ชายผู้หวังจะได้ควบคุม
ทุกครั้งที่อยู่กับเธอ ผมไม่เคย และไม่อาจแน่ใจได้เลย
ว่าผมกำลังตื่นอยู่หรือกำลังฝันอยู่ 
บ่อยครั้งผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเฝ้ามอง
ดูเหตุการณ์ดังกล่าวจากที่ไกลแสนไกล
ตัวผมยังคงรู้สึก 
( ใช่! ผมทดลองหยิกเนื้อตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนให้แน่ใจ )
ผมยังคงจดจำ มีความคิด มีความเห็น มีจินตนาการ แต่ผมกลับควบคุมตัวเองไม่ได้
อย่างที่บอก เหมือนกับว่าผมนั่งดูตัวผมแสดงละครชีวิตที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
ตัวผมเป็นเพียงผู้ชม ไม่ใช่นักแสดง สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือรู้สึกไปกับมันเท่านั้น
บ่อยครั้ง ผมอยากกรีดร้อง อยากหยุดตัวเองให้หยุดทำบางอย่าง
อย่าพูดแบบนั้นสิ อย่าทำแบบนั้นสิ แต่ร่างกายก็ไม่ทำตามที่ผมต้องการ
ผมทำได้เพียงแค่เฝ้ามอง ทำได้เพียงแค่รู้สึก 

คุณจินตนาการไม่ถูกหรอกว่ามันแย่เพียงใดกับการที่ต้องเป็นเหมือน 

ผีในเครื่องจักร

ได้รู้สึกแต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ควบคุมอะไรไม่ได้ 

ด้วยความสัจจริง
ถ้าควบคุมไม่ได้ ได้โปรดช่วยเอาความรู้สึกทิ้งไปด้วย 
ถ้าควบคุมอะไรไม่ได้คงจะดีกว่าถ้าไม่รู้สึกถึงมันไปด้วย 
แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันการมีตัวตนของผมก็ตาม


ในที่สุด เธอจากไป จากการกระทำที่ผมควบคุมไม่ได้ 
ผมควรจะรู้สึกดีใจใช่ไหม
เมื่อเธอจากไป มันความว่าผมกำลังจะเป็นปกติ 
ผมกำลังจะได้สิทธ์ควบคุมร่างกายกลับมา
แต่เหมือนกับล้อเล่น


ผมได้ร่างกายคืนกลับมาแต่ผมสูญเสียความรู้สึกไป 
ตัวเธอได้นำพาความรู้สึกไปจากผม
ทิ้งเหลือไว้เพียงร่างกาย 
เครื่องจักรที่บัดนี้ไร้จิตใจ 

ผมไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าผมตื่นหรือฝันอยู่




SHARE
Written in this book
him & her
เขา และ เธอ
Writer
LettersPart
designer
story about him and her

Comments

niji
11 months ago
lose control สินะคะ
Reply
Dezigne
11 months ago
ประเด็นนี้ คิดถึงหนังเรื่อง กั๊ก กะ กาวน์เลยค่ะ
Reply