ชายผู้เข้าใจแต่ทำอะไรไม่ได้



เคยมีคนพูดกับผมว่าความรักเปรียบเหมือนกับความตาย สำหรับตัวผมแล้ว มันเป็นสองสิ่งที่ผมไม่คิดเลยว่ามันจะเหมือนกัน แน่หล่ะในหลายๆภาวะ หลายๆแง่มุม มันมีความเกี่ยวเนื่อง
กันอยู่ไม่น้อย เรียกได้ว่าหากได้เริ่มครุ่นคิดอย่างจริงจังแล้ว เส้นด้ายบางๆ ที่เรามองข้ามไป
จะค่อยๆผุดขึ้นมา หลายๆคน ตายเพราะความรัก และอีกหลายๆคน ตายเพราะความกลัว
ที่จะสูญเสียความรักไป ความรักเป็นสิ่งแบบนั้นเอง มันทั้งให้ความหวัง และนำพาความสิ้นหวัง
มาพร้อมๆกัน อย่างน้อยที่สุด ตัวผมและอีกหลายๆคนกลัวตาย แน่นอนพวกเรารักตัวเอง 
มันจึงเป็นเหตุผลที่พวกเรากลัวความตาย 

ไม่มีใครอยากให้คนที่เรารักจากไป


คนที่พูดกับผมว่าความรักเหมือนกับความตาย ไม่ได้เอ่ยต่อว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น เขาเพียงแต่บอกว่าเมื่อถึงเวลา ผมจะเข้าใจสิ่งที่เขาพูด คำพูดนั้นติดค้างอยู่ในลิ้นชักหัวสมองผม มันติดคาเก้งๆกังๆอยู่ทำให้ปิดตู้ไม่ได้ หลายครั้งที่ผมพยายามคิดถึงมัน แต่สุดท้ายผมก็ลืมมันไป ปล่อย
มันให้คาอยู่ที่นั่น มีหลายเรื่องในชีวิตที่เราไม่อาจขบคิดให้แตกฉานได้ เรื่องนี้ก็คงเป็นหนึ่งในนั้น




ณ ตอนนี้ วันนี้ นาทีนี้ เรื่องพวกนั้นหวนกลับมาหาผมอีกครั้ง อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะถึงวันใหม่ 

วันพรุ่งนี้ 
วันที่ผมจะต้องไปพบกับเธอ 
วันที่เธอกำลังจะบอกเลิกผม 

แม้ความรู้ทั้งหมดที่สั่งสมมาจะบอกผมว่าการที่ผมจะสูญเสียเธอไปในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านั้น เป็นการเสียเพียงจิตใจ เธอไม่ได้ตายไป เธอยังมีชีวิต และผมยังมีโอกาสของผมอยู่ แต่จิตใจของผมกลับบอกตรงข้าม เธอยังมีชีวิตอยู่ทั้งที่ไม่มีชีวิต การจากกันครั้งนี้จะลบเลือนตัวตนของเราสองคนให้หายจากไป และไม่มีสิ่งใดที่ผมจะทำได้เพื่อหยุดยั้งมันเช่นเดียวกับที่ผมหยุดยั้งความตายไม่ได้ มันทำให้ผมนึกอะไรได้บางอย่าง


ก่อนหน้าก็ไม่มีเธอ 
จากนั้นก็มีเธอ 
บัดนี้ไม่มีเธอ 
แล้วเราจะถือสาอะไร 
ทั้งตัวผม ทั้งตัวเธอ 
เราต่างเกิดและจากไปกับความว่างเปล่า 



ผมคิดว่าผมเข้าใจมันแล้ว
แต่ให้ตายสิ ผมยังคงทำใจไม่ได้อยู่ดี
SHARE
Written in this book
him & her
เขา และ เธอ
Writer
LettersPart
designer
story about him and her

Comments