แรกรักคืนวันเพ็ญ
     เมื่อวันนี้เวียนมาถึงอีกครั้ง ทำให้ฉันคิดถึงวันแรก ที่รู้สึกรักและประทับใจในตัวคุณ

     วันเพ็ญเดือนสิบสองในชนบทเมื่อเกือบสามสิบปีก่อน อากาศช่างหนาวเหน็บ น้ำในสระของวัดในหมู่บ้านเต็มปริ่ม

     งานวัดในคืนวันลอยกระทงคืนนั้น จัดให้มีการแข่งขันเซปัคตะกร้อ ผู้ชายคนนั้นเพิ่งตามจีบฉันตั้งแต่มัธยม เค้าชอบไปนั่งคุยกับป้าของฉันอยู่บ่อยๆ ความไม่พร้อมที่จะถูกใครจีบเป็นแฟนทำให้ฉันไม่อยากคุยด้วย และไล่เค้าตลอดเวลา

     แต่ในคืนนี้คุณเป็นหนึ่งในทีมแข่งขันเซปัคตะกร้อในงานวัด ฉันยืนดูอยู่ข้างสนาม คุณเล่นในตำแหน่งหน้าซ้าย ความประทับใจแรกของฉัน คือการเห็น
คุณตีลังกาฟาดลงฝ่ายตรงข้าม ในที่สุดทีมคุณได้ถ้วยรางวัลจากการแข่งขันเซปัคตะกร้อในปีนั้น

ความเท่และมีเสน่ห์ของนักกีฬาในคืนนั่น คือ ความประทับใจแรกทีีฉันแอบมีใจให้
     เมื่อการแข่งขันจบ นักกีฬาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เราเดินดูงานวัดยิงปืนชิงตุ๊กตา นั่งชิงช้าสวรรค์ แต่เราไม่ได้มีเงินมากพอที่จะยิงหรือนั่งได้หลายๆ รอบ

     เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน พระจันทร์เต็มดวงสว่างจ้าบนท้องฟ้า อยู่ตรงศีรษะพอดี การลอยกระทงอย่างเป็นทางการเริ่มขึ้น

     ชาวบ้าน หนุ่มสาว และเด็กต่างหามุมว่างรอบสระน้ำของวัดให้กับตัวเอง ไม่มีแสงไฟมีเพียงแสงของพระจันทร์วันเพ็ญส่องขาวนวลทั่วท้องฟ้า ไอเย็นจากน้ำเพิ่มความหนาวมากขึ้น แม้จะใส่เสื้อแขนยาวและหมวกไหมพรหมก็ยังสัมผัสได้

เราสองคนใช้กระทงใบเดียวกัน จุดธูปเทียนยกอธิษฐานพร้อมกัน กระทงถูกปล่อยลงน้ำ เราช่วยกันวิดน้ำเบาๆ โดยหวังว่าเทียนจะไม่ดับและกระทงจะไม่คว่ำ. ในความรักของหนุ่มสาวมองทุกอย่างเป็นเรื่องรัก มากกว่าการขออภัยพระแม่คงคาในตอนนั้น
     กระทงของเราลอยไปกลางสระน้ำอันกว้างใหญ่ จนลับสายตา ฉันไม่ลืมคำอธิษฐานที่คุณสารภาพในคืนนั้น มันเป็นคำสารภาพที่ทำให้ฉันรู้ถึงความรู้สึกแรกรักของเรา จนเราได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
แม้ว่าวันเวลาจะผ่านมาเนิ่นนาน ฉันก็ยังจำเรื่องราวดีๆ ของเราได้เสมอ ในคินนี้เราไม่มีโอกาสไปสัมผัสบรรยากาศในชนบท ไม่มีอากาศหนาวให้สัมผัส แต่เราก็ยังพาลูกของเราลอยกระทงในแบบของเรา
สัญญานะว่าจะอยู่กันจนนิรันดร์

ปลายฟ้า

14 พ.ย. 59

SHARE
Writer
plaifah
It' my life.
เศษเสี้ยวของชีวิตที่อยากเล่าให้ฟัง

Comments