ชายผู้ไม่อาจมองตัวเองในกระจกได้

ผมรู้จักชายอยู่คนหนึ่ง เขามีสายตาสั้นหรือยาวก็ไม่แน่ใจ แต่ที่มั่นใจได้คือชายผู้นี้เขาใส่แว่น 
เขาไม่ใช่ชายใส่แว่นสามัญธรรมดาทั่วไป 

เขาเป็นชายผู้พกแว่นติดตัวไว้มากที่สุดเท่าที่ผมเคยรู้จัก เขาจะสวมเสื้อคลุมสีเทาตัวเก่งที่ด้านในเสื้อเต็มไปด้วย ช่องกระเป๋าที่ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ ช่องเล็กๆเหล่านั้น หนึ่งช่องสามารถใส่แว่นตาได้พอดี ด้วยจำนวนช่องในเสื้อคลุมที่มากขนาดนั้น เขาจึงสามารถพกแว่นตาจำนวนมากติดตัวไปได้โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้ หรือผิดสังเกตุ
แม้จะพกแว่นจำนวนมาก แต่แว่นตาแต่ละอันกลับมีรูปร่างลักษณะที่เหมือนกันเกือบทุกประการ แว่นกรอบทองเหลือง ขาสปิง ดูเบา ใส่สบาย แต่ก็ดูสามัญเช่นเดียวกับตัวเขา 
สิ่งเดียวที่แตกต่างกันของแว่นแต่ละอันคือ ตัวเลนส์ ซึ่งในแต่ละอันจะถูกฉาบเคลือบสีที่แตกต่างกันเพียงเล็กน้อยไว้ ความแตกต่างนี้ไม่อาจสังเกตุได้ง่ายนัก บ้างก็สีเขียว บ้างก็สีแดง 
สีร้อยเรียงกันเหมือนดั่ง เขามีสายรุ้งอยู่ภายในเสื้อคลุม

เขาเคยบอกกับผมว่า เขามีสาเหตุสำคัญ 
ที่จำเป็นต้องพกแว่นจำนวนมากเหล่านี้ไปทำงาน
ด้วยงานของเขาจำเป็นที่จะต้องพบผู้คนต่างๆมากมาย จำเป็นที่จะต้องตัดสินถูกผิด ชั่วดี ของผู้คนเหล่านั้น เมื่อคุณต้องตัดสินคนจำนวนมากมาย หลากหลายเชื้อชาติ หลากหลายความเป็นมา หลากหลายชีวิต คุณจะใช้สายตาแบบไหนตัดสินคนเหล่านั้น 

คุณจะกล้าใช้สายตาตวเองจริงๆหรือ? 
สายตาของตัวเองที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์ชีวิต
แบบที่คนเหล่านั้นผ่านมาเนี่ยนะ? 
แน่นอนเขาทำไม่ได้ 

เขาจึงตัดสินใจสวมใส่แว่น
เมื่อสวมแว่นแต่ละอันจะเสมือนว่า 
เขามองเหตุการณ์จากสายตาของคนอื่นที่ไม่ใช่เขา 
แว่นแต่ละอันจะเหมาะกับคนแต่ละประเภท
เปิดโอกาสให้เขาสามารถเพ่งพินิจเหตุการณ์ได้
จากหลากหลายมุมมอง ซึ่งช่วยให้เขาทำงานของเขาได้ดีขึ้น
เวลาผ่านไปเขาเริ่มแม่นยำในการเลือกแว่นให้เหมาะกับคนมากขึ้น 
มีเพียงนานๆครั้งที่เขาจะลนลานเปลี่ยนแว่นสลับไปมา
เมื่อเจอคนที่พิเศษ แต่โดยปกติเขาสามารถจำแนกได้อย่างว่องไว 

เขาบอกผมว่า 

เขา:  แว่นที่เขาจะใส่เวลาพบกับผมจะเป็นแว่นตาเจือสีเหลือง 

ผม:  ทำไมต้องสีเหลือง?

เขา:  เพราะนายเป็นคนเข้าใจยาก เข้าถึงยาก 
       จำเป็นต้องแหวกเมฆหมอกที่บดบังเข้าไปหา 
       นายจึงเหมาะกับแว่นสีเหลือง 

ผมจึงถือโอกาสถามคำถามที่คาใจผมมานาน 

ผม: แล้วถ้าพี่ต้องใส่แว่นมองตัวเองล่ะครับ พี่จะใส่แว่นสีอะไร? 

เขานิ่งไปสักพักหนึ่ง ก่อนจะตอบผมว่า 

จนถึงบัดนี้เขายังไม่สามารถหาแว่นที่เหมาะจะใช้มองตัวเองได้เลย
และอาจจะต้องใช้ทั้งชีวิตเพื่อตามหามัน 


SHARE
Written in this book
him & her
เขา และ เธอ
Writer
LettersPart
designer
story about him and her

Comments

MsJ
2 months ago
เล่าเรื่องเก่งจัง (y)
Reply
MsJ
2 months ago
:D
LettersPart
2 months ago
:)