"แล้วชีวิตก็บอกกับเราว่า..."
"แล้วชีวิตก็บอกกับเราว่า..."

ณ ร้านกาแฟเล็กๆ ร้านหนึ่ง ฉันนั่งอ่านหนังสือ "แล้วชีวิตก็บอกกับเราว่า" ของนิ้วกลม 
ที่ซื้อติดกระเป๋าไว้เมื่อ 2 วันที่แล้ว หนังสือที่เพิ่งออกมาไม่นาน 
ฉันใช้เวลาว่างเดินเข้าร้านหนังสือจนชิน ไปห้างไหน 
ร้านที่ต้องแวะเข้าไปเสมอคือร้านหนังสือ
ไม่ว่าจะซีเอ็ด นายอินทร์ บีทูเอส หรือล่าสุดร้านบุ๊กเฟรนด์ที่ไม่ค่อยเจอสาขาที่ไหน 
ทุกร้านจะวางหนังสือแนะนำและขายดีไม่ต่างกัน 
ฉันใช้เวลาค่อยๆ เดินลัดเลาะดูชั้นหนังสือทีละชั้น หมวดหนังสือแยกเป็นหมวดๆ ไป 
เรียกได้ว่า ฉันกับหนังสือเราเป็นเพื่อนสนิทที่เจอกันมากกว่าเพื่อนในชีวิตจริงเสียอีก


ฉันเลือกหยิบหนังสือของพี่เอ๋ นิ้วกลมมาด้วยเหตุผลง่ายๆ
คืออยากหาอะไรสั้นๆ อ่านแล้วมาแกะโครงสร้างการเขียนดู
เป็นการพักผ่อนและได้พัฒนาทักษะการเขียนของตัวเองไปด้วย
แต่พอได้เปิดอ่านแล้ว ก็ต้องพับปิดและครุ่นคิดตามอยู่หลายบท
กลายเป็นว่า คราวแรกที่ตั้งใจอ่านแบบรวดเดียวจบ
ต้องมานั่งละเมียดๆ ทีละหน้า...และย่อยชีวิตตามไปด้วย
มีตอนหนึ่งในคำนำผู้เขียน พี่เอ๋ตั้งคำถามตามชื่อหนังสือไว้อย่างน่าสนใจว่า
"แล้วชีวิตก็บอกกับเราว่า..." แกบอกกลายๆ ว่าสิ่งที่แกเรียนรู้
ชีวิตไม่ได้บอกอะไรกับเรา , ชีวิตไม่ได้ใบ้อะไรเรา
ทีแรกเราเหมือนรู้ดี แต่จริงๆ แล้วเราไม่เคยรู้อะไรเลย


ฉันคิด , เอ้อ...จริงๆ ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้
ประโยคสั้นๆ นั้นทำให้ฉันนั่งทบทวนถึงตัวเองด้วย
ที่ผ่านมาฉันเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตเลย
หรือเพราะชีวิตมันกว้างใหญ่ เกินกว่าที่เราจะเรียนรู้ได้หมด 

ฉันกลับมาเขียนไดอารี่ได้เดือนกว่าแล้ว
เหตุผลเดียวที่อยากเขียน 
เพราะไม่อยากให้เรื่องราวในชีวิตไหลผ่านเหมือนน้ำ
ที่เราเองก็จำไม่ได้...
ฉันเสียดายอายุ 27 ของตัวเอง
และรู้ว่าฉันจะมีอายุ 27 ปี 2 เดือน 3 วันได้แค่วันนี้วันเดียว
ฉันเลยตัดสินใจเขียนไดอารี่...
ไดอารี่ที่สั้นโคตรๆ เพราะมีแค่ตาราง 2 ช่อง 
ช่อง "สิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้" กับ "ช่องทบทวน"
ช่องหลัง , คือ ช่องที่ไว้เขียนสิ่งที่อยากทบทวนในแต่ละวัน
วันนี้ใช้เงินเยอะไป , พูดจาไม่ดีขี้เหวี่ยง
หรือทำงานเถลไถลไปหน่อย
พอเวลาผ่านไปอาทิตย์เดียวมานั่งเปิดผ่านๆ 
เรียนรู้ได้ว่า "ชีวิตสอนเราเยอะแยะเลย"

มนุษย์มักจะทำอะไรซ้ำๆ ซาก และผิดซ้ำซาก
ฉันเรียนรู้ว่านิสัยบางอย่างก็แก้ยากเหมือนรากไม้ที่ดินอยู่ในดินที่ระแหง
กว่าจะปรับได้ก็ต้องค่อยๆ รดน้ำมันไปทีละนิดอย่างอดทน
ตลกดีที่หลายครั้งเรามักดูแลชีวิตเราในแง่ของความมั่นคงทางการเงิน
ความสวยงาม เพื่อน มิตรภาพ ฯลฯ
แต่เราลืมดูแล "กุญแจ" ของชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ
การอ่านไดอารี่ทบทวนทำให้ฉันรู้ว่าปัญหาที่เกิดในชีวิตหลายๆ อย่าง
มันมาจากหัวใจที่ไม่ได้ดูแล
ปัญหาของใจ - มันส่งผลถึงปัญหาของชีวิต
เหมือนเครื่องยนต์ที่ต้องถ่ายน้ำมันเครื่องและตรวจสภาพบ้าง
ฉันอ่านหนังสือของพี่เอ๋  , พร้อมเรียนรู้จักชีวิตของตัวเองไปด้วย

หนังสือบางเล่ม
คนบางคน
สถานการณ์บางอย่างในชีวิต
มันสอนเราเสมอ
และถ้าถามว่า "แล้วชีวิตก็บอกกับเราว่า..." อะไร

ฉันไม่รู้เลย
ชีวิตไม่ได้บอกอะไรไว้เลย
รู้แค่ว่า วันนี้ , 
ชีวิตในวันนี้
ฉันจะเรียนรู้และทำมันอย่างดีที่สุด
เพราะแท้จริงแล้ว
ชีวิต คือ สิ่งที่ต้องเรียนรู้ตลอดชีวิต
SHARE

Comments

imonkey7
11 months ago
นิก็คงได้เวลาเคาะสนิทบ้างแล้ว
อู้ไปเล่นเกมสะนาน
Reply
Looksorn
11 months ago
กลับมาไวๆ นะ อยากอ่านงานเขียนเฮียเเล้ว  : ))
Rainbowlaughs55
10 months ago
ชอบการเขียนไดอารี่ เพราะมันเป็นที่ๆ เราสามารถสะท้่อนตัวเองได้ดีที่สุดแล้ว พอกลับมาอ่านทีไร ก็ได้กลับมาทบทวนสิ่งต่างๆ ที่มันสอนเราด้วย (:
Reply
1928
10 months ago
ชอบวิธีการเขียนมากๆเลยค่ะ :)
Reply
pimsiri
6 months ago
เพิ่งอ่านเล่มนี้จบเหมือนักนค่ะ อยากเขียนรีวิวบ้างจัง 
Reply
HiddenMeaning
6 months ago
ชอบที่เขียนไดอารี่แบ่งเป็นสองช่อง ขอยืมแนวคิดนี้ไปทำบ้างนะครับ หวังว่าจะได้เจอคุณที่รัานหนังสือสักแห่งครับ
Reply
Looksorn
4 months ago
ค่าา : )