ชายผู้หวังจะได้ควบคุม
ทุกครั้งที่อยู่กับเธอ ผมไม่เคย และไม่อาจแน่ใจได้เลย
ว่าผมกำลังตื่นอยู่หรือกำลังฝันอยู่ 
บ่อยครั้งผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเฝ้ามอง
ดูเหตุการณ์ดังกล่าวจากที่ไกลแสนไกล
ตัวผมยังคงรู้สึก 
( ใช่! ผมทดลองหยิกเนื้อตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนให้แน่ใจ )
ผมยังคงจดจำ มีความคิด มีความเห็น มีจินตนาการ แต่ผมกลับควบคุมตัวเองไม่ได้
อย่างที่บอก เหมือนกับว่าผมนั่งดูตัวผมแสดงละครชีวิตที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
ตัวผมเป็นเพียงผู้ชม ไม่ใช่นักแสดง สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือรู้สึกไปกับมันเท่านั้น
บ่อยครั้ง ผมอยากกรีดร้อง อยากหยุดตัวเองให้หยุดทำบางอย่าง
อย่าพูดแบบนั้นสิ อย่าทำแบบนั้นสิ แต่ร่างกายก็ไม่ทำตามที่ผมต้องการ
ผมทำได้เพียงแค่เฝ้ามอง ทำได้เพียงแค่รู้สึก 

คุณจินตนาการไม่ถูกหรอกว่ามันแย่เพียงใดกับการที่ต้องเป็นเหมือน 

ผีในเครื่องจักร

ได้รู้สึกแต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ควบคุมอะไรไม่ได้ 

ด้วยความสัจจริง
ถ้าควบคุมไม่ได้ ได้โปรดช่วยเอาความรู้สึกทิ้งไปด้วย 
ถ้าควบคุมอะไรไม่ได้คงจะดีกว่าถ้าไม่รู้สึกถึงมันไปด้วย 
แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันการมีตัวตนของผมก็ตาม


ในที่สุด เธอจากไป จากการกระทำที่ผมควบคุมไม่ได้ 
ผมควรจะรู้สึกดีใจใช่ไหม
เมื่อเธอจากไป มันความว่าผมกำลังจะเป็นปกติ 
ผมกำลังจะได้สิทธ์ควบคุมร่างกายกลับมา
แต่เหมือนกับล้อเล่น


ผมได้ร่างกายคืนกลับมาแต่ผมสูญเสียความรู้สึกไป 
ตัวเธอได้นำพาความรู้สึกไปจากผม
ทิ้งเหลือไว้เพียงร่างกาย 
เครื่องจักรที่บัดนี้ไร้จิตใจ 

ผมไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าผมตื่นหรือฝันอยู่




SHARE
Written in this book
him & her
เขา และ เธอ
Writer
LettersPart
designer
story about him and her

Comments

niji
1 year ago
lose control สินะคะ
Reply
Dezigne
1 year ago
ประเด็นนี้ คิดถึงหนังเรื่อง กั๊ก กะ กาวน์เลยค่ะ
Reply