~

Comments