รถไฟฟ้ามาหานะพลอย ขบวนที่ 2
7/11/2016


คำเตือน : นี่เป็นบันทึกรักน้ำเน่า เพ้อฝัน? ของน้องพลอยคนงามกับหนุ่มหน้ามน? ณ สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ใครบังเอิญเปิดมาเจอ ก็หวังว่าจะสนุก ซึ้ง เศร้า เหงา เขิน ไปพร้อม ๆ กันกับพลอยน้า 5555

ปล. มีประสบการณ์อะไรสามารถแชร์ เล่าสู่กันฟังได้นะคะ เขียนคอมเม้นต์คุยกันน้าาาาาาา 


 
เมื่อเริ่มต้นด้วยความ 
 
“ไม่เนียนอย่างแรง” สเต็ปต่อไป เราต้องระวังมากขึ้นค่ะ

พลอยพยายามศึกษาการทำงานของเขาเป็นอันดับแรกก่อนค่ะ เพราะเจ้าหน้าที่ประจำสถานียังไง ก็ต้องมาทำงานประจำสถานีจริงไหมคะ

เรื่องแบบนี้อากู๋ กูเกิ้ล ช่วยได้ค่ะ 555 จึงทราบเวลากะที่เขาทำงาน การคัดเลือกคนเข้าสมัครงานของระบบ BMCL รถไฟฟ้าใต้ดินนั่นเอง สวัสดิการ คุณสมบัติ เพราะเราจะได้รู้จักเขามากขึ้นผ่านขั้นตอนพวกนี้แหละค่ะ และจากที่อ่านมาบางอย่างก็ทำให้ประหลาดใจได้เหมือนกัน

* การคัดคนเข้าทำงาน บุคคลิกต้องดีจริง มีสอบทั้งข้อเขียนและสัมภาษณ์ซึ่งหลายรอบอยู่ บางคนผ่านทั้ง 2 อย่าง แต่ไม่ได้รับการติดต่อกลับไป นั่นหมายความว่า เขาเลือกคนที่ดีที่สุดนั่นเอง

* ถึงจะระบุว่ารับตั้งแต่ ม.6 ยัน ป.ตรี และเอาเข้าจริงก็พิจารณาคนที่จบวุฒิปริญญาก่อน

* ภาษาการสื่อสารต้องดี

* เรื่องการตรงต่อเวลาสำคัญมาก

* ต้องเรียนรู้ระบบการทำงานก่อนน่าจะ 3 - 4 เดือนไม่แน่ใจ

* ที่พีคคือ น้ำหนักต้องสัมพัทธ์กับส่วนสูงห้ามอ้วน หญิง 160 ขึ้นไป ชาย 165 ขึ้นไป

* ทำงานเป็นกะ ทำงาน 5 วัน หยุด 2 วัน

เช้า 6.30 - 15.30

บ่าย 14.15 - 22.15

ดึก 22.15 - 7.30

โดยปกติจะเป็นกะแบบนี้ แต่มีการเปิดรถไฟฟ้าใต้ดินสายอื่นอีกก็จะปรับไปตามสถานีนั้น ๆ

เรื่องกะทำงานสำคัญมากค่ะ เพราะเราจะเจอเขา ไม่เจอเขาก็วัดมันตรงนี้แหละ

ซึ่งความยากอยู่ที่ เปลี่ยนกะทุกสัปดาห์ และเท่าที่สังเกตเปลี่ยนวันหยุดทุกเดือน..... เป็นภาระกิจที่ท้าทายมากค่ะ คือ ต้องสังเกตเป็นวัน ๆ ไปเลยว่า วันนี้เจอเวลานี้ จะทำงานถึงเวลานี้ มาเวลานี้ไม่เจอ แสดงว่าโอกาสที่เหลือจะทำกะนี้ ๆ นะ เรียนเสร็จแล้วค่อยมาดูตอนเวลานี้ ถ้าไม่มีก็เลือกไปอีก 1 กะ โฮกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่อึด ไม่ทุ่มจริง ทำไม่ได้ค่ะ พลอยบอกเลย 55555 ซึ่งทำให้พลอยได้ออกกำลังกาย

แบบสุด ๆ ชนิดที่บางวันหอบเลยค่ะ หนังสือก็หนัก แต่หนักใจกว่าถ้าไม่ได้เห็นหน้าเขา 555 ว่าไปนั่น

ช่วงแรก ๆ ยากมากค่ะ ต้องอดทนสังเกตอยู่หลายสัปดาห์ เพราะอินเตอร์เน็ตไม่ได้สปอยเราหมดทุกอย่างหรอกนะคะ บางอย่างต้องนั่งสังเกตการณ์ค่ะ ซึ่งพลอยจะมีมุมเสาตรงบันไดช่วงกลางไว้นั่งทำข้อสอบ พร้อม ๆ กับมองเขาในระยะไกลลิบ ไม่สำเนียกสายตาอันแสนสั้นของตัวเอง 555 แรก ๆ มองผิด มองถูกบ้าง แต่บุคลิกเฉพาะคน ทำให้เราคุ้นชิน หลัง ๆ มองไกลยังไง ก็รู้ว่าเป็นเขาแน่นอน >///<

และปัจจัยตัวดีอีกอย่างคือ .....ลุงยาม และ กล้องวงจรปิด.....

มุมนั้นเขาไม่เห็น แต่ กล้องวงจรมันเห็นค่ะคุ๊ณณณณณณ มีเป็นสิบ ๆ ตัวทั้งชั้นบนชั้นล่าง หน้าหลังกะเอาไม่ให้เรารอด แถมด้วยสายตาอันเฉียบคมของลุงยามด้วยยยยย จำหน้าหนูได้กันทั้งสถานีแล้วมั้ง 55555 ตอนแรกกลัวมาก ว่าจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้ก่อการร้าย ก็ท่าทางสโตกเกอร์มือสมัครเล่นแบบพลอยมันฟ้องนิคะ 555 จนคิดว่า “ไม่ได้ละ ชั้นเป็นแบบนี้ต่อไปถูกลุงยามลากออกจากสถานีแน่ ๆ โว๊ยยยยยยยยยค่ะ”

และเหมือนมีระฆังช่วยชีวิตค่ะ พลอยได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับ How to be FBI มาค่ะคุณ โห้ หนังสือเด็ดอย่างบอกใคร สอนการใช้จิตวิทยาในการสอดแนม ตีเนียน สังเกตพฤติกรรมคน และอื่น ๆ อีกมากมาย รอให้คุณได้สัมผัส 5555 โฆษณาแปบ แต่ของเขาดีจริงค่ะ ใครสนใจด้านนี้ก็ลองดูค่ะ พลอยเอามาลองภาคสนามแล้ว ก็ได้แต่คิดว่า “โห้ ได้ผลจริงวะ” 5555

พลอยเคยลองไปติวชุดนึง ผมทรงนึง กลับมาหอ ออกไปเดินตามเขาขากลับหลังเลิกงาน

ก็เปลียนชุด เปลี่ยนทรงผม 55555 ไม่รู้ว่าเขารู้ตัวรึป่าวนะ แต่ที่เดินตามสำเร็จก็มีแค่

ถึงป้ายรถเมย์ กับธนาคารเท่านั้นเอง นอกนั้นพยายามลองไม่ต่ำกว่า 5 ครั้ง

ก็พลาด คาดสายตาไปตลอด



// ก็แหงสิ แกเล่นเดินห่างเป็นกิโล ยัยบ้า 55555 //



เวลาเขาทำท่าจะหันมานิดหน่อยก็หาที่กำบัง กางร่มบ้าง หลบหลังคนที่เดินข้างหน้าบ้าง ร้านเซเว่น ร้ายขายยา อะไรที่พอหาได้ หลบหมด 5555

เป็นช่วงหลายรอบของเดือนที่พลอยไม่ได้ออกกำลังกายหนักขนาดนี้ ถึงหอทีนี่หิวโซเลยค่ะ แต่กินไม่ลง 5555 อารมณ์เหมือนคนพึ่งออกจากฟิตเนส ยังไงยังงั้น

บางวันหาตัวยากเย็นเหลือเกิน ก็งอนเขา หน้างอ 555555 จะร้องไห้แล้วนะ

ถ้าไม่มาให้เห็นอีก 5 นาทีนะ พรุ่งนี้จะไม่ออกมาสังเกตกะ จะไม่มา จะไม่ตามเล่า!

// ว่าไปนั่นค่ะ พอได้นอนมีแรงหน่อย วันพรุ่งนี้ก็ออกไปเหมือนเดิม 555//

พลอยก็ถามตัวเองนะ ทำไมต้องทำขนาดนี้ แค่หาแรงบันดาลใจทำงาน อ่านหนังสือ ต้องวิ่งขนาดนี้เลยหรอ 555 แต่เอาจริง ๆ เวลาที่พลอยมองหน้าเขา บรรยากาศรอบตัวเขา มันเหมือนมากค่ะ....

เหมือนคนที่พลอย “เคยรัก” และ “เคยหลงรัก”

รวมถึงเหมือนคนที่พลอย “ยังคงรัก” และ “ยังคงหลงรักอยู่”

คนที่พลอยรัก ครอบครัวพลอยล้วนแต่อยู่ห่างไกลจากพลอยเหลือเกิน ถึงจะเคยชินเพราะมันก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร

แต่พลอยไม่เคย ไม่คิดถึงพวกเขาเลย

และ เขา ก็เหมือนได้เติมเต็มส่วนนั้น แม้ที่ทำมาทั้งหมด จะแลกแค่เสี่ยววินาทีที่ได้มองหน้าเขาใกล้ ๆ (แต่ก็ยังไกลอยู่ดี) ก็ตาม

เวลาเห็นหน้าเขา มันสบายใจแบบบอกไม่ถูก ภาระที่แบก ๆ หนัก ๆ กันมาตลอด ก็เบาลงชั่วขณะ แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ

มันคุ้มแล้วค่ะ
 


credit pic. : www.marketingoops.com ด้วยความขี้เกียจหยิบกล้องมาถ่ายค่ะ 555
SHARE
Writer
NATA-P
PLOY
^_______^ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนักแต่งนิยายสารพัดรับจ้างน้าาา~

Comments