วันที่ไม่มีข้าวสารกรอกหม้อ
"แม่จะไปทำงาน อยู่บ้านก็ดูแลตัวเองดีๆ อย่าลืมกินยาด้วย" นั่นเป็นประโยคที่ผมได้ยินจากแม่ ไม่มีอะไรมากกว่านั้นอีก ผมเลยเดินกลับมานอนต่อ วันนี้ลาหยุดเพราะปวดท้องมาก อาจเป็นข้ออ้างหยุดก่อนสอบ แต่ผมปวดท้องจริงๆนะ

จนผมหลับไปอีกชั่วโมงนึง ผมก็ตื่นเพราะหิว ลืมไปว่ายังไม่ได้กินข้าวเช้า ผมเลยลุกขึ้นจะหุงข้าวแต่นั่นแหละ ผมลืมไปว่าแม่เพิ่งทำหม้อหุงข้าวไหม้ มันพังแล้ว

แต่ผมยังเหลือไมดครเวฟกับเตาแก๊สอยู่ ผมเคยหุงข้าวแบบเช็ดน้ำ(เมื่อนาดมาแล้ว) แถมขี้เกียจเดินไปดูข้าวบ่อยๆ จะหุงด้วยไมโครเวฟก็เข็ดเมื่อคราวก่อนทำแล้วแข็งจนกินแทบไม่ได้ 

ผมค้นหาวิธีหุงข้าวต่างๆนาๆบนหหน้าจอ เมื่อประมาณสามสิบนาทีที่แล้ว(ในตอนที่ผมพิมพ์) และเมื่อค้นหาวิธีที่น่าพอใจที่สุดได้

อา...

แม่คงลืมไปแล้วว่าข้าวสารมันหมด

มาม่าครับ ผมไม่อยากกินคุณเลย
SHARE
Writer
Open
etc.
มันเหมือนเรื่องบ้าๆในชีวิตมันมากมายเกินกว่าที่เราจะวิ่งหนี ผมเลยเลือกที่จะยืนเผชิญหน้ากับมัน และแล้ว...ผมก็กลายเป็นบ้า เรื่องมันน่าเศร้ามากเลยนะครับ

Comments