วันนี้ความฝันของฉันไม่มีคุณอีกแล้ว ขอให้คุณมีความสุข
มันรู้สึกเจ็บแปล๊บๆในใจลึกๆ โหวงๆอย่างบอกไม่ถูก...แต่่เดี๋ยวคงดีขึ้น 
คุณมีคนที่รอหรือเปล่า?
คุณจำวันแรกที่รู้ว่าต่อจากนี้ไม่ต้องรอได้ไหม.. 

ฉันอยากเล่าให้คุณฟัง..


เคยคิดไหมว่าชีวิตนี้คงรู้สึกรักใครไม่ได้อีก 

เคยคิดหรือเปล่าว่าทุกวันที่ทำอยู่ก็เพื่อรอวันนึง...วันที่เราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง
ฉันเคยรู้สึกอย่างนั้น..

      ขึ้นชื่อว่ารักครั้งแรกมักจะติดอยู่ในใจและยากที่จะลืมเป็นธรรมดา ถ้าคุณได้อ่านบทความ "รักครั้งแรก" ที่ฉันเขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว คุณคงพอนึกออกว่า เหตุการณ์สั้นๆนั้นกลายเป็นช่วงเวลาสุดประทับของฉันได้ยังไง..ก็เพราะการรู้ว่าคนที่เราชอบก็ชอบเราเช่นกันมันวิเศษมากสำหรับฉัน แต่ชีวิตมักเป็นอะไรที่ยากเสมอ ก็อะไรๆมันไม่ได้ง่ายน่ะสิ



      ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันคือเมื่อประมาณเกือบ3ปีก่อน นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน ฉันมีความหวังมาตลอดที่จะได้พบกับเขา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าพอได้เจอจริงๆแล้วฉันเองจะพูดอะไร 
คงถามว่า 'พี่สบายดีไหมคะ? มีความสุขดีหรือเปล่า? มีแฟนหรือยัง?' อะไรเทือกนี้

       การใช้ชีวิตเพื่อรอสำหรับฉันมันก็ไม่ได้ลำบากอะไร ก็แค่ไม่รู้ว่ารอไปทำไม รอแล้วเขาจะรู้ด้วยหรือเปล่า หรือพูดง่ายๆก็คือรอแบบไม่มีจุดหมายนั่นแหละ มันอาจดูโหดร้ายไปหน่อยแต่ฉันยังมีความสุขดี มีความสุขที่ได้คิดถึง มีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของเขาจากภาพถ่าย 
เขายังคงน่ารักเสมอ ถึงแม้ตอนนี้เขาจะเป็นหนุ่มหล่อขนาดไหน สำหรับฉันเขายังคงเป็นหนุ่มแว่นขี้อายวันนั้นอย่างเดิม

แล้ววันนึง..
วันที่ฉันรู้ว่าไม่ต้องรอก็มาถึง..




           "...สิ้นสุดการรอคอย..." 


      ฟังแล้วรู้สึกดีว่าไหม เวลาเรารออะไรบางอย่างเราก็อยากได้ยินคำๆนี้แล้วพูดกับตัวเองดังๆว่า 'เฮ้อ!สำเร็จซะที' แต่สำหรับฉันมันเหมือนถูกปลดกลางอวกาศและลอยเคว้งอยู่อย่างนั้น มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ค่อยถูก มันพูดอะไรไม่ออก ฉันได้แต่บอกตัวเองว่าฉันไม่เป็นไร แววตาของเขาที่ว่างเปล่าบอกให้รู้ว่าที่ผ่านมาเขาไม่คิดเรื่องฉันเลยด้วยซ้ำ เรื่องของฉันคงทำให้เขาเศร้าได้ไม่นาน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันรักใครไม่ได้เพราะรอวันพบเขาอีกเพียงครั้งเดียว เขาลืมความลับที่เขาสัญญาจะบอกหรืออาจจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยพูดไว้...ซึ่งฉันยังคงจำได้ดี



     ฉันต้องทำยังไงต่อไป ฉันนึกไม่ออกว่าการอยู่โดยไม่คิดถึงเขามันเป็นยังไง เพราะที่ผ่านมาเขาคือคนที่ปรากฏในความคิดถึงของฉันเสมอ ทุกครั้งที่มองท้องฟ้า ทุกครั้งที่เห็นภูเขา ทุกครั้งที่มองเห็นอะไรที่เขาชอบ ทุกอย่างถ่ายทอดเรื่องราวผ่านความคิดถึง....แต่วันนี้ไม่มีเขาแล้ว



     หลังจากวันนั้นฉันต้องใช้เวลาทำใจอีกพักใหญ่ จริงๆแล้วมันไม่ใช่การทำใจ แต่มันเป็นการใช้เวลาเพื่อเข้าใจมากกว่า หลังจากวันนั้นวันที่รู้ตัวว่าควรเดินไปข้างหน้าและไม่ควรอยู่ที่เดิมมันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันเป็นความรู้สึกโล่งจนรู้สึกโหวงๆและเจ็บลึกๆในใจ มันเป็นความรู้สึกสบายใจที่ข้างในแอบร้องไห้ ฉันไม่ต้องการให้ใครปลอบเพราะฉันไม่ได้เศร้าขนาดนั้น ฉันไม่ขอให้เขาเป็นแบบเดิมเพราะฉันคิดว่ามันถูกแล้ว และมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะไม่เหมือนเดิม..มันเป็นเรื่องธรรมดา.. 



การใช้เวลาเพื่อลืมมันทำไม่ได้หรอก     การใช้เวลาเพื่อให้เข้าใจต่างหากที่ถาวร
 


    วันนี้ฉันรู้สึกเป็นตัวเองอย่างเต็มตัว การใช้เวลาเพื่อเข้าใจได้ผลเสมอ ฉันยังรักใครได้อีก ฉันไม่จำเป็นต้องฟังเพลงเศร้าเนื้อหารอคอยคิดถึงพร่ำเพ้ออีกต่อไป ฉันฟังเพลงรักได้ ฉันมีเพลงโปรดได้โดยที่เพลงนั้นไม่จำเป็นต้องอินในชีวิตจริง ความรู้สึกนี้มันตลกดีแต่ฉันก็มีความสุข ฉันรักและเห็นคุณค่าตัวเองมากกว่าเมื่อก่อน ฉันอยากให้ทุกคนลองทบทวนว่าคุณรออะไรอย่างไร้จุดหมายหรือเปล่า คุณพลาดอะไรในชีวิตไปแล้วบ้างเพราะความรู้สึกเก่าๆเหล่านี้ สำหรับฉันการลืมถาวรมันทำไม่ได้หรอกค่ะ แต่การใช้เวลาเพื่อให้เข้าใจต่างหากที่ถาวร..



เมื่อคุณทำใจได้แล้ว
ลองทักเขาอีกครั้ง..แล้วลองฟังหัวใจตัวเองดูว่ายังเต้นจังหวะเดิมอยู่หรือเปล่า..

ขอให้ความรักอยู่กับคุณค่ะ : )

SHARE
Writer
Naughty_honey
Dreamer,Reader
บันทึกประจำวาระของเธอที่เคยอยากโตเป็นผู้ใหญ่ให้เร็วที่สุด แต่สุดท้ายก็พบว่า จะรีบโตไปทำไมในเมื่อทุกคนเป็นเด็กได้แค่ครั้งเดียว

Comments

Happineth
3 years ago
"การใช้เวลาเพื่อลืมมันทำไม่ได้หรอก แต่การใช้เวลาเพื่อเข้าใจต่างหากที่ถาวร" //นั่นสิกับคนนั้นและเรื่องนั้นเราใช้เวลาเพื่อลืมมาตลอด เราไม่เคยทำความเข้าใจกับมันเลย เคยผ่านมาได้ครั้งนึงเมื่อนานมาแล้วกับคนๆนึงเพราะความเข้าใจ ไม่ใช่เพราะลืม ลืมไปได้ไง ขอบคุณนะคะ สำหรับบทความเตือนใจนี้
Reply
Wednesday
3 years ago
อ่านบทความนี้แล้วตรงกับตัวเองมากเลยค่ะ ตอนนี้ก็พยายามเข้าใจและก้าวเดินต่อไป
Reply
KrasnyFX
3 years ago
หัวใจเต้นอย่างเดิมอยู่ไหม ก็ยังเป็นอยู่ แต่คสามรู้สึกที่เสียใจมันก็ยังมีอยู่เหมือนกัน ถ้าไม่ว่าอะไรบางทีอย่าเห็นกันเลยน่าจะดีกว่า 
Reply
AquaDrehz
3 years ago
You're free. :)
Reply
insideout
10 months ago
กลับมาอ่านยังคงสะท้าน
คนที่รอน่ะส่วนมาก รอทั้งๆที่เค้าไม่เคยบอกให้รอเลย และเค้าก็ไม่ได้จะกลับมาด้วย
Reply