ชายผู้ไม่อาจหลับตาลง

มีหลายคนชอบบอกว่าผมเป็นคนขี้หึง แต่ด้วยความสัจจริง
ผมคิดว่าคำนั้นไม่เหมาะสมที่จะอธิบายตัวตนของผม
สำหรับตัวผมแล้ว เมื่อเรามีสิ่งที่เรารักมากๆ สำคัญกับเรามากๆ
การคอยเฝ้าดูแลและปกป้อง เป็นสิ่งที่ตามมาเองตามธรรมชาติ
เชื่อเถอะว่าไม่มีใครอยากจะเสียสิ่งที่ตนรักยิ่งไป
แต่ลองคิดตามผมดูสิ ความจริงของโลกนี้ช่างโหดร้าย
เมื่อเราหายใจเข้าเรายังต้องหายใจออก
เรากินสิ่งที่เราชอบก่อนจะถ่ายมันออกมา
และแน่นอนทุกคนเกิดแล้วก็ต้องตาย
ในวันใดวันหนึ่ง ด้วยสาเหตุใด สาเหตุหนึ่ง


ในโลกแบบนี้ก็ไม่แปลกไม่ใช่หรือ ที่ผมจะกลัวที่จะสูญเสียเธอไป
ผมจะเริ่มหงุดหงิดและหวั่นวิตกเสมอ เวลาที่ผมส่งอะไรไปแล้วไม่ได้รับกลับมา
คล้ายกับว่ากระบวนการจะไม่สมบูรณ์
ไม่ว่าจะเป็นการส่ง TEXT ไปแล้วเธอไม่ตอบกลับ โทรไปแล้วเธอไม่รับ
ทุกการติดต่อสื่อสารที่ผมส่งไปแล้วเธอไม่ตอบกลับมันทำให้ผมแทบเป็นบ้า
ผมรู้ว่าเธอและทุกคนต้องการพื้นที่ส่วนตัว 
ผมเพียงแต่เป็นห่วงเธอ
ผมกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป
ผมกลัวว่าเธอจะหายไป

หายไปจากผม

สิ่งเดียวที่ทำให้ผมสบายใจคือเมื่อผมและเธอได้อยู่ด้วยกัน
ผมจึงพยายามทุกทางหาเวลาให้ได้อยู่ด้วยกันกับเธอตลอด
เมื่อนั้นทุกอย่างจะสงบสุข พวกเราจะมีความสุข

แต่ต่อให้พยายามมากแค่ไหน การอยู่ด้วยกันตลอดไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้ในชีวิตจริง
สุดท้ายเธอจะคลาดสายตาจากผมไป ผมจึงต้องหาวิธี

ขอบคุณเทคโนโลยี ผมตัดสินใจว่าดวงตาของผมจะเฝ้ามองเธอในทุกๆที่
ผมจะได้อยู่กับเธอในทุกๆที่ที่เธอไป ไม่ว่าจะที่บ้าน ในรถ ที่ทำงาน
ทุกที่ๆที่ผมรู้ว่าเธอจะอยู่ แน่นอนว่าเธอห้ามรู้เรื่องนี้
เธอไม่จำเป็นต้องรู้ มันเป็นความลับของผม

ในคืนแรกหลังจากที่ผมติดตั้งทุกอย่างเสร็จ
คืนนั้นผมรู้สึกสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
โดยปกติก่อนนอนผมจะว้าวุ่น คิดถึงเธอเสมอ
แต่ตอนนี้ผมแค่เพียงหันหน้าไปที่จอ ผมจะเห็นเธอนอนหลับอย่างสงบสุข
ผมมีดวงตาอยู่นับร้อย ไม่มีสิ่งใดที่ผมไม่เห้น ไม่มีอะไรที่จะหลอกผมได้
ผมสบายใจ ค่อยๆหลับตาลง

วูบหนึ่งในใจผมเผลอนึกอะไรได้

แล้วถ้าหากทุกอย่างหายไปเมื่อผมหลับตาล่ะ?


ผมไม่อาจหลับตาลงได้เลย
SHARE
Written in this book
him & her
เขา และ เธอ
Writer
LettersPart
designer
story about him and her

Comments

UDmoonlight
5 months ago
ขอบคุณครับ
Reply
a4ditedata
5 months ago
ทำไมอ่านแล้วกลัว 
Reply