การเติบโตเป็นผู้ใหญ่และใช้แบตเตอรี่ชีวิต

เมื่อตอนยังเด็ก เมื่อมีผู้ใหญ่ถามกับฉันว่าอยากเป็นอะไรหรืออยากทำอะไร ส่วนมากแล้วฉันมักจะตอบไปว่าอยากเป็นผู้ใหญ่เร็ว ๆ
ในชุดความคิดของเด็ก น่าจะไม่มีสิ่งใดที่น่าสนุกกว่าการเป็นผู้ใหญ่อีกแล้ว
เราจะเป็นอิสระ ไร้กรอบการห้ามของผู้ใหญ่ ไม่ต้องมีใครมาห่วงใย อยากไปที่ใดก็ได้ไปดังที่ใจปรารถนา
นับวันนับคืนรอเพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่เร็ว ๆ

1.
วันนี้คือวันที่ฉันฝันมาถึง
วันที่ฉันเป็นผู้ใหญ่
แต่ใครจะรู้เล่าว่าวันนี้ที่เรามีอิสระ แต่กรอบกรงที่กักขังเรากลับไม่ใช่ความห่วงใยของผู้ใหญ่อีกต่อไป
แต่มันคือความรับผิดชอบของชีวิต
เรียกกันสั้น ๆ ว่า “หน้าที่”
ในวันที่เป็นผู้ใหญ่ ฉันกลับพบว่าไม่มีความสนุกหรืออิสระที่ฝันหาอย่างเมื่อตอนเด็ก
แต่ละวันเต็มไปด้วยคำว่าหน้าที่ แม้ว่าเราจะแสวงหาความสนุกเล็ก ๆ น้อย ๆ ในแต่ละวันอย่างการอ่านหนังสือ ฟังเพลง ไปเที่ยวที่ใหม่ ๆ แต่ก็ดูเหมือนกับว่าเป็นการหนีจากภาระไปเพียงชั่วพักชั่วครู่เท่านั้น
เราหนีและกลับมาหามัน
หนีและกลับมาทำหน้าที่
เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ

2.
ช่วงครึ่งปีหลังมานี้ ฉันพบว่าฉันใช้ชีวิตด้วยแบตเตอรี่ที่อ่อนเต็มที
ด้วยภาระหน้าที่ ปัญหาและทุกสิ่งทุกอย่างที่ประสบพบเจอ มันทำให้ฉันอ่อนล้าและอ่อนแรง
บางครั้งสิ่งที่ปรารถนากลับไม่ใช่เสรีภาพ เพราะรู้ว่าถึงหนีอย่างไรก็ไม่อาจพ้นไป
ความรับผิดชอบจะดึงให้ฉันกลับมาอยู่ดี
หากจะว่าไปแล้ว ฉันกำลังอยู่ในกรงเล็ก ๆ ที่ซี่กรงคือคำว่าหน้าที่และความรับผิดชอบ
วิธีเปิดกรงนี้คงมีแต่การละทิ้งตัวตนเท่านั้น

3.
ฉันเคยบอกกับเพื่อนสนิทว่า นับแต่เป็นผู้ใหญ่แล้วฉันใช้ชีวิตด้วยแบตเตอรี่ 75% ตลอด
ไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานเต็มที่เหมือนกับวัยเด็กที่เคยอยากหนีให้พ้นไปเร็ว ๆ
แบตเตอรี่ชีวิตที่อ่อนลง ไม่แน่ใจว่ามาจากสาเหตุใดกันแน่
หรือเป็นเพราะว่าแบตเตอรี่ชีวิตไม่เหมือนแบตเตอรี่โทรศัพท์มือถือ
ปัญหาและอุปสรรคที่พบเจอในแต่ละวัน
ภาระที่เราต้องรับผิดชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ
สิ่งเหล่านี้บั่นทอนแบตเตอรี่ของเราให้อ่อนลง และอ่อนลง
จนดูเหมือนกับว่าจะไม่มีวันที่เราจะประจุไฟได้เต็มขึ้นมาอีก

ฉันกำลังค้นหาสาเหตุว่าเพราะอะไร แบตเตอรี่ชีวิตที่เคยเต็มในสมัยเปี่ยมฝันกลับพร่อง และดูท่าทางว่าจะพร่องลงเรื่อย ๆ
หวังสุดใจว่าเมื่อค้นพบสาเหตุที่แบตเตอรี่อ่อนแล้ว
ฉันจะกลับมาประจุไฟฟ้าให้เต็มได้อีกครั้ง
SHARE
Written in this book
ประสบการณ์ที่พานพบ
บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตที่ได้พบเจอ

Comments

Ame
3 years ago
เรื่องราวบอกเล่าแทนใจเราค่ะ :)
Reply
niji
3 years ago
มีคนที่คิดเหมือนกันด้วย:)
Deux
3 years ago
ต้องลบ app บางตัวออก มันกินแบตนะ
^_^
Reply
niji
3 years ago
โอย จริงด้วย ลืมคิดถึงบางแอพไปเลย
ขอบคุณค่ะพี่
Deux
3 years ago
อย่าง app คิดมาก หรือ app แคร์คนอื่น หรือ app เกรงใจ พวกนี้ต้อง clean ทิ้งไปบ้าง

จะมีแบตใช้ได้ถึงก่อนนอน แล้วค่อยชาร์ตใหม่
สู้ๆนะ
JeansMT_SUT
3 years ago
ได้พักชั่วครู่ก็ยังดีนะครับ เคยดูหนังเรื่อง About Time มั้ยครับ ที่พระเอกสามารถย้อนเวลาได้ พ่อพระเอกที่ย้อนเวลาได้เหมือนกันได้บอกเคล็ดลับในการใช้ชีวิตว่า ให้ใช้ชีวิตแบบปกติในแต่ละวัน แต่พอหมดวันแล้วให้ย้อนเวลากลับไปเริ่มต้นวันเดิมอีกครั้งแล้วให้มองหาความงามของสิ่งรอบตัว แต่ความจริงมันทำไม่ได้ผมก็เลยต้องมองหาความงามของทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไปพร้อมๆกับการใช้ชีวิติปกติ มันคงช่วยให้มีความสุขมากขึ้น ซึ่งก็ช่วยเพิ่มพลังได้เหมือนกันนะครับ
Reply
niji
3 years ago
ขอบคุณนะคะ
จะลองไปหาดู
และขอบคุณคำแนะนำดีๆด้วยค่ะ
Tangope
3 years ago
สู้ๆนะ เป็นเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่เหนื่อยก็จะหันไปมองคนที่เหนื่อยกว่าเราแล้วเค้ายังทำได้คะ :))
Reply
niji
3 years ago
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
SlavexBunny
3 years ago
เราก็เคยเป็นค่ะ รู้สึกเหมือนชาร์ตเท่าไหร่มันก็ไม่เต็ม ใช้ชีวิตไปวันๆโดยที่ไม่มีเป้าหมายอะไร จมอยู่กับคำว่าภาระหน้าที่ความเคยชิน เราแนะนำให้ถามตัวเองให้ได้นะคะว่าที่จริงแล้วเป้าหมายในชีวิตเราคืออะไร เเละถ้าความลำบากที่เจอนี่มันเป็นส่วนนึงที่จะบรรลุเป้าหมายนั้นก็ขอให้ตั้งใจและพยายามต่อไปค่ะ แต่ถ้าไม่ใช่ก็ลองทบทวนดูค่ะ ชีวิตเราไม่ได้มีทางเลือกทางเดียว บางทีเราก็ต้องเดินออกมาจากความเคยชินเพื่อไปเจออะไรใหม่ๆ โลกนี้มีอะไรให้ลองดูอีักเยอะค่ะ สู้ๆ
Reply
niji
3 years ago
คือเรายังหาเป้าหมายชีวิตไม่เจอเลยค่ะ
ทำให้เรารู้สึกไม่มีความสุขนัก
Rumpa
3 years ago
ขอบคุณนะค่ะ สำหรับบทความและคำแนะนำดีๆ 😊