เมื่อคุณหลงในวงกตชีวิต จงคิดถึงสิ่งนี้ก็แล้วกัน..

โลกนี้ประกอบด้วยศาสตร์หลายศาสตร์นัก..

เจ้าต้องเลือก... เด็กน้อย..

เจ้าต้องเลือก

ความกระหายและความอยากรู้ของเจ้ามันไร้ค่า
มีมากไปก็ไม่เกิดประโยชน์หรอก...

จงเลือก และตั้งหน้าตั้งตาเรียนไปซะ

จงเข้าไปสู่ระบบการศึกษามาตรฐานที่พวกเราชนรุ่นหลังคิดไว้แล้วว่าดี

เจ้าจะต้องผ่านบทนี้ และบทนั้น เพื่อมาสอบและเอาหลักฐานยืนยันไปเทียบกับเพื่อนๆเจ้า
นี่ไงหล่ะ คือวิธีการที่เจ้าจะสามารถดำรงตนในโลกนี้ได้ต่อไป

มาเถิด มันใกล้เวลาที่เจ้าต้องตัดสินใจเข้าทุกที

เจ้ารีบเลือกและรีบตรากตรำเรียนไปเพื่อให้ระบบทุนนิยมใช้งาน
เข้าไปในสังสารวัฎแห่งความไร้อิสระภาพ 
วัฎจักรที่ไร้ซึ่งความฝันและไม่เหลือรอยรั่วให้เกิดความผิดพลาด

เจ้าพร้อมหรือยัง?

นี่เจ้าก็แก่ขึ้นทุกปีๆ ยังมีความฝันเหมือนเด็กๆอยู่อีกหรือ
เจ้าต้องยอมแพ้กับความฝัน และเดินหน้าเข้าสู่ระบบไร้รอยต่อ
ที่ที่ซึ่งชื่อเสียง เงินตรา และสังคมเป็นใหญ่ 
ใครเล่าจะมาสนใจความต้องการของเจ้า ไม่มีหรอก.. 

ทดสอบตัวเองเข้า ทดสอบตัวเองกับคนอื่น

เปรียบเทียบเข้า เปรียบเทียบตัวเองให้รู้ วัดค่ากันไปเลยว่าใครเก่งใครห่วย
วัดลำดับสิ วัดเข้าไป ความประสบความสำเร็จมีมาตรวัดเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
มองคนอื่นเยอะๆ แล้วจะรู้ว่าเจ้ากากเดนเพียงใด ขยันและอดทน สู้เพื่อเอาชนะสิ! สู้..

..

จะมีกี่คนที่ยอมหยุดเสียงเซ็งแซ่ของสังคมและความเป็นมาตรฐาน

หันกลับมามองตัวเองและยอมรับกับชีวิตตัวเองตอนนี้ว่า
'ฉันมาที่นี่ เพื่อจะมาเอาอะไร' และ
'ฉันจำเป็นต้องมองคนอื่นไหม ในเมื่อเราไม่ได้อยากเป็นแบบเขา'

ทุนนิยมทำคนฝันคนแตกสลาย

การเงินทุ่มซื้อโฆษณา เพื่อกระจายความปารถนาลวงให้มีอยู่ค้ำสังคม

จะหาความต้องการจากส่วนลึกของเราได้ยังไงดี

เสียงเพรียกแห่งความจำเจดังขึ้นอีกครั้ง
ย้ำเตือนถึงอิสรภาพที่เลือนลางในวัยเด็ก
จำไม่ได้แล้ว... ช่างจางและเหมือนจะหายไปตามกาลเวลา

เพราะเห็นแก่เงินและลาภยศมากไป
หรือเพราะลืมคุณค่าของชีวิต ไม่สิ.. เราทำมันตกหล่นไปตอนไหนหรือเปล่า

อาจจะเป็นในช่วงวัยที้เรามองคนอื่นเยอะเกินกว่าตัวเอง
อาจเป็นช่วงที่รีบร้อนจนลืมไปว่าทุกอย่างมีกาลเวลาของมัน

อยากจะหว่านเมล็ดและเห็นดอกไม้บานเลยย่อมไม่ได้
และดอกไม้ที่บานอยู่หากรั้งจะเด็ดออกมาจากที้อยู่ของมันก็ย่อมเหี่ยวเฉาไป

ทุกอย่างมีวาระและความเหมาะสม
ทุกคนมีจุดยืนและเลือกชีวิตตนเองได้

อยู่ที่โอกาส อยู่ที่เวลา อยู่ที่จังหวะชีวิต
ไม่มีใครห้ามกระแสของผลแห่งการกระทำได้
ไม่มีใครมีสูตรเด็ดเคล็ดลับ

ทุกคนอยู่ในโลกแห่งมายาและการหลอกลวง
เชื่อได้เพียงอย่างเดียวคือจิตใจที่เข้มแข็งมั่นคงของตัวเอง

มันไม่ผิดที่จะเลือกชีวิตต่างออกไป
เพราะทุกชีวิตคือชีวิต และทุกชีวิตในโลกมีความหมาย

เป็นธรรมชาติ เป็นธรรมดา ไม่ใช่ความดันทุรัง ไม่ใช่การเปรียบเทียบประเมิณค่า
จับกระแสแห่งความเป็นตัวเองไว้ให้มั่น

ระลึกถึงมันเมื่อหลงเหมือนเจอเขาวงกตในชีวิต
ถามตัวเองซ้ำๆ เราคือใคร เราเคยเป็นใคร และเราจะทำอะไร
ถามและคุยกับตัวเองเรื่อยๆ เป็นยาใจคอยป้องกันสภานการณ์วิกฤติและสับสน

เมื่อถึงเวลา จะได้หยิบ 'น้ำยาแห่งความเป็นตัวเอง' มาใช้ได้ทันท่วงที
เมื่อพลาดพลั้ง จะได้ยืนหยัดขึ้นมาด้วยท่วงท่าที่ถนัด 
เมื่อล้มเหลวและไม่มีคนอยู่ข้างๆ จะได้กอดตัวเองเป็น

เชื่อมันในความเป็นตัวเอง
ยืนหยัดและแสดงจุดยืนของตนเองให้ชัด

ไม่มีใครพรากมันไปจากเธอได้หรอก เด็กน้อย..

แม้โลกจะโหดร้ายมากก็ตาม...
SHARE
Writer
Moommong
writer photographer
Facebook: moommongpage / มุมมอง เว็บไซต์ระบายปัญหาแห่งแรกของไทย : www.moom-mong.com มีปัญหาชีวิตอยากระบาย มาระบายได้เลยครับ ทุกคนในมุมมองพร้อมเข้าใจคุณ ชีวิตมีเรื่องราวมากมาย หมื่นแสนปัญหา ร้อยพันความสมหวัง มากเกินกว่าจะยึดติดอยู่ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้ 'มุมมอง' เกิดขึ้นมาเพื่อเตือนสติผู้อ่าน ให้อย่ามองอะไรเพียงมุมเดียว.. ทุกเรื่องราว มีมิติ มีความลึก มีมุมมีองศา สามารถมองเรื่องดีเป็นร้าย ร้ายเป็นดีได้เสมอ.. อยู่ที่ทัศนคติของคน ว่าจะมีปัญญาพลิกแพลงได้มากน้อยเท่าไร..

Comments