หนึ่งความผิดพลาด ย่อมเกิดขึ้นจากหลายสาเหตุ

เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้น สิ่งแรกที่คุณคิดคืออะไร 

เมื่อคุณได้เลิกกับใครสักคน เมื่องานที่คุณตั้งใจทำกันมาล้มเหลวไม่เป็นท่า เมื่อการเล่นกับเพื่อนกลายเป็นเรื่องดราม่าไปซะได้ เมื่อคุณพูดเรื่องบางอย่างขึ้นมาผิดจังหวะ และอีกมากมาย

ทุกเรื่องล้วนเป็นสิ่งที่คุณไม่อยากให้เกิด มันคือความทรงจำแย่ๆในชีวิต เป็นเหมือนลูกอมที่มีรสขมแทนที่จะหวาน

เมื่อเกิดเรื่องขึ้นมักจะมีบุคคลอยู่สองประเภทเผยออกมา 
1.คนที่เอาแต่โทษคนอื่นและไม่เคยมองว่าตัวเองผิด
2.คนที่โทษตัวเองอยู่เสมอ

แต่มนุษย์เกือบทุกคนก็มีนิสัยทั้งสองอย่างนี้อยู่ในตัวด้วยกันทั้งนั้น แต่อยู่ที่ใครจะมีข้อไหนมากกว่ากัน

เมื่อผิดพลาด สิ่งแรกที่เรามองหาคือใครสักคนให้มารับความผิดพลาดนั้น เป็นเพราะแกนั่นแหละที่ไม่ยอมช่วย แกไม่ยอมทำ แกนั่นแหละเล่นแค่นี้ทำไมต้องโกรธด้วย

นั่นคือสิ่งแรกที่เราคิดขึ้นมา

ความรู้สึกผิดพลาด มันทำให้เราเกิดความไม่พอใจ และเมื่อไม่พอใจเราจะรู้สึกว่าต้องเป็นเพราะใครสักคนแน่ๆ 

หลายครั้งเราลืมตัว

เราลืมตัวและยกความผิดพลาดทั้งหมดไปไว้ที่ใครสักคน ทั้งๆที่เราเองก็เป็นส่วนหนึ่งในสาเหตุนั้น

และเพราะความลืมตัวนี่เอง ทำให้เราเผลอไปทำร้ายความรู้สึกใครบางคนอย่างไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อเราได้พูดหรือกล่าวโทษใครสักคนออกไปแล้ว มันเหมือนเป็นการระบายไปในตัว และหลังจากนั้นอารมณ์เหล่านี้จะหายไปเอง เวลาต่อมาเราอาจลืมด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไปบ้าง

แต่อีกคนหนึ่งละ เขาจะลืมได้เหรอ?

เราอาจจะโกรธ โกรธที่เขาทำผิดจริง โกรธที่ผลมันออกมาล้มเหลว แต่เราไม่มีสิทธิ์ไปดุด่าเขา เพราะเขาเองก็ผิดหวังไม่ต่างกัน

ลืมไปหรือเปล่า?

วินาทีนั้นเขาก็ตกอยู่ในสภาวะเดียวกับเรา เขาก็คาดหวังเหมือนกัน แต่ที่ต่างคงเพราะเขาเลือกจะนิ่งเงียบ ขณะที่เรากลับโทษให้คนอื่นผิด(ถึงจะเป็นในช่วงอารมณ์หนึ่งก็ตาม)

คำกล่าวโทษบางคำ แม้จะเป็นคำที่มีความหมายเล็กๆไม่รุนแรง แต่เมื่อพูดมันขึ้นมาในช่วงเวลาที่กำลังหมดหวัง นั่นย่อมส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของเขา มันอาจเป็นสาเหตุให้เขาเลิกทำสิ่งๆนั้นและไม่กล้าจะเผชิญหน้ากับมันอีกไปตลอดชีวิตเลยก็ได้ 

แล้วคุณจะรับผิดชอบผลเหล่านั้นไหวเหรอ?

แต่คนส่วนใหญ่ก็มักจะลืมไปด้วยซ้ำว่าเคยพูดทำร้ายใครบางคนเอาไว้ เพราะคนที่พูดน่ะไม่เคยจำหรอก แต่คนฟังต่างหากที่จำฝังใจ

ฉะนั้นแล้วอยากจะเตือนสติใครหลายคนที่กำลังเข้าสู่ห้วงอารมณ์นี้
ฉันเข้าใจถ้าคุณจะหงุดหงิด แต่อย่าไปโทษใครคนอื่นเลย เขาอาจจะผิดจริง แต่คุณก็ไม่ได้ถูกไปทั้งหมด

คุณอาจจะมองเห็นความผิดพลาดของคนอื่นชัดกว่าของตัวเอง แต่คนอื่นก็มองเห็นความผิดพลาดของคุณชัดกว่าของเขาเช่นกัน 

เมื่อเกิดปัญหา 
ลองกลับมาทบทวนตัวเองซักพักก่อนดีไหม ไล่หาที่มาของปัญหาไปทีละขั้น และเมื่อคุณพบความผิดพลาดของตัวเองแล้ว นั่นทำให้คุณรู้ว่าคุณต้องแก้ไขตัวเองตรงจุดไหนบ้าง

มันคือสิ่งที่ดีเพราะจะทำให้คุณได้พัฒนาตัวเองขึ้นให้ดีไปอีก จริงไหม?

ส่วนการให้อภัยก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไร ให้อภัยพวกเขา ให้อภัยตัวเอง

ฉันเชื่อว่า...เมื่อเรากล้ายอมรับความผิดพลาดของตัวเองต่อหน้าคนอื่นแล้ว นั่นหมายความว่าพวกเขาก็จะกล้ายอมรับความผิดพลาดของตัวเองเช่นกัน 

อย่าลืมสิว่า...เราสามารถเริ่มต้นใหม่ที่ดีกว่าเดิมได้เสมอ 
  


SHARE
Writer
Petcharat
Writer
เขียนทุกๆอย่าง ทุกความรู้สึก ทุกช่วงเวลา

Comments

nawtpal
3 years ago
ผมเป็นแบบที่สองนะ
ไม่เห็นเขียนถึงเลย
Reply
Petcharat
3 years ago
แบบที่สองเดี๋ยวรอพาสสองนะคะ เขียนต่อกลัวมันจะยาวไป 😃😁
nawtpal
3 years ago
รออ่าน...