เมืองแห่งหน้ากาก
ฉันตั้งคำถามกับผู้คน
เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้?

ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง
เหตุใดไร้ค่าเช่นนี้?

ฉันตั้งคำถามกับสิ่งรอบตัว
ทำไมทุกอย่างถึงต้องเป็นแบบนั้น?

ฉันตั้งคำถามกับอนาคต
ความมั่นคงมีอยู่จริงไหม?


ฉันเฝ้าถามเรื่อยไป
แต่ไร้ซึ่งคำตอบ

ชีวิตที่เป็นชีวิต
ความสุขที่เป็นความสุข
ตัวตนที่เต็มไปด้วยตัวตน
ปราศจากผู้คนอื่นๆ

ยิ้มออกมาได้อย่างจริงใจ
ไร้ซึ่งความกังวลใดๆ
หัวเราะเพราะอยากหัวเราะ
ร้องไห้เพราะอยากระบาย

โลกแห่งความจริง
ไม่ดีงาม ไม่โหดร้าย แต่เย็นชา

เราทักกันเพราะหน้าที่
เรารู้จักกันเพราะหน้าที่
เราทำงานเพราะหน้าที่
เราทำทุกอย่างก็เพราะหน้าที่

ความสุนทรีของสิ่งรอบตัว
จากสีสันสดใสกลายเป็นสีเทา

ภาพขาวดำที่เห็นเกิดจากตัวเรา
เรามองเห็นมันอย่างเคยชิน
ไร้ซึ่งความรู้สึก

เราเลือกที่จะไม่แคร์ผู้คน
ไม่แคร์สายตาใคร

แต่ในใจลึกๆ
นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการมากที่สุด

พอกันที..
เมืองแห่งหน้ากาก

ไร้ความปราณี
ใครทำดีต้องได้หน้า
ใครไร้ค่าถูกตัดออกไป

ชีวิตบางครั้งไม่น่าพอใจ
ทำได้แค่  'ปล่อยไป'
ถึงแม้ในใจจะทุกข์ทน
SHARE
Writer
StoryCollector
experience hunter
เกิดจากความช่างสังเกตุผู้คน สิ่งรอบตัว จนกลายเป็นนักสะสมเรื่องราว ชอบที่จะบันทึกประสบการณ์ที่ได้เจอ ทั้งจากตัวเอง จากเพื่อน จากคนรอบตัว หรือแม้กระทั่งคนแปลกหน้า มีความเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องเล่าในแบบของตัวเอง.. Follow me : https://www.facebook.com/storycollectorsince2018/

Comments