อย่าตัดสินกันเลย มันไม่น่ารัก
ณ คืนนี้เอง...
ความรู้สึกที่มีต่อความคิดที่หลากหลายนั่นพรั่งพรูมาอยู่คอหอย แต่เลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมา
เพราะรู้ตัวดีว่า 
ถ้าโกรธหรือโมโหอยู่ เราสามารถทำลายคนอื่นด้วยคำพูดได้ดีมากแค่ไหน
และรู้ดีว่า ถ้าพูดออกมาในสิ่งที่เป็นตัวเรานั้น 
จะกลายเป็นคนยิงตัวตายไปโดยทันที

สิ่งหนึ่งที่อยากบอกกับตัวเองในคืนนี้คือ 
ขอบคุณที่ระงับอารมณ์ตัวเองได้

เคยอ่านเจอคำคมอาหรับประโยคหนึ่งที่ว่า
              สิ่งที่คนๆหนึ่งพูดออกมา               บ่งบอกถึงสติปัญญาของเขา
และบุคคลที่จะต้องขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
นั่นก็คือ บุคคลในวงสนทนา


ขอบคุณที่ทำให้เราได้ตกผลึกคำพูดของพวกคุณ
1.หลายคำพูดของหลายๆคนในการสนทนาครั้งนี้ มันมาจากความคิดที่เอาตัวเองเป็นฐานและขุดหลุมให้คนอื่น
2.หลายคำพูดที่ดูเหมือนจะเป็นกลาง แต่ลงท้ายด้วยการตัดสินคนอื่น เสมือนคนพูดกำลังดูทีวี โฟกัสเพียงภาพที่เห็นในจอ โดยไม่คำนึงถึงว่าภาพในจอที่คุณเห็น มีเบื้องหลังที่คุณไม่เห็นอยู่เสมอ ฉะนั้นอย่าตัดสินเพียงภาพที่โลดแล่นในจอ
3.หลายคำพูดที่ดูจะไปได้สวยในตอนแรก แต่กลับตรงข้ามกับความคิดของตนเองเมื่อช่วงต้น
ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า จริงๆแล้วคนพวกนี้เขาจริงใจกับความคิดของตนอยู่หรือเปล่า? ทำไมมันดูไม่ make sense กัน? หรือเพียงพูดไปเพื่อให้อีกฝ่ายดูแย่ลงก็เท่านั้น?

นี่คือสิ่งที่เราตกผลึกได้
เรียกว่าระเบิดมันออกมาคงเหมาะกว่า

คำพูดเป็นสิ่งสำคัญ
กำลังใจก็เป็นสิ่งสำคัญ

การเรียกร้องให้คนๆหนึ่งรักษาไว้ซึ่งหัวใจดวงหนึ่ง
แต่คุณกลับทำลายหัวใจของคนๆนั้น
คุณพลาดอะไรไปเสียแล้ว?

เราสามารถเรียกร้องได้ไหม?
ก่อนที่จะไปรักษาใจคนอื่น
ช่วยกันรักษาน้ำใจกันบ้าง
เพราะการเรียกร้องแบบนี้
มันจะยิ่งทำให้เราอยากเดินออกมา

สุดท้ายนี้ สิ่งที่อยากย้ำเตือนทั้งตัวเองและใครที่ผ่านมาอ่านคือ 
อย่าตัดสินกันเลย มันไม่น่ารัก



SHARE
Writer
half_past_sick
traveller
จงขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา 🍁

Comments