คนดีแบบพระรอง
พระรอง ไม่ว่าจะในซีรีย์ประเทศไหน ก็มักจะเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
ยกเว้นนางเอก...

  ชีวิตมันเริ่มดราม่ากันตรงนี้แหละคุณ เพราะว่าพระรองชอบนางเอกไง พอชอบพอรักก็พยายามทำความดีทุกอย่างเผื่อเธอจะเห็นในความดีแล้วหันกลับมาเทใจให้เรา

สมการของโลกใบนี้มันไม่ใช่อย่างนั้น การที่คุณเทความดีลงไปไม่ได้แปลว่าคุณจะได้ความรักกลับมา คุณทำดีกับเขา ไม่ได้แปลว่าคุณจะได้อัพเวลเป็นคนรักของเขา คุณก็คือคนดีในสายตาเขา คนดีก็คนดีไง...

เรื่องนี้เข้าใจง่ายจะตาย

คนดีไม่ได้เป็นสับเซตของคนรัก
  แต่ดูเหมือนคนทั่วไปจะไม่ได้เข้าใจมันง่ายนัก อย่างเช่นเพื่อนฉันเป็นต้น ฉันลากตัวเองออกจากเตียงดูดซึมคาเฟอีนเพื่อปลุกตัวเองขึ้นจากอาการเจ็ทแลคเพื่อออกมานั่งฟังเพื่อนรักคร่ำครวญถึงคนที่มันรัก

ที่เขาก็ไม่ได้รักมัน...

“เขาบอกว่า ใครมีแฟนแบบกูโชคดีตาย…”

มันพูดแล้วก็ก้มดูดโคล่าอัดคาเฟอีนในแก้วมันฟื้ดใหญ่ ใต้ตาสองข้างของเพื่อนฉันคล้ำจากความเหน็ดเหนื่อยของงานเหมือนทุกครั้งที่เจอ แต่ไม่มีครั้งไหนที่แววตามันจะเศร้าขนาดนี้

“แล้วเขาทำไมไม่เลือกกูวะ...”

นั่นไง!
When she says ‘I wish I could find a guy like you.’ But you’re a guy like you.   

...ก็แบบนี้แหละ รีรัน...
  ที่ว่ารีรันคือนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ตั้งแต่รู้จักกันมาน่าจะครั้งที่โหลแล้ว ที่พิเศษกว่านั้นคือฉันไม่ต้องเห็นผู้หญิงคนนั้น ก็สามารถอธิบายหน้าตาของเธอได้อย่างชัดเจน เชื่อเถอะ ไม่ผิดตัวขาว ขาเล็กเรียวหมวยนิดๆ ผมตรงยาว สาวแว่น เดิมๆ

แล้วมันก็จะไปทำดีให้เขา ดูและเขาทำตัวเองให้น่าสงสาร ทำทุกอย่างให้เขาเห็นใจ เอาความดี ความน่าสงสารเข้าไปหาเขา เพื่อแลกความรัก และ ...
แห้วไงคะ!

มนุษย์เราไม่ว่าหญิงหรือชาย จะมีสิ่งหนึ่งที่พวกเราชอบคือความท้าทาย การที่คุณให้ความดีความสุขสงบใจความน่าสงสาร การคอยรอความรักเขาเหมือนขอทานจะทำให้คุณอยู่ใน ‘โซนปลอดภัย’ ซึ่งความท้ายทายไม่ได้อยู่ในโซนปลอดภัย และนี่คือคำตอบว่าทำไมเพื่อนฉันถึงแห้ว

“คือเขาบอกว่าคนนั้นโชคดี แต่เขาไม่ได้อยากเป็นคนโชคดีไงแก”
“มีคนอยากโชคร้ายด้วยหรอวะ” เพื่อนฉันถามเสียงหลง
“...” จนมุม
“กูไม่ดีตรงไหนวะ”
“ไม่ดีตรงที่ดีไปซะหมดเนี่ยแหละ” ฉันตอบด้วยความรำคาญ กาแฟใกล้หมดฤทธิ์แล้วด้วย...
“มึงงงงง”

คนดีไปซะหมดทุ่มทุกอย่างให้กับคนรัก เพียงแค่ของเศษเสี้ยวความรักของเขากลับมา เหมือนเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ มันทำให้พิมเสนที่แพงมีค่าเหลือแค่เกลือ

“ก็แกทำตัวเป็นพระรองเองนี่หว่า! จะให้ทำไงวะ” ฉันดุมันไปด้วยสุดจะทน
“พระรอง.. ยังไงวะ”
“ก็แบบทำดีให้ตายสุดท้ายเขาก็เลือกพระเอกไง”

มันนิ่งไปอึดใจใหญ่ๆ ใหญ่พอที่จะมี GAP ให้ฉันเดินไปสั่งกาแฟแก้วใหม่มาเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเอง เมื่อฉันมองแววตาสับสนของมัน ลางสังหรณ์ของฉันก็เตือนว่า มันต้องกำลังคิดอะไรพิเรนๆ อยู่แน่ๆ

“แล้ว จะทำอย่างไงให้เขาเลือกพระรองวะ...”
ฮะ... บ้าป่าววะ

ฉันจ้องลึกไปในตาของเพื่อนสนิทตัวเอง พยายามจะค้นหาบางอย่างในสายตานั้นเพื่อความมั่นใจว่าประโยคต่อไปของฉันจะก่อให้เกิดประโยชน์กับมันจริงๆ เพราะถ้าหากว่าฉันเกิดพบว่ามันรักฝังลึกกับคนนี้จริงๆ ประโยคนี้อาจจะช่วยเหลือมันไม่ได้เลย
...โชคดีของแก...

“ก็ไปหานางเอกที่เขามองแกเป็นพระเอกไง” 
SHARE
Writer
semiColon
perfectly incomplete
ⓒ1993 | นักเขียน | นักเดินทาง เขาว่ากันว่าคุณน่าจะมีเพื่อนราศีธนูสักคน คุณน่าจะลองเป็นเพื่อนเราดูนะ

Comments