โอ โอ อ๋อ เออ อืม อ่าว เอ้อ อืม... การตระหนักรู้ของเด็กน้อย


โอ..

นี่เรากลายเป็นผู้ใหญ่เห่ยๆแล้วหรือนี่
สะอิดสะเอียนจัง

แต่จำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายเราปล่อยให้อารมณ์นำเหตุผลเมื่อไหร่
จำไม่ได้ว่าทำตามความฝันโดยไม่สนใจผลที่ตามมาตอนไหน
จำไม่ได้แล้วว่าการสนุกหลังเลิกเรียนเป็นยังไงในเมื่อตอนนี้ความรับผิดชอบรุมเร้า

มากเกินพอ คนคนหนึ่ง..
ไม่น่าเชื่อว่าเด็กน้อยใสๆจะแปลงร่างมาคนคนนี้ได้เลย

โอ..

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่จิตใจเรากลายสภาพ
สิ่งมีชีวิตที่เป็นอยู่เริ่มห่างไกลเส้นทางแห่งความพอดีไปทุกที..

ความอยากจะเอาเงินในอนาคตมาใช้โผล่มากจากไหน
ความทะเยอะทะยานในชื่อ เสียง เกียรติยศ
และการสรรเสริญมาอยู่ในพจนานุกรมชีวิตได้ยังไง

ทำไมเลือกคบคนน้อยลง
ทำไมเชื่อใจคนยากจัง

เด็กคนหนึ่งที่ไม่คิดอะไรและใช้ชีวิตตามสัญชาติญาณและให้สิ่งรอบข้างนำไป
กลายเป็นชายหนุ่มที่นั่งเขียนบ่นเพื่อย้ำเตือนสิ่งที่ตนเองเป็น
เพื่อย้อนระลึกถึงที่มา..

อ๋อ...

เพราะเราให้คนอื่นตัดสินใช่ไหม?

..

น่าจะใช่แหละ..

ตั้งแต่เราโตมา เราอยู่กับตัวเองและสงคมคับแคบมาโดยตลอด
พอเริ่มเป็นผู้ใหญ่ทำให้ต้องเจอคนเยอะขึ้น มากขึ้น
เด็กน้อยจะต้องกังวลกับเส้นทางชีวิตของตัวเองแน่ๆ

เพราะเปรียบเทียบ
เพราะอ้างอิง

เพราะเด็กน้อยเริ่มเห็นคนอื่น และเริ่มเอาความคิดของคนอื่นมาตัดสินตัวตนอันใสสะอาด

เริ่มมีคำว่า ถูก ผิด..
ทั้งๆที่โลกแท้จริงไม่มีการตีความใดใด

เริ่มมีคำว่ารับผิดชอบ และความคาดหวัง
ทั้งๆที่พวกเราทุกคนก็คือคนที่มีสองมือสองเท้า เหนื่อยได้ พักได้

เออ..

นี่คนเราถูกตรึงอิสระภาพไปกับความคาดหวัง
และมีชีวิตอยู่เพื่อผจญภาระไม่จบไม่สิ้นหรือนี่

ชีวิตไม่น่าหดหู่ และน่าเศร้าขนาดนั้นกระมัง
กระนั้นคนบางคนยังยิ้มกว้างได้สุดปาก
และยังพูดพร่ำถึงชีวิตที่สมดุล สนุก และมีความสุขอยู่

อืม..

ฉันเคยได้ยิน ว่าผู้ใหญ่ที่สนุกกับการทำงานมีอยู่จริง
และฉันเคยเป็นเด็กที่ปารถนาจะเป็นผู้ใหญ่น่ารักคนนั้น

อ่าว..

โลกยังเหมือนเดิม และเราก็ยังเป็นเด็กคนเดิมนี่นา..

ยังมีเพื่อนฝูง มีการผจญภัย มีอีกหลายช่วงเวลาชีวิตข้างหน้าที่ท้าทายให้ก้าวไปอย่างมั่นคง
ในโลกที่ดูจะน่าเบื่อและจืดชืด ยังมีมิตรภาพ ความเมตตา และการเอื้ออาทร
ยังมีสิ่งดีๆ ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างให้ลอง

เอ้อ...
จะเครียดทำไมหละหนุ่มน้อย

อย่ารีบจบชีวิตตัวเองเร็วนักสิ
หลายอย่างกำลังรออยู่นะ

อืม

แล้วเด็กน้อยก็กลับมาอีกครั้ง..
SHARE
Writer
Moommong
writer photographer
Facebook: moommongpage / มุมมอง เว็บไซต์ระบายปัญหาแห่งแรกของไทย : www.moom-mong.com มีปัญหาชีวิตอยากระบาย มาระบายได้เลยครับ ทุกคนในมุมมองพร้อมเข้าใจคุณ ชีวิตมีเรื่องราวมากมาย หมื่นแสนปัญหา ร้อยพันความสมหวัง มากเกินกว่าจะยึดติดอยู่ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้ 'มุมมอง' เกิดขึ้นมาเพื่อเตือนสติผู้อ่าน ให้อย่ามองอะไรเพียงมุมเดียว.. ทุกเรื่องราว มีมิติ มีความลึก มีมุมมีองศา สามารถมองเรื่องดีเป็นร้าย ร้ายเป็นดีได้เสมอ.. อยู่ที่ทัศนคติของคน ว่าจะมีปัญญาพลิกแพลงได้มากน้อยเท่าไร..

Comments

nat_busters
2 years ago
สู้ๆ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามที่ใจปรารถนาครับ
เจ้าชายน้อย (มุมมอง)
Reply
131216
2 years ago
เริ่มตั้งคำถามกับตนเองหลังเรียนจบ ด้วยประโยคที่ว่า  "จาก......... เราได้เรียนรู้อะไร?" กับทุกเรื่อง เกือบทุกวัน จนทำให้ชีวิตงานที่อาจจะดูจำเจในสายตาคนอื่นมีเรื่องที่สนุกและน่าตื่นเต้นเกิดขึ้นทุกวันค่ะ เพราะพบว่าเราไม่มีทางคิดเหมือนเดิมเมื่อเวลาผ่านไป มันต้องถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นค่ะ
Reply