1 เดือน ที่มิอาจรู้ลืม
 
   เรื่องราว ที่ผมต้องเปิดปากพูด เป็นตัวตนภายใน 
  
  การมา ของความรู้สึก ในครั้งนี้ ไม่ต่าง จาก คนไทย นับหมื่น นับแสน
 ตลอดจนนับล้าน ได้มีโอกาส เข้าถวายบังคม พระบรมศพ ของ องค์ในหลวงแห่งรัชกาลที่ 9
 ซึ่งทรง สวรรณคต แล้ว

   ตลอดเวลา 1 เดือน ที่ผ่านมา ผมทิ้งงานสอน กับลูกค้าทั้งหมด เพื่อการนั้น
 ในภารกิจหนึ่ง ซึ่ง เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่ อย่างหาที่สุดมิได้ นั่นคือ งานอาสา ของ ธรรมอาสา
 จาก Volunteers For Dad มาทำในส่วนนี้ 5 วัน จนกระทั่ง มาถึงช่วง

   วันครบรอบ 1 เดือน ของ พิธีถวายคาลัยของท่าน ตั้งแต่วันที่ผมรับรู้ ผมรู้สึกน้ำตาตกใน แทบ
 ส่งออกมาสู่ภายนอกแล้ว ก่อนวันครบรอบ1เดือน รู้สึกร้อนในทรวงอก นอนไม่หลับ แทบทั้งคืน
 ผมตื่นก่อนที่ นาฬิกาจะปลุกดังขึ้น ตัวผมไม่รอช้า รีบไปที่สนามหลวง บัดเดี๋ยวนั้น ทันที

   เมื่อตัวผม มาถึงที่นั่น สิ่งที่ผมเห็นคือ ประชาชนต่อแถวกันยาวมาก ผมแทบเดินตามคนอื่นๆ
 ที่กำลังหา หางแถว เพื่อต่อคิวจาก กลุ่มคนอีกนับหมื่น ทุกคนมาด้วย ความรู้สึกเดี๋ยวกัน
 แต่ก็โชคดี ที่ผมตื่นก่อน ทำให้แถวที่ผมกำลังยืน เคลื่อนเร็วมาก รอตั้ง 2 ชั่วโมงกว่า

   กว่าจะ ถึงที่ พระราชวัง ช่วงตี 5 เกือบ 6 โมงเช้า ก่อนที่แถวกำลังคลื่น ผมเตรียมเสบียงบางส่วน ที่พกจากบ้าน นำออกมากิน ออกแรง มือขวาผม ถือกรอบรูป ที่สำคัญที่สุด และ เก็บมานาน
นับ 10 ที่แล้ว ก่อนที่แถวกำลังเข้ามา แถวนั้นหยุด และรอตรงนั้น ระหว่างรอ ก็มีประชาชนบางส่วน เห็นที่ผมถือ และ คุยกับผม ถึงกรอบรูปที่ถือนี้ 

   ซึ่งสิ่งนั้น มีคุณค่าทางจิตใจ มหาศาล..........

คุณค่าที่มีต่อท่าน ที่ ทรงงาน มาตลอด 70 ปี
แม้ว่า ท่านไม่อยู่แล้ว แต่ก็ยัง
เฝ้าทอดพระเนตร คนทุกคน ในแผ่นดินนี้ ตลอดกาล.....

     หลังจากที่ มีคนพูดคุยกับผม มานาน ระหว่างรอ ผมมองบนฟ้า ที่สว่างไสว อากาศที่บริสุทธิ์
  และ เตรียมพร้อมเดินต่อ พร้อมกับ คนในแถวเป็นจำนวนมาก กว่าถึงที่ พระราชวัง ทำพิธีสักกระ ช่วงที่ เสร็จสิ้นนั้น เกือบ 9 โมงเช้า ตัวผมค่อยๆ เดินออกไป 

    สิ่งที่เกิดขึ้น ตรงหน้าผมคือ เจอนักข่าว มาขอสัมภาษณ์ ผม สำนักพิมพ์ไหน ผมตัดสินไม่ได้
  คำถามแรกที่นักข่าวถาม คือ

    " สิ่งที่ ประทับใจ องค์ในหลวง มากที่สุด คืออะไร.....??? "
    ตัวผมตอบว่า " ประทับใจ การสอน ในหลักการใช้ชีวิต ให้กับ พสกนิกรทุกหมู่เหล่า ได้
                    พออยู่ พอกิน บูรณะ ยืนหยัด ลุกขึ้นด้วยลำแข้ง ของตัวของตัวเอง..... "

     นักข่าวถามผม ถึงกรอบรูป ใบนั้น ด้วยความที่ เค้าไม่ได้เล็งผม แต่เล็งถึงคุณค่าของ
   กรอบรูปใบนั้น ผมรู้สึก เกิดคุณค่า โดยที่ มิจำเป็นต้องแสวงหาบุญแต่อย่างใด 
   เพราะ บุญ จะต้อง ตอบสนอง หาผมเอง โดยไม่ร้องขอ ผมมา เพื่อ ตัวตนภายใน 
   ที่มีต่อ องค์ในหลวง ของ ปวงชมชาวไทย ทุกคน 

     ผมมิอาจเก่ง คำราชาศัพท์ มากนัก สิ่งที่แสดงออก ก็คือ ความรู้สึกจริงแท้ ที่ยังคง
   มีความรัก และ จงรักภักดี เสมอมา ผมตอบนักข่าวกลับไปว่า

     " ส่วนใหญ่ หลักการใช้ชีวิต ที่ ในหลวง ทรงสอน ผมได้นำประยุกต์ใช้ การทำงาน ตลอดที่
   ยามเมื่อเจอ อะไรบางอย่าง ที่ทำให้หมดกำลังใจ ผมจึงมอง ปฏิทินพระบรมฉายาลักษณ์ ของ
   องค์ในหลวง อยู่ทุกวัน ทุกคืน....... "

     นับตั้งแต่ ที่ท่าน สวรรณคต ผมซื้อหนังสือพิมพ์ ทุกฉบับ ในนั้น มีประวัติและเรื่องราวต่างๆ
  เกี่ยวกับท่าน ซึ่งทรงงาน ทรงสอน ทรงมีพระราชกิจ ในโครงการต่างๆ และนี่แหละ คือสิ่งที่ผม
  ออกเดินทางตามหา มาชั่วชีวิต ว่า คุณค่าตัวตนภายใน อยู่ที่ไหน และ สิ่งที่ผมเห็น นั้น......

    เกิดแรงบันดาลใจ ทำให้ชีวิตผม ต่อจากนี้ ได้มีโอกาส ดำเนินชีวิต ต่อไป.........

    มีอยู่ 3 อย่าง ที่ไม่ควรลืม

   1. คุณค่า และ มั่นคงถาวร
   2. ความสุข
   3. ความพอเพียง

    และสิ่งที่ผมเห็น ก่อนที่ อาการของผมเพลีย จนรีบกลับบ้าน นั่นคือ พสกนิกรที่เข้ามาสักกระ
  มาด้วย ความรู้สึกเดียวกัน เช่นนั้น ทำให้ผู้คนมาที่ สนามหลวง นับล้านคน แล้ว........



                                
   ภาพนี้ จะถูกบันทึก เป็นความทรงจำ 
                           
                           เป็นหน้าประวัติศาสตร์ ของแผ่นดินนี้ ชั่วกาลนาน





     
SHARE
Writer
Jopiya
Guru,Trainer
ผม โจ ปิยะเทพ ตรึงจิตวิลาส ผู้ชำนาญและ Guru เกี่ยวกับ ตัวตนภายใน ติดตามการเดินทางครั้งใหม่ ได้ที่ Facebook Fan Page: ปลุกพลังใจ สร้างชีวิตที่มั่นคง by คุณโจ The Mirror Subscribe YouTube : Piya Training Instagram : Khunjo_pt ฝากไว้อ้อมอกอ้อมใจ ด้วยครับ ขอบพระคุณครับ

Comments