แสงแดด
หลายวันแล้วนะ..... ที่ไม่เหันsunlight พระอาทิตย์ ไม่มี...
หลายวันมานี้ฝนตกทำให้พื้น เชอะแชะ
ท้องฟ้ามึดมนเป็นสีเทา
หนาวมากกกไร้เชิ่งความอบอุ่น
วันนี้เป็นวันที5 ที่เราเฝ้ารอ แสงสหว่างจากพระอาทิตย์
จะผิดไหม... จะโรดจิตไหม...จะบ้าไหม...
ถ้าเราจะบอกว่าเราตกลุมรักสิ่งที่ไม่มีชีวิต!!!
เราชอบมองท้องฟ้า ขอบดูก้อนเมก ทุกคั้งที่ดู มันทำให้รู้สึกสะหงบ เบาสะบายใจ ทำให้รู้ว่า
เราก็แค่คนทำมะดาไม่ต้องพยายาม อะไรให้มาก ก็แค่สิ่งเล็กๆสิ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับท้องฟ้า แค่หายใจอยู่บนโลกใต้ท้องฟ้าก็พอ
บางคั้งก็รู้สึกเหมือนมีใครคนหนึ่งอยู่บนท้องฟ้า ทุกคั้งที่รู้สึกแย่ เราจะแหงนมองขึ้นไป และ ในทุกๆคั้งท้องฟ้าก็จะอยู่ตรงนั้นสเหมอ เหมือนจะเข้าใจเรา มองและส่งความรู้สึกให้ก้อนเมกได้รู้ ...เราชอบต้นไม้ เพราะต้นไม้เป็นร่มให้เรา เป็นที่พักใจ
เราชอบสายลม เพราะมันทำให้เราผ่อนคราย
เราชอบแสงแดดเพราะ ให้ความอบอุ่นแก่เรา
ทำให้ใจอบอุ่นด้วย
ทุกๆอย่าง ท้องฟ้าสายลมต้นไม้แสงแดด...อยู่กับฉันสเหมอมา ตั้งแต่เด็กๆ ในทุกๆคั้ง 
แต่ว่า หลายวันมานี้ ฝนตก ไร้เชิ่งแสงแดดสายลม ท้องฟ้ามนหมอง.ก้อนมากเป็นสีเทา ต้นไม้เปียกชื่น ไร้เชิ่งลมและแสงแดด 
ทำให้มะนุษตัวเล็กคนหนึ่งหนาว ปล่อยให้โดดเดิ่วย .ปล่อยให้ต้องรอ.อีกนานไหมกว่าทุกอย่างจะกรับมาเป็นดั่งเดีม
สายฝนทำให้เราเศร้า..หลืว่า เราเป็นโรดจิต
เราไม่ขอบฝน
เพราะสายฝน พรากแสงแดดสายลมก้อนเมกไปจากเรา....จน.บางคั้งเราก็คิดว่าความรู้สึกของเราเหมือนละบบเรด์า อยู่ดีๆก็เศร้าขึ้นมาเสยเลยแล้ว.ฝนก็ตก เหมอืนเรารู้เลยว่าฝนจะตก
เราคงโรดจิตจริงมั้ง55555
ทุกคั้งที่ฝนตกมันทังเหงาทังเศร้า ก็แค่ฝน แต่ทำไหมมันส่งผนต่อจิตใจ
ไม่ขอบเสียงฟ้าร้อง..
ตอนนี้เหมือนคนอกหักไปเลย ...



SHARE
Written in this book
notopic
Writer
ISFJ
skyline and sun
some things in my mind

Comments