ความรู้สึกที่บรรยายไม่ได้
เราเพิ่งผ่านความรู้สึกนั้นมาด้วยกัน 
ขอบคุณคำถามแล้วคำถามเล่าจากแก
ขอบคุณความยิ่งใหญ่ของสิ่งนั้นที่ทำให้เค้าตอบมันได้ 

เค้าไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่งในเรื่องนี้
และถึงตอนนี้เค้าก็ยังมั่นใจว่าเค้าไม่เก่ง 
เค้าแนะนำแกเสมอให้ไปถามคนอื่นมาก่อน 
เค้าอยากให้แกค้นคว้าคำตอบจากผู้รู้จริงๆ
อย่างน้อยก็รู้มากกว่าหญิงบ้าอย่างเค้า

แต่มันคือหน้าที่ 
หน้าที่ที่เค้าไม่สามารถละเลยได้ 
การตอบคำถามที่แกอยากรู้ 
แม้เค้าไม่รู้เลยว่าตัวเองจะตอบมันได้มั้ย 
ทุกคำตอบที่ออกไปล้วนมาจากการขอพร 

คู่หนุ่มสาวที่คงเรียกได้แล้วว่าเป็นแฟนกัน 
จะมีสักกี่คู่ที่มานั่งถกกันเรื่องนี้อย่างจริงจังเหมือนเรา 
ทำไมเราไม่ใช้เวลาว่างก่อนจากกันสวีทกันนะ
ทำไมหัวข้อที่พูดมันถึงได้เป็นเรื่องเครียดเพียงนี้

ตั้งแต่รู้จักกันมา มีหลายครั้งที่เค้ารู้สึกโชคดีจังที่ได้เจอแก
แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับครั้งนี้
มันไม่ใช่แค่ความรู้สึกโชคดีที่ได้เจอกัน 
แต่มันดีใจ มันสุข มันอิ่มไปหมด 

เค้าเริ่มไม่รู้แล้วว่าจะเขียนเรียบเรียงมันยังไงกับความรู้สึกที่เพิ่งผ่านมา 
แต่ยังไงเค้าก็จะเขียน แม้ตัวอักษรมันจะสะเปะสะปะ
บางครั้งความสุขคงไม่ได้ต้องการความเป็นระเบียบเท่าไหร่นัก

แกรู้มั้ย เค้าตั้งใจฟังคำถามของแกขนาดไหน 
การตอบคำถามของแก เหมือนการปีนภูเขา 
เค้ากำลังปีนภูเขาที่ชันขึ้นเรื่อยๆ 
กว่าจะไปผ่านไปสักคำถาม 
กว่าจะพิชิตยอดเขาได้สักลูก
เค้ารวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่มี 
เค้ารวบรวมศรัทธาทั้งหมดที่มี 
จนในที่สุดเราก็ได้มานั่งชมวิวสวยๆบนภูเขาลูกที่สูงที่สุดในคืนนี้ด้วยกัน 

วันพรุ่งนี้แกอาจจะชวนเค้าปีนเขาอีกลูก 
วันต่อไปอาจจะต้องปีนอีกหลายๆลูก 
ไม่เป็นไรนะ เค้าชอบปีนเขา ^^


อ้อ เค้าชอบมากเลยนะ 
ตอนที่แกฟังคำตอบเค้า 
แล้วบอกว่ารู้สึกดีกว่าตอนกอดกันอีก 
เค้าก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
:) 
SHARE

Comments