เสียดาย
คุณรู้ไหม? ทำไมฉันถึงยังไม่ตอบรับ "คำขอ"
ของคุณ
คุณ บอกกับฉันว่า... 
"ยังไม่ต้องรีบตอบก็ได้ ถ้ายังไม่มั่นใจ"

คุณน่ะ เป็นคนที่ตกหลุมรักคนง่าย
ส่วนฉัน เป็นคนที่ตกหลุมรักใครยาก

เมื่อมีคนแปลกหน้าเข้ามาในหัวใจฉัน
ฉันก็จะมีกำแพงที่เปรียบเสมือนเม็ดเลือกขาว
คอยขัดขวางไม่ให้เข้ามาทำลาย

ฉันมีเส้นเลือดหล่อเลี้ยงหัวใจฉัน
หัวใจของฉัน เต้นตามจังหวะ ของลมหายใจ

ฉันมีเพื่อนๆที่ฉันรักอยู่ข้างๆ
พวกเขาคอยทำงานไปพร้อมๆกับฉันทุกวัน

ความจริงแล้วชีวิตของฉันมันมีความสุขอยู่แล้ว


    แต่ฉันเอง ที่พยายามไขว่ขว้า 
          ตามหาสิ่งที่ตัวฉัน ปิดกันตลอดเวลา

เขาทำลายกำแพงฉัน ด้วย " คำพูด "
ทำลายยย ด้วย การปฎิบัติตนที่แสนดี

มันทำให้ฉันมั่นใจ ฉันคิดว่าการเปิดทาง
ให้กับสิ่งที่ตัวเองขัดขวางมันดีที่สุดแล้ว

ฉันสั่งให้เม็ดเลือดขาวหยุดทำงาน
ฉันฝืนหน้าที่พวกเขา ให้คอยดูแล เอาใจใส่คนแปลกปลอมคนนั้นเป็นอย่างดี

แม้พวกเขาจะไม่เห็นด้วยก็ตาม.

อยู่มาวันหนึ่ง คนแปลกหน้า เขาไปเจอของเล่นชิ้นใหม่

เมื่อเม็ดเลือดขาวเห็น ว่ามันผิดปกติ
จึงฝึนคำสั่งของฉัน และช่วยกันต่อต้าน

เม็ดเลือกขาวกลุ่มหนึ่ง ก็ยังเชื่อมั่นในคำสั่งของฉัน เพราะเห็นว่า คนแปลกหน้า ขอให้ฉันฝากหัวใจไว้ที่เขา พวกกลุ่มนั้นคงตื่นเต้น อาจจะได้ไปอยู่ในที่ใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ

คนแปลกหน้า อยากลองเล่นของเล่นใหม่ชิ้นนั้น
ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้จักเหมือนกัน
มันเหมือน แท่งเหล็ก เล็กๆ แข็งๆหลายอัน
มันสามารถเก็บเสียงได้ด้วยนะ

เขาขอลองเอาไว้เล่น เขาเอาไปปักที่ เซลล์ประสาท เขาเอาไปปักที่หัวใจ เขาเอาไปปักใกล้ๆหูของฉัน

เซลล์เม็ดเลือดขาวที่สังเกตเห็นความผิดปกติ
จึงรีบรวมกลุ่มช่วยกันสร้างกำแพงต่อต้าน

ในขณะที่เขา กำลังกดปุ่มสีแดง ฉันมองของเล่นชิ้นใหม่ด้วยความตื่นเต้น พอเขากดปุ๊ป!!
ฉันก็แทบจะล้มทั้งยืนเลย.....
เขาพยายามช่วยฉันประคอง
••••••••••••••••••••
แต่ไม่ทันแล้วล่ะ
หัวใจของฉันเต้นช้าลง ช้าลง ช้า เพราะกับลมหายใจของฉัน
แท่งเหล็กเหล่านั้นระเบิดด !
เสียงที่มันเก็บเอาไว้ก็ค่อยๆกระจายให้ฉันได้ยิน

คำพูดทุกอย่าง ที่เขาพูดให้ฉันฟังทุกวัน
เขาไม่ได้พูดให้ฉันฟังแค่คนเดียว

ความรักที่เขามอบให้ มันยังไม่ได้ครึ่งหนึ่ง ที่เขามอบให้ใครต่อหลายคนเลย


เซลล์เม็ดเลือดขาวที่ร่วมมือกันสร้างกำแพงอย่างหนัก ก็อ่อนแรงไปทุกที

ส่วนเซลล์เม็ดเลือดขาวอีกกลุ่มหนึ่ง ที่จงรักพักดีต่อเขา ก็สลายไปแล้ว

พังกำแพงของฉัน เขากรีดหัวใจฉัน

ฉันเจ็บเหลือเกิน


SHARE
Writer
brightness
reader
หากโลกใบนี้มีปุ่มบล็อคคุณก็คงจะดี

Comments

Hoshine
2 years ago
คุณแน่ใจที่จะหยุด?
ถ้าคุณหยุด คุณจะกลับมายังจุดเริ่มต้นไม่ได้อีก
Reply