ของเล่น
'ของเล่น'

ตอนเด็กๆ แทบทุกคนเวลาเดินผ่านร้านของเล่น ก็เหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในโลกแห่งความฝัน อยากจะได้ของเล่นนู่นนี่นั่นไปหมด

ตอนที่ยังไม่ได้ ก็อยากได้จนหน้ามืดตามัว งอแง ทำทุกวิธีทาวเพื่อที่จะได้ของเล่นชิ้นนั้นมา แต่เมื่อพอเราได้มาแล้ว.. 
เล่นได้ไม่นานก็เบื่อ แล้วก็เริ่มมองหาของเล่นชิ้นใหม่

พอได้ของเล่นชิ้นใหม่ ถามว่าชิ้นเก่าล่ะ จะทำยังไง จะทิ้งไหม? แน่นอนว่าก็จะไม่ทิ้ง ยังหวง รักพี่เสียดายน้อง ถึงแม้จะได้ของใหม่มาแล้ว แต่ก็ยังคงหวงของเก่าอยู่ดี จนสุดท้ายแล้ว ก็จะมีของเล่นอยู่เต็มห้องไปหมด

แต่ก็จะมีของเล่นบางชิ้น ที่อยู่มานาน เริ่มเก่าแล้ว เบื่อมันแล้ว และเรา.. ก็ไม่ได้อยากจะเล่นมันอีกต่อไปแล้ว เราก็จะโยนของเล่นชิ้นนั้นๆทิ้งไปอย่างไม่ใยดี แล้วก็ไปออกตามล่าหาของเล่นชิ้นใหม่


นี่มันก็คงจะเป็นมุมมองของเขาที่มองไปที่ผู้หญิงหลายๆคน และเราก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้น โดยที่ไม่รู้ตัว.. 

ใครๆก็ฝันที่จะมีใครสักคนอยู่เคียงข้างกัน ดูแลกัน ใส่ใจกัน ฝันที่จะมีคนรักที่ซื่อสัตย์ จริงใจ และมองเราแค่คนเดียว พร้อมที่จะหยุดชีวิตที่เรา แล้วจับมือกันเดินข้ามผ่านช่วงเวลาต่างๆไปด้วยกันจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต

เมื่อมีใครสักคนนึงเข้ามา เราก็คงไม่คาดคิดว่าเขาจะเข้ามาเล่นๆ เราทั้งรักและเชื่อใจ ให้ใจเขาไปเต็มร้อยโดยที่ไม่ได้เตรียมใจเผื่อไว้เลย

ตอนแรกมันก็ดี ดีมาก ดีมากจนทำให้เราไม่ได้สงสัยอะไร ดีจนทำให้เรา.. รักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น.. 

แต่ต่อมา.. เขาก็เริ่มข้อเสียแบะเผยพิรุธอะไรบางอย่างออกมา ทีละนิด.. ทีละนิด.. แต่ด้วยการที่เราเชื่อใจเขามาก เชื่อว่าเขาจะไม่มีวันหักหลังเรา ทำให้เรามองข้ามเรื่องน่าสงสัยต่างๆไป มองข้ามข้อเสียและพิรุธทุกอย่างไป อยู่กับเขาด้วยข้อเสียของเขา รักเขาจนพร้อมที่จะอภัยให้เขาทุกอย่าง.. และแล้วไม่นานเราก็ได้ค้นพบความจริงว่า..

ทุกคำพูดที่เขาพูดกับเรา ทุกการกระทำที่เขาทำให้เรา ทุกๆอย่างที่เขาทำกับเรา มันไม่ใช่เราคนเดียวที่ได้รับมันความรู้สึกตอนนั้น มันเหมือนโดนตบหน้า ชา.. ชาเหลือเกิน น้ำตามันไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว เจ็บหัวใจ เหมือนโดยบีบ เจ็บที่รู้ว่าคนที่เรามองเป็นคนสุดท้ายของชีวิตเรานั่น เขามองเราเป็นแค่'ของเล่นชิ้นนึง'ก็เท่านั้น 

แต่เราจะไปเรียกร้องอะไรได้ เราก็คงทำได้แต่เสียใจเงียบๆอยู่คนเดียว เพราะความกลัว.. กลัวว่าถ้าหากเขารู้ว่าเราค้นพบความจริงที่เขาคุยกับใครหลายคนแล้ว เขาจะทิ้งเราไป ด้วยความรักที่เรามีให้เขาอย่างหมดใจ และไม่ได้เผื่อใจไว้ ทำให้เราเลือกที่จะมองข้ามมันไป แต่ลึกๆในใจแล้ว ก็มีความคิดว่า.. 
ถ้าคิดจะเข้ามาเล่นๆ
ถามความสมัครใจของอีกฝ่ายก่อนไหม
ว่าเค้าพร้อม.. ที่จะเป็นของเล่นให้รึป่าว?



SHARE
Writer
greyspace
Architecture student
The nineteen y/o girl living in Bangkok, Thailand

Comments