$$$ปัจจัยพื้นฐานที่ฉันควรจะมี
    ฉันกำลังวางแผนชีวิตอยู่...ทำไมเพิ่งคิดได้นะ แต่มันก็คงไม่สายเกินไป 
    ใครว่าเงินเป็นสิ่งไม่จำเป็น...ตอนนี้ฉันเริ่มเถียงใจขาดดิ้น ความโลกสวยในสมัยละอ่อนที่ว่าเงินซื้อไม่ได้ทุกอย่างเริ่มเจือจางลงไป
...เงินไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่างแต่เงินเป็นปัจจัยพื้นฐานที่ทำให้ทุกอย่างสมบรูณ์ยิ่งขึ้น...
   การเรียน....มีเงินเป็นปัจจัยพื้นฐานถึงจะเรียนต่อในชั้นที่สูงขึ้น ๆ 
   ความรัก....มีเงินเป็นปัจจัยพื้นฐานในการหาซื้อสิ่งของดี ๆ เพื่อเอาใจคนที่คุณรัก ซื้ออาหารที่เขาเหล่านั้นชื่นชอบเป็นพิเศษ รวมไปถึงของขวัญล้ำค่าเนื่องในโอกาสต่าง ๆ 
     ความรักที่ว่านี้ไม่ใช่เป็นเพียงความรักระหว่างคนรัก ชาย-หญิงเท่านั้น รวมไปถึงความรักที่เกิดขึ้นทั่วไป รักเพื่อนฝูง รักพี่น้อง ญาติสนิทมิตรสหาย หมูหมากาไก่แมวนกปลา และอีกมากมาย 
     ฉันจึงเริ่มคิด...คิดอะไรนอกเหนือจากปกติขึ้นมาอีกสักอย่าง คือ ฉันต้องวางแผนเก็บเงินเป็นการใหญ่ ทั้ง ๆ ที่ควรคิดจะทำมาตั้งนานแล้ว (ทำไมเพิ่งคิดได้) ในอนาคตที่จะใกล้หรือจะไกลก็มิอาจคาดเดาได้ ฉันก็จะมีปัจจัยพื้นฐานในการทำอีกหลายอย่างมากมายที่อยากทำได้...ดังหวัง
    ปล.การเก็บเงินสำหรับมนุษย์เพศแม่ที่มีเท้าคู่เดียวแต่มีรองเท้าร่วม 20 คู่ (ไม่นับที่ทิ้งไปแล้ว) กระเป๋าอีก 10 กว่าใบ (ไม่นับที่ทิ้งพร้อมบริจาคไปแล้วด้วย) จึงเป็นการยากและท้าทายมากโข
ขอให้ทำได้ด้วยเถิดเพี้ยง ! (ขอใจตัวเอง)
     
   ศรัทธาในสิ่งที่ทำอยู่
...อดทนพอต่อสิ่งที่กำลังทำ
...ซื่อตรงต่อความรู้สึกตนเอง
...เท่านั้นก็จะสำเร็จ
                        ...ฉันมั่นใจ...

    อดทนรอหน่อยนะพ่อ เข้มแข็งรอหน่อยนะแม่ หนูจะหาของขวัญวันที่เคยสัญญากันมาให้

#$$$

SHARE
Written in this book
เมื่อวานของวันพรุ่งนี้
แต่ละวันความรู้สึกเกิดขึ้นมากมายในทุก ๆ ช่วงหายใจ แต่ความรู้สึกหนึ่งเดียวที่ติดตรึงไม่สามารถลบออกจากสมองและหัวใจได้ นั่นหล่ะ คือ สิ่งสำคัญที่น่าจดบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำ .ไม่ว่าเรื่องร้ายหรือดี. #ฉันจะจดบันทึกทุกวันตราบที่ฉันยังมีความรู้สึก
Writer
Juji
เทพารักษ์
รู้สึกดีสักพัก จะรู้สึกรักไปเอง ❤

Comments